David Wilkerson Today (Polish)

UKRZYŻOWANY WOJOWNIK

2012-01-12T03:00:00.000+01:00

„Znęcano się nad nim, lecz on znosił to w pokorze i nie otworzył swoich ust,
jak jagnię na rzeź prowadzone i jak owca przed tymi, którzy ją strzygą,
zamilkł i nie otworzył swoich ust” (Izajasz 53:7).

Chrystus był prawdziwym wojownikiem –
Walczył o prawa innych ludzi.
Wypędził handlarzy z kościoła Bożego
Uciśnionych wypuszczał na wolność;
A jednak On sam był uciśniony....
I utrapiony,
Źle rozumiany i odrzucony.
Pozbawiono Go Jego praw
Sędziowie przysięgali fałszywie.
Kapłani zdobyli milczącą większość
Poprzez kłamstwa i półprawdy.
Był prowadzony jak baranek na rzeź.
Wyrywali Mu brodę
I pluli Mu w twarz.
Najwyższy sąd w kraju
Był do Niego uprzedzony;
Ale ten potężny wojownik
Nie otworzył Swoich ust
I w Swoim smutku nie domagał się swoich praw.
Wylał Swoje życie
Jako ofiarę
By usprawiedliwić prawa wszystkich ludzi.

NIEMOC BEZIMIENNA

2012-01-11T03:00:00.000+01:00

„Czemu rozpaczasz, duszo moja, i czemu drżysz we mnie?...Dusza moja smuci się we mnie” (Psalm 42: 6-7).

Bibliści nie są pewni kto jest autorem tego Psalmu. Ale wiemy na pewno, że coś go dręczy. Jego dusza jest bardzo zaniepokojona i nie umie wyjaśnić dlaczego!

Ten psalmista jest rozpalony dla Boga, pragnie Pana tak jak jeleń pragnie wody (zobacz werset 2), tak on pragnie Jego i tęskni do bliskiej społeczności. Zadaje pytanie: „ Kiedyż przyjdę i ukażę się przed obliczem Boga?” (w. 3).

Nigdy się nie dowiemy co było tą niemocą psalmisty. Czy kiedyś przeżywałeś ten rodzaj niewyjaśnionej melancholii – niespodziewany, nieokreślony smutek duchowy? Idzie ci zupełnie dobrze jeżeli chodzi o nieznany grzech w twoim życiu. Ale pewnego dnia budzisz się z jakimś niepokojem w swojej duszy. Jakiś rodzaj depresji cię ogarnął i nie możesz określić co to jest.

Mam dla ciebie dobre wiadomości: jest to niemoc sprawiedliwego! Dotyka tylko tych, którzy pragną Jezusa. Nie mamy się bać takiej niemocy, gdyż Duch Święty ma w tym udział.

Ja przeżyłem już dosyć życia, żeby wiedzieć, że przychodzi czas, kiedy coś takiego się zdarza każdemu wierzącemu. Ale nie musimy się starać tego zrozumieć – ponieważ tego nie zrozumiemy! Psalmista nigdy nie otrzymał odpowiedzi na pytanie „dlaczego”. Nie ma takiej książki ani doradcy czy psychologa na ziemi, który by ci mógł powiedzieć dlaczego taka bezimienna niemoc ciebie ogarnęła.

Ja wierzę, że ta dziwna niemoc jest to „wzdychanie Ducha Świętego” w nas. On nam daj poznać jak się czuje człowiek bez Boga- kiedy jest sam, bez pociechy nadziei czy prowadzenia.. On nam pozwala doświadczyć zaledwie przedsmaku takiego strasznego stanu!

Nasze ciała są Jego świątynią i On został posłany, aby przygotować nas jako czystą oblubienicę dla Chrystusa. On wie co jest potrzebne, aby nas zachować bez plamy dla Oblubieńca. On też wie jak ważne to jest dla nas, abyśmy prosili Pana o siłę i moc na każdy dzień. Możemy się ostać jedynie wtedy, jeżeli jesteśmy w bliskiej społeczności z Panem – kiedy ufamy Mu całkowicie i uciekamy stale do Niego.

RELIGIA TWARZY

2012-01-10T03:00:00.000+01:00

Kiedy pozwalamy, aby Jezus był Panem wszystkiego – kiedy składamy na Niego wszystkie nasze troski, w pełni ufając Jego Słowu i odpoczywając w Jego miłości – nasz wygląd powinien przejść głęboką przemianę. Pokój i uciszenie powinny zacząć promieniować z naszej twarzy.

Pismo Święte daje nam wiele takich przykładów: Kiedy Anna zrzuciła swoje brzemię, „...jej twarz już nie była smutna” (1 Samuela 1:18).

Kiedy Szczepan stał przed złowrogimi, rozgniewanymi ludźmi w Sanhedrynie, to [oni]” ... zobaczyli jego oblicze, jakby oblicze anioła” (Dz. Ap. 6:15). Szczepan stał wśród niewierzących ze światłem Jezusa Chrystusa i ta różnica była dla wszystkich oczywista!

Jestem przekonany, że my mamy obowiązek, aby pozwolić, żeby nasze oblicze mówiło o Bożej wierności w naszym życiu. Ale problem jest taki, że rysy naszej twarzy i język ciała często mówią coś zupełnie przeciwnego! Twarze wielu wierzących mówią: „Mój Bóg mnie zawiódł! Już się o mnie nie troszczy! Muszę nieść sam wszystkie moje ciężary i problemy, ponieważ Bóg nie przychodzi mi z pomocą!”

Może nie mówisz świadomie takich rzeczy sobie, ale one są widoczne na twojej twarzy. Chcę ci pokazać z Bożego Słowa, że to co, ty przeżywasz, to nie jest nic nowego. Ktoś inny był dokładnie w tym samym miejscu, co ty:

„Ręka moja jest wyciągnięta w nocy i nie mdleje. Dusza moja nie chce przyjąć pocieszenia.... Gdy rozmyślam, duch mój omdlewa.... Byłem zaniepokojony, tak iż nie mogłem mówić....Czy Pan na wieki odrzuca I nigdy już nie okaże łaski? Czy ustała na zawsze łaska jego? Czy cofnięta została obietnica jego na wieki?... I rzekłem: To sprawia mi boleść” (Psalm 77:2-11)

Jednak psalmista w końcu wychodzi z tych kłopotów, a jego oblicze jest rozjaśnione. Dlaczego? Dlatego, że mówi: „Wołałem do Pana głośno ... w dniu mojej niedoli szukałem Pana”
(Psalm 77:2-3).

Jeżeli to opisuje ciebie, to proszę cię: Dzisiaj odejdź sam na sam z Panem i wołaj do Niego! Powiedz Mu, że doszedłeś do granicy swoich możliwości, że już więcej nie możesz znieść, że jesteś gotowy, aby to wszystko złożyć na Jego ramiona. Domów się z Bogiem!

OPERACJA PLASTYCZNA TWARZY PRZEZ DUCHA ŚWIĘTEGO

2012-01-09T03:00:00.000+01:00

Dawid odważnie oświadczył: „Będą uwielbiał Tego, Który jest moją pomocą i zdrowiem dla mojego oblicza” (Psalm 42:11). Powtarza to samo stwierdzenie w Psalmie 43:5. W oryginalnym języku Hebrajskim prawidłowe tłumaczenie tego wersetu brzmi: „ Bóg jest zbawieniem mojego oblicza!”

Ja wierzę, że Dawid mówi tu coś ważnego. Twoja twarz jest takim bilbordem, który ogłasza to, co dzieje się w twoim sercu. Wszelka radość czy niepokój, który jest wewnątrz ciebie odbija się na twojej twarzy. Kiedy mówię o obliczu, to mam na myśli wyraz twarzy, język ciała, ton głosu.

Na przykład, kiedy mój umysł jest obciążony troskami o nasz kościół – kazania, finanse, relacje – to mam tendencję do patrzenia w dół. Wyglądam na zbyt zajętego. Moje brwi są zmarszczone. Niektórzy mi nawet mówią, że jestem smutny.

Któregoś dnia szedłem 52 ulicą w pobliżu Hannah House, całkowicie zaabsorbowany sprawami kościoła i prawdopodobnie ze spuszczoną w dół twarzą. Doszedłem do domu gdzie na schodach siedziała kobieta uśmiechnięta od ucha do ucha. Widziałem, że jest pod wpływem narkotyku „krak. Obserwowała mnie, kiedy zbliżałem się, a kiedy doszedłem do niej, odezwała się do mnie: „Proszę pana, chyba nie jest aż tak źle.”

Byłem całkowicie zaskoczony! Pomyślałem sobie: :Oto jest kobieta pod wpływem tego narkotyku, a ja tu jestem mężem Bożym. Ona się uśmiecha i wygląda dobrze, a ja mam zwieszoną twarz tak, jakby nie było już nadziei.”Było to dla mnie niesamowite napomnienie!

Dziękuję Bogu za Jego wielkie zbawienie – za odkupienie naszej duszy, naszego ducha, nawet naszego ciała. Ale wielu z nas potrzebuje zbawienia naszej twarzy! Potrzebujemy operacji twarzy przez Ducha Świętego – ponieważ nasze twarze przekazują niewłaściwe przesłanie dla świata!

Pewna młoda kobieta przyszła do Domu Hanny z liniami grzechu głęboko wyrytymi na jej twarzy. Jej oblicze było bardzo twarde. Ale dwa tygodnie później, kiedy została zbawiona, nikt nie mógł uwierzyć w to jaka zmiana nastąpiła. Nawet ja jej nie poznałem.

Dlaczego taka zmiana jej twarzy? „Mądrość rozjaśnia oblicze człowieka, lecz srogość jego oblicza zniekształca go” (Kazn. Salomona 8:2).

Ja rozumiem, że „mądrość” w tym wersecie oznacza Jezusa Chrystusa. Rzeczywiście, sama obecność Chrystusa w twoim sercu ma bezpośredni wpływ na twoją twarz! To ma wpływ na twoje chodzenie, twoje rozmowy, nawet ton twojego głosu.

WOLNOŚĆ TO NIE JEST LICENCJA!

2012-01-06T03:00:00.000+01:00

„Bo wy do wolności powołani zostaliście, bracia; tylko pod pozorem tej wolności nie pobłażajcie ciału, ale służcie jedni drugim w miłości” (Galacjan 5:13).

Buntownik woła o wolność
Dla uciskanego czarnego,
Zaniedbanych szczepów Indian,
Nielegalnych Meksykanów i zbieraczy winogron na Wybrzeżu Zachodnim.
Wołają o wolność na uczelniach -
Dla kolonii i powstających narodów.
Zachowują się tak, jak gdyby wolność
Była ich odkryciem i ich wymysłem,
Ale Bóg mówi
Że człowiek jest powołany do wolności
Przez Boga powołany i przeznaczony.
Tylko wolność nie może być wykorzystywana jako licencja
Żeby dogadzać ciału,
Żeby oddawać się bezbożnym przyjemnościom i zmysłowości -
Jako oznaka wolności.
Ale człowiek jest powołany do wolności
Tylko po to, aby uwolnić się dla służby innym,
Poprzez miłość służyć jedni drugim,
W pokoju i bez przemocy;
Bo jeżeli buntownicy nadal kąsają i pożerają
W imię wolności,
To tylko będą pożerać jeden drugiego.

BÓG JEST ZAZDROSNYM KOCHANKIEM

2012-01-05T03:00:00.000+01:00

„ Albowiem Pan, którego imię jest "Zazdrosny", jest Bogiem zazdrosnym” (2 Mojż. 34:14).

Jednak jest możliwe, abyśmy Go prowokowali do zazdrości: „Czy chcemy Pana pobudzać do gniewu? ( w j. angielskim „do zazdrości”) (1 Kor. 10:22). Paweł pyta: „Składaliście świadectwo, że Go kochacie. Nawet powołujecie się na Jego Imię. Czy wobec tego ktoś czy coś skradło wasze serca?”

Możesz mówić, że kochasz Jezusa; możesz chodzić do kościoła za każdym razem, kiedy tylko są otwarte drzwi. Ale czy szukasz Go, kiedy jesteś sam?

Ile książek, czasopism i gazet pochłaniasz? Ile TV i radia zajmuje twoją uwagę – ale nigdy nie myślisz o spędzaniu czasu z Chrystusem?

Kaznodzieje wertują Biblię, żeby przygotować kazania. Nauczyciele szkoły niedzielnej studiują ją, żeby przygotować lekcję. Ale dlaczego nie zwracamy się do niej, aby ją czytać dla rekreacji, żeby zostać odświeżonym przez naszego Pana? Dlaczego jej nie otwieramy, żeby się uczyć od Niego, żeby Go kochać?

Biblia to Jezus – Boże Słowo! Jest to pełne objawienie Jego serca; wszystko o Nim jest tu odkryte. Ja myślę, że jeżeli naprawdę Go kochasz, jeżeli oczekujesz na spędzanie czasu w wieczności jako Jego oblubienica, to będziesz chciał się dowiedzieć o Nim wszystkiego co jest możliwe!

Nasz Pan tęskni za nami i pragnie naszego czasu i uwagi. Ale widzi nas, jak poświęcamy cały nasz czas dla innych ludzi i innych rzeczy i to powoduje Jego zazdrość! Nadchodzi dzień, kiedy Jego zazdrość „rozpali się” przeciwko tym, którzy zwracają się do marnych bałwanów (5 Mojż. 29:20). Wybuchnie jako płomień sądu!

Umiłowany, kiedy przyjdzie ten dzień, to wiem, że będziesz chciał, aby Jezus ujął cię za rękę i wyszeptał: „Wreszcie jesteśmy razem! Tak bardzo Mnie pragnąłeś. Oddałeś Mi to co najlepsze w twoim życiu, twój czas, twoją uwagę. Wejdź teraz – połączmy się!”

Jak staniesz przed Nim w tym dniu? Wszystko z tego świata się spali. A co z twoją intymnością z Nim? Czy będziesz mógł stanąć przed Nim wiedząc, że odciąłeś się od tego świata i wołałeś, że chcesz Go poznać?

ZADOWOLONY Z JEZUSA

2012-01-04T03:00:00.000+01:00

Nie wystarczy, by Jezus zdobył twoje serce. On musi być zadowoleniem twojego serca! A jednak jest wielu wierzących, którzy nigdy nie zadowolili się Jezusem. Oni zawsze są na górze albo na dole, zależnie od okoliczności.

To nie jest odpowiednia oblubienica dla Oblubieńca. Nie, by Oblubieńca coś przyciągało, Jego oblubienica musi mieć pewien wdzięk. „Król pragnie wdzięku twego (Psalm 45:12). Ale co jest tym wdziękiem?

Prawdopodobnie znacie pieśń o pięknie świętości: „Złóżcie Panu pokłon w świętej szacie!” (Psalm 29:2). Jest to piękne w oczach Bożych i to właśnie przyciąga do nas Jezusa.

Duch Święty mówi do oblubienicy Chrystusa, „Jeżeli odrzucisz wszystko, zapomnisz wszystkich innych i przyozdobisz się tylko dla Niego, to On zapragnie twojego wdzięku!” To znaczy, że ani praca, ani inna osoba, ani inne relacje nie mogą stanąć między wami!

Słyszałem pewną bogobojną żonę, która mówiła, „Czym bardziej bogobojny jest mój mąż, tym atrakcyjniejszy jest dla mnie”. Takie jest prawdziwie bogobojne małżeństwo. Podobnie, czym bardziej poświęcasz swoją uwagę Panu, tym bardziej atrakcyjnym i pięknym jesteś dla Niego.

„Król pragnie wdzięku twego.... (Psalm 45:11) Jaka to wielka myśl: Jezus nie będzie mógł być z dala od ciebie! W Hebrajskim znaczenie tego piękna podkreśla mocne pragnienie i tęsknotę. Inaczej mówiąc, Jezus przybliży się do ciebie – przepełniony pragnieniem by być z tobą.

W moim życiu udzieliłem wielu ślubów. Nigdy nie widziałem pana młodego, który by się nie uśmiechał z rozkoszą do swojej wybranki, myśląc, „Ona jest cała moja!” Kochani, to jest piękno, o którym mówię. Nasz oblubieniec raduje się, mówiąc do Swojej oblubienicy, „Jestem źrenicą jej oka. Ona woli spędzać czas ze mną, niż z kimkolwiek innym. To czyni ją piękną dla Mnie!”

Naprawdę, oblubienica Chrystusa ma wewnętrzne piękno, które czyni ją zewnętrznie piękną. Ona jest „....cała piękna wewnątrz...”(Psalm 45:13), bo jest cała oddana Oblubieńcowi. On wie ponad wszelką wątpliwość, „Ona jest cała Moja – oddana tylko Mnie! Ona Mnie uwielbia i jest mi poddana. Ja jestem jedynym w jej życiu i tylko na Mnie zwraca uwagę. Ona znajduje czas dla Mnie, z radością przebywa w Mojej obecności i pragnie być ze Mną stale’” To jest piękne uwielbienie.

ZOSTAWIĆ I ZAPOMNIEĆ

2012-01-03T03:00:00.000+01:00

Przesłaniem Ducha Świętego do oblubienicy Chrystusa w Psalmie 45 było: „Zapomnij o ludzie swoim i o domu ojca swego! (w 11). Ten cichy głos szeptał, „Nie wystarczy zostawić twoją przeszłość. Musisz to wszystko zapomnieć – usuń to ze swoich myśli – wszystkie przeszłe miłości i rozrywki!”

Posłaniec mówi do oblubienicy, „Czy obliczyłaś koszt swojego przygotowania, by być złączona z Nim? Czy też chcesz służyć Mu tylko słowami po ślubie? Czy masz zamiar dotrzymać swojej obietnicy, czy też twój umysł błądzi w rzeczach z przeszłości – do dawnych przyjaciół, dawnych nawyków, dawnych miłości? Jeżeli poświęciłaś się Jemu, musisz nie tylko zostawić za sobą przeszłość, ale musisz ją całkiem zapomnieć!

Kiedy Jezus mówi o tych, którzy „nie opuścili wszystkiego” (Łuk. 14:33), mówi o tych, którzy odwrócili się od Niego i zwrócili się do bożków. Bożkiem jest wszystko, czemu się oddajemy – wszystko, co pochłania nasz czas, uwagę, pieniądze, miłość i zainteresowanie.

Wielu mężów może powiedzieć, że są dobrymi zaopatrzycielami. Pracują długo i ciężko, nie trwonią pieniędzy i poświęcają czas rodzinie. Ale ile czasu poświęcają Jezusowi? Czy mają to, co ja nazywam „czas zostawienia i zapomnienia” czas, kiedy mentalnie zostawiają wszystko i spędzają czas jedynie z Jezusem? To czas, by odłożyć wszystkie myśli o pracy, rodzinie, dzieciach i powiedzieć, „Jezu, to jest Twój czas. Teraz jestem tylko Twój!”

Problemem nie jest biznes, rodzina czy kariera. Raczej jest to „próżnowanie” –marnowanie czasu bez celu. Wielu z ludu Bożego spędza czas na próżnowaniu – z przyjaciółmi lub siedząc przed telewizorem. Marnujemy tak wiele cennych godzin, a zaniedbujemy naszego Pana i Zbawiciela!

Teraz chcę przemówić do żon: Oddałaś twojemu mężowi i dzieciom najlepsze lata twojego życia. Pracujesz ciężko i wiernie troszczysz się o rodzinę. A ile „czasu zostawienia i zapomnienia” masz dla Jezusa? Ile godzin w tygodniu zamykasz się dla świata i przybliżasz się do Niego?

Jak zazdrosny musi być Pan z powodu wszystkich naszych innych miłości, wszystkich rzeczy, które pochłaniają nasz czas i uwagę. Stare powiedzenie jest prawdą: To nie „złe” jest wrogiem chrześcijan, ale „dobre”. To rodzina, praca, dzieci. Te rzeczy same w sobie nie stoją między nami i panem. Nie – to nasze próżnowanie!

Teraz Pan staje przed nami i pyta: Czy miłujesz Mnie więcej, niż ci?” (Jan 21:15).

SŁUCHAJ I ZWRÓĆ UWAGĘ

2012-01-02T03:00:00.000+01:00

„I widziałem miasto święte, nowe Jeruzalem, zstępujące z nieba od Boga, przygotowane jak przyozdobiona oblubienica dla męża swego..... I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, napełnionych siedmiu ostatecznymi plagami, i tak się do mnie odezwał: Chodź, pokażę i oblubienicę, małżonkę Baranka” (Objaw. 21:2, 9).

Jest to piękny obraz kościoła Jezusa Chrystusa w dniach ostatecznych! Wielkie, święte miasto, zstępujące z nieba jest Jego oblubienicą bez skazy – zwycięski kościół, posadzony z Nim w okręgach niebieskich. Ten kościół jest zbudowany ma fundamencie ewangelii prawdy dwunastu apostołów. Jest otoczony murami i bramami, które chronią przed wszystkim, co jest nieczyste i nieproszone.

Kiedy królowa stoi przed Oblubieńcem i ma się zacząć ślub, słychać jeszcze jeden głos! Królowa ubrana w złoto, uhonorowana, pięknie ozdobiona, teraz stoi po prawicy swojego Ukochanego i ma się odbyć ślub. Jednak zanim zacznie siec ceremonia, głos szepce jej napomnienie: „Słuchajże, córko, i spójrz, i nakłoń ucha....” (Psalm 45:11).

Ja wierzę, że jest to głos Ducha Świętego, ostrzegający wszystkich, którzy nazywają się od Jego imienia. On mówi do zwycięzców – do najbardziej zakochanych w Jezusie, „Słuchaj i nakłoń ucha”. Ten głos dochodzi do oblubienicy w ostatniej chwili przed zawarciem małżeństwa.

Musicie zrozumieć, że królowa została już wybrana. Oblubieniec już zdobył jej serce. Ona opuściła swój dom, rodzinę i kraj i oddała się Jemu. Jest pełna radości, ponieważ żarliwie kocha Króla.

Dlatego zapytam: Czy uważasz się za wybraną przez Pana? Czy jesteś oczyszczona krwią, odkupiona i jako źrenica Jego oka? Czy kochasz Go całym sercem? Czy odrzuciłaś cały ten świat, twoją przeszłość, dla Niego? „On jest mój, a ja jestem oddany Jemu. Panie kocham Cię całym sercem!” Czy możesz tak powiedzieć?

Chodzi mi o to: Jeżeli chcesz być oblubienicą Chrystusa, musisz być zajęty nie tylko tym, by uniknąć piekła. Raczej musisz pragnąć, by cię nie zabrakło tego dnia na tym wielkim weselu! Musisz się wzdrygać na samą myśl, żebyś mógł nie być Jego oblubienicą – nie być w Jego objęciach i nie spędzać w Nim wieczności.

OBLUBIENICA CHRYSTUSA

2011-12-30T03:00:00.000+01:00

Psalm 45 pokazuje nam piękny obraz Chrystusa i Jego oblubienicy. Ma się odbyć wielkie wesele i autor jest „przepełniony” radością i podnieceniem: „Serce moje wezbrało miłym słowem...” (Psalm 45:2).

Psalmista z trudem się powstrzymuje! Opisuje coś, co widzi oczami umysłu – niesamowitą ceremonię, z wielkim i chwalebnym Oblubieńcem oraz piękną oblubienicę, ubraną w złoto!

W roku 1981 cały świat był zafascynowany ślubem w rodzinie królewskiej w Anglii. Miliony ludzi na całym świecie były przylepione do telewizorów, oglądając ślub Księżnej Diany i Księcia Karola. Był to jeden z najbardziej widowiskowych ślubów w nowoczesnej historii.

Stacje telewizyjne miały „kolorowych komentatorów”, którzy opisywali każdy szczegół. Nowe klipy pokazywały królewskie życie Karola – jego mecze polo, jego obowiązki jako księcia, jego dziedzictwo, jako następnego króla Anglii, jego tron i jego pałac.

Komentatorzy opisywali również w szczegółach wszystko, co dotyczyło Księżnej Diany. Obraz był niesamowity: jej fryzura, królewska suknia, jej buty, jej ozdoby, jej pierścień, jej kwiaty i królewski powóz. Nawet w czasie ceremonii zaślubin, kiedy para stała przed ołtarzem, komentator szeptał do mikrofonu: „Czyż ona nie jest piękna? Popatrzcie na jej suknię, jej buty, jej kwiaty”.

Było to romantyczne, zapierające dech – książę i księżna połączeni węzłem małżeńskim „póki śmierć ich nie rozłączy”. Ludzie na całym świecie płakali ze wzruszenia. A jednak dożyliśmy tego, kiedy ich małżeństwo się rozeszło i był to jeden z najbardziej nieprzyjemnych rozpadów małżeństwa na świecie!

Z drugiej strony, małżeństwo opisane w Psalmie 45 jest jednością o wiele wspanialszą i piękniejszą. Ono również jest pełne romantyzmu, piękna i majestatu – ale jest to małżeństwo, które nigdy nie ustanie. Czeka go wieczna chwała! Ten Psalm jest o Jezusie i Jego oblubienicy! Oblubieńcem jest nasz Król i Pan, Jezus Chrystus, a oblubienicą jest Jego kościół – wierzący, którzy przygotowali się na Jego przyjście, którzy oczekują Go z radością i których serca są bez skazy.

DOBRE STARE DNI

2011-12-29T03:00:00.000+01:00

„Nie mów: Jak to jest, że dawne czasy były lepsze, niż obecne? Bo to nie jest mądre pytanie” (Kazn. Sal. 7:10)

Czy „dziewięćdziesiąte” były naprawdę radosne?
Czy „osiemdziesiąte” były naprawdę niewinne?
Czy były jakieś dawne, dobre dni?
Nie pytaj!
To nie jest mądre.
Bo kto wie co jest dobre dla człowieka
W tym życiu.
Nie mów o dobrych czasach,
Bo serce mądrego jest
W domu żałoby,
Ale serce głupców w domu biesiady.
Nie mów o minionych latach pieśni i tańców,
Bo lepiej jest słuchać napomnienia mądrych,
Niż słuchać pieśni głupców.
Nie mów o dniach prawa i porządku,
Bo jest czas, kiedy jeden człowiek panuje nad drugim
Dla swojej zguby.
Nie mów o dawnych dniach, kiedy praca była uczciwa,
Bo cała praca człowieka jest dla jego ust,
A jednak nie zaspokoi jego apetytu.
To jest nasz dzień.
Dlatego uważam, że nie ma nic lepszego,
Niż to, by człowiek radował się ze swoich dzieł,
Bo takie jest jego przeznaczenie.
Kto pomoże mu zobaczyć
Co będzie po nim?
Naszego dnia będą nam zazdrościć
Ci, którzy będą jutro.

NA KOŃCU TWOICH MOŻLIWOŚCI

2011-12-28T03:00:00.000+01:00

Paweł napisał „... abyśmy nie na sobie samych polegali, ale na Bogu, który wzbudza umarłych” (2 Kor. 1:9). Powiedział właściwie tak: „Pan mnie doprowadził do końca wszelkiej ludzkiej pomocy, na krawędź śmierci. To było miejsce tak beznadziejne, że tylko Boża moc zmartwychwstania mogła mnie wzbudzić!”

Jest to wspaniałe miejsce, w jakim możemy być – na końcu swoich możliwości! Zawsze mówiłem, że kiedy człowiek dobije do dna, to dotknie Boga! Kiedy jednak słuchamy większości chrześcijan wśród ich cierpienia, to słyszymy takie słowa: „Jakoś sobie poradzę. Jakoś się trzymam. Żyję po prostu a dnia na dzień.”

Od dzieciństwa byliśmy karmieni pojęciem o samowystarczalności: „Bądź mężczyzną! Mężczyźni nie płaczą!” Ile to razy próbowałeś sam znaleźć wyjście ze swoich kłopotów? Ile razy byłeś zalewany pokusami, które ciebie pokonywały?

Proszę mnie źle nie zrozumieć. Ja wierzę, że Bóg chce, abyśmy prowadzili dobry bój wiary, ale Pan ma sposób, aby pozwolić, żebyśmy otrzymali „miarę natłoczoną.” Nic nie dają wtedy twoje wysiłki. Nie pomaga nic z tego, co czytałeś. Żadna rada innych ludzi nie ma sensu. Nagle jesteś wtłoczony do kryzysu, który wymazuje całą twoją ufność w sobie samym. Nie masz nadziei – z wyjątkiem rezygnacji z wszelkiej ludzkiej nadziei. Jesteś zmuszony, żeby zaufać Bogu – i widzisz, że jedyną drogą wyjścia jest zaufanie!

Paweł mówi nam wyraźnie: „Miałem na sobie wyrok śmierci. Byłem doświadczany ponad miarę, na końcu wszelkiej nadziei. A to wszystko było po to, abym już dłużej nie pokładał ufności w sobie! Musiałem się zwrócić do Boga z wiarą, że tylko On może mnie wybawić z moich cierpień!”

„ Dotąd nie przyszło na was pokuszenie, które by przekraczało siły ludzkie; lecz Bóg jest wierny i nie dopuści, abyście byli kuszeni ponad siły wasze, ale z pokuszeniem da i wyjście, abyście je mogli znieść” (1 Kor. 10:13).

Jakie to jest wyjście? Jest to dojście do końca swojej siły i zwrócenie się całkowicie do Boga! To znaczy powiedzieć tak jak Paweł: „Ja już więcej nie pokładam ufności w samym sobie!”

Drogą wyjścia jest prosta, dziecięca wiara w Boga. Jest to całkowite zaufanie Jemu, że przeprowadzi przez to wszystko, poddanie się, które mówi: „Boże, składam wszystko na Ciebie!”

ICH JĘZYKIEM JEST UWIELBIANIE

2011-12-27T03:00:00.000+01:00

Ludzie którzy znosili cierpienia i potwierdzili, że Bóg jest wierny, są mocni, łagodni i cierpliwi. Mają delikatność Chrystusa. Lubię przebywać z takimi ludźmi! Oni są zachętą dla mojego ducha!

Przejdziesz przez swoje doświadczenia i będziesz wielką pomocą dla innych jeżeli zaufasz w tym Bogu! Będziesz to widział w pracy, w rodzinie, w kościele. Ludzie będą przyciągani do ciebie, bo wiedzą przez co przeszedłeś i widzieli jak odnosiłeś zwycięstwo tylko poprzez Boża moc!

Wielu wierzących, którzy cierpią nigdy nie uczy się niczego z tego. W rezultacie nigdy nie poznają Boga jako swojego pocieszyciela. Kiedy się słucha jak rozmawiają, to można by pomyśleć, że Bóg był zły, obojętny i nie troszczył się. Pytają: „Dlaczego ja?” Potem wątpią w Bożą miłość i zaczynają się odwracać od Niego. Narzekają, szemrzą i tracą wszelką radość. Wkrótce stają się zgorzkniali i zatwardziali.

Znam pastora, który przez wiele lat prowadził bardzo owocną służbę dla ludzi odrzuconych. Ale dzisiaj jest on głęboko w grzechu, zniewolony narkotykami i całkowicie odszedł od Boga. Żona go opuściła, a on poszedł do kobiety zniewolonej narkotykami.

Kiedy go zapytacie co się stało, to zwala winę za wszystko na to jak inni go zawiedli. Jego żona go opuściła; Bóg nie odpowiadał na jego modlitwy; inni kaznodzieje go zawiedli. Mówi tak: „ja naprawdę próbowałem, ale po prostu nie mogłem tego znieść. Było tyle nacisków i tylu hipokrytów. Byłem niewłaściwie osądzany i nie mogłem sobie z tym poradzić.”

Apostoł Paweł nawet w najgorszej godzinie swojego cierpienia błogosławił Imię Pana. Wiedział, że Ojciec był pełen miłosierdzia i był źródłem wszelkiej pociechy. Nie kwestionował Boga, ani nie stał się zgorzkniały; właściwie uwielbiał Go w tych przeżyciach!

Najlepszymi nauczycielami w każdym zborze nie są ci, którzy stoją za kazalnicą. Siedzą oni w ławkach, koło ciebie – ludzie, którzy cierpieli, ale nadal uwielbiają Pana. Językiem tych, którzy uczą się poprzez cierpienia jest uwielbianie!

SŁUŻBA POCIESZANIA

2011-12-26T03:00:00.000+01:00

Apostoł Paweł powiedział: „ [Pan] pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy tych, którzy są w jakimkolwiek utrapieniu, pocieszać mogli taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza (2 Koryntian 1:4).

Jedną z najbardziej potrzebnych służb w kościele Jezusa Chrystusa obecnie jest służba pocieszania – pocieszanie innych w ich kłopotach i uciskach. Wielu wierzących po prostu nie wie gdzie się zwrócić w swoim bólu.

Kiedy ja naprawdę cierpię głęboko, to nie chcę czytać jakiejś książki, która nakreśla dziesięć kroków w jaki sposób można znaleźć zwycięstwo, czy udawać się do jakiegoś znanego ewangelisty, który mnie uspokoi. Żadna z tych rzeczy nie jest odpowiedzią – dlatego, że żadna z nich nie dosięgnie korzenia mojego cierpienia! Nie – ja chcę porozmawiać z jakimś zwykłym świętym, który sam wiele wycierpiał, ale przeszedł zwycięsko przez to wszystko wielbiąc Boga, pocieszony i z pełną wiarą!

To cierpiący ludzie otrzymują pociechę i pocieszenie od Pana. Oni znają współczucie Jezusa, gdyż Jego głos przynosi im prawdziwą pociechę w ich godzinie ciemności. Cierpiący stają się bogaci w duchowe bogactwa. Rozwijają ufność, która zrodziła się w wytrwałości w uciskach i doświadczeniach. A najlepsze w tym jest to, że Bóg im daje wpływ, jakiego nie mogliby osiągnąć w żaden inny sposób!

Przychodzi mi na myśl Corrie Ten Boom i jakim wspaniałym doświadczeniem to było dla tysięcy ludzi, którzy siedzieli i słuchali, kiedy ona opowiadała o Jezusie. Wielu pastorów i liderów po całych Stanach Zjednoczonych zostało pocieszonych i zachęconych przez tę kiedyś nieznaną kobietę – ponieważ jej wszystkie cierpienia wytworzyły bogactwo znajomości Pana. Ona miała obfitość pociechy od Ducha Świętego – i używała tego jako wpływ dla Jezusa!

Paweł potrafił się radować we wszystkich swoich uciskach ponieważ wiedział, że jego cierpienia były korzyścią dla innych. Widział swoje doświadczenia jako pewnego rodzaju szkolenie, jakie przechodził. Mógł powiedzieć: „Bóg ma w tym cel, ponieważ mnie szkoli! Będą tacy ludzie, którzy będą potrzebowali pociechy jaką ja otrzymałem w moich cierpieniach!”

Nic dziwnego, że Paweł mówił o swoim ojcu niebiańskim jako „Ojcu wszelkiego miłosierdzia i Bogu wszelkiej pociechy” (2 Kor.1:3).

POZNANIE DRÓG BOGA!

2011-12-23T03:00:00.000+01:00

Żyjemy w czasach, kiedy słowo wybawienie przybiera całkiem nowe znaczenie! W przeszłości chrześcijanie myśleli o wybawieniu głównie jako o fizycznym uzdrowieniu, ale niedługo największe wybawienie będzie od strachu i terroru!

Wybawienie w tym czasie będzie oznaczało otrzymanie „pewnego słowa z nieba.” Jezus powiedział, że serca ludzi będą drżały ze strachu, kiedy będą oglądać te straszne rzeczy, jakie przychodzą na ziemię ( zobacz Łukasza 21:26). Naprawdę ludzie będą pragnęli dowiedzieć się co Bóg uczyni. Będą się zwracali we wszystkich kierunkach, pragnąc usłyszeć głos kogoś, kto jest spokojny, wyciszony i nie daje się zwariować. Będą wołali: „Proszę powiedz me! Czy to jest Boży sąd? Kiedy się to wszystko skończy?”

A jak myślicie, kto będzie miał odpowiedzi? Ty! Zwykły chrześcijanin, który przebywał sam na sam z Bogiem! Będziesz pełny spokoju i pokoju, kiedy wszystko będzie się walić, ponieważ Bóg jest z tobą i ty słyszysz co On mówi. On ciebie ostrzegł, że to nadchodzi i obiecał, że ciebie ochroni!

Ja wierzę, że Bóg użyje Swojej świętej resztki w tych ostatecznych dniach, aby poruszyć tłumy, ożywić pastorów i obudzić kościoły. Ta armia będzie nawracać serca ludzi z powrotem do Boga poprzez prowadzenie ich do pokuty – poprzez modlitwę i bogobojne karcenie z powodu grzechu.

Kiedy mówię o przygotowywaniu świętej resztki, to nie mam na myśli armii kaznodziejów, ewangelistów i misjonarzy. Mówię o zwykłych świętych, którzy kochają Jezusa, którzy sami będą znakami i cudami dla tego świata, pełni pokoju i wyciszenia. Bóg nie potrzebuje profesjonalnej armii wyszkolonej ludzkimi metodami. On chce mieć mężczyzn i kobiety, którzy są wyćwiczeni w modlitwie przez Ducha Świętego! On szuka takich wierzących, którzy przebywają z Nim sam na sam i uczą się słuchać Jego głosu.

Czy to opisuje ciebie? Czy twoje życie jest teraz świadectwem dla zranionego i strwożonego świata? Zachęcam cię zdecydowanie, abyś przebywał sam na sam z Bogiem i pozwalał Mu mówić do ciebie. Proś Go, żeby objawiał grzech w twoim życiu. Odrzucaj wszystko, na co ci wskazuje Duch Święty. Bądź dostępny dla Niego, oddając się modlitwie, a wtedy będziesz gotowym żołnierzem w Jego wielkiej armii dni ostatecznych.

MOC NALEŻY by Gary Wilkerson

2011-12-21T03:00:00.000+01:00

„I zwoławszy razem dwunastu uczniów, dał im moc” (Łuk. 9:1).

Jezus dał swoim uczniom moc nie dlatego, że mieli ambicje, ale ponieważ byli Jego. Aby otrzymać moc, przynależność do Chrystusa nie podlega negocjacjom. Moc rodzi się z przynależności. Przynależność przynosi prawdziwą moc.

Tak wielu chrześcijan prowadzi słabe życie – mają grzeszne praktyki, kiepskie świadectwo, słabe życie duchowe; brakuje im gorliwego, radykalnego życia modlitwy i odpowiedzi na ich modlitwy.

Czy czujesz się bezsilny? Ten jeden krótki werset jest naładowany słowami mocy:

„Powołani” – znaczy nie według naszych własnych upodobań, kierunku, samowoli lub własnych źródeł mocy.

„Uczniowie” – ci, którzy zostawiają wszystko, by naśladować życie, nauki i kierunek nauczyciela.

„Razem” – ta moc nie ma być w jednym naczyniu, ale wyrażana w społeczności, w pracy dla celów królestwa.

„Dał” – to pokazuje, że sami nic nie możemy, jeżeli Jezus nie da nam mocy.

„Moc” – to nie jest to, czego sami pragniemy lub o co się staramy, ale to pochodzi wyłącznie od Niego. Nigdy nie wyrośniemy z tej części naszej chrześcijańskiej historii. Każdy naśladowca Jezusa ma nakaz oczekiwania, aż zostaniemy przyobleczeni (zostanie nam dana) w moc z wysokości.

Czy brakuje ci tej mocy? Nie ma innego sposobu na otrzymanie jej, tylko możesz ją otrzymać od Tego, do kogo ona należy. Jezus ma moc, by dać ją tym, którzy zupełnie i całkowicie należą do Niego.

Nie walcz o moc. Pragnij przynależeć – całkowicie, namiętnie, pokornie i ambitnie to Tego, do którego tęskni twoje serce. Otrzymasz wtedy moc przewyższającą twoje wyobrażenie.

KIM JESTEM?

2011-12-20T03:00:00.000+01:00

„Jestem bez winy, jednak nie znam siebie;
Pogardzam swoim życiem” (Joba 9:21).

Bóg wydaje się tak wielki i potężny;
Ja wydaję się taki mały i niedoskonały.
On daje rozkaz słońcu i ono wstaje;
Ja rozpadam się na kawałki w burzy.
On rozciąga niebiosa i chodzi po falach,
Ale on przechodzi około mnie a ja Go nie widzę.
On panuje w sferze gwiazd.
Gdybym wolał do Niego w niebie
I On by odpowiedział,
Ale ja bym nie uwierzył, że On usłyszał mój głos.
Czuję się jakby Bóg mnie zranił
Bez przyczyny.
On jest Sędzią,
Ale kto się wstawi za mną?
Kiedy próbuję się usprawiedliwić,
Moje usta mnie potępiają.
Uczucie rośnie
Że nawet gdybym był doskonały,
Nie znałbym siebie.
Nadal bym pogardzał życiem
Ponieważ
Jesteśmy naprawdę z wczoraj
I nic nie wiemy,
Gdyż życie jest cieniem.

KOŚCIÓŁ DUCHA ŚWIĘTEGO!

2011-12-19T03:00:00.000+01:00

Nigdy nie powinniście iść do kościoła bez modlitwy, „Boże, daj mi uszy Ducha Świętego, bym słyszał. Pomóż mi słyszeć, rozumieć i stosować Twoje Słowo w moim życiu!” Tak, jak Duch Święty namaszcza język pastora do głoszenia, tak musi namaścić twoje uszy do słyszenia.

W kościele Ducha Świętego będziesz zawsze słyszał przenikające do głębi wołanie w pokucie. Właściwie nie możesz być człowiekiem Ducha Świętego, póki sam nie „wołasz z głębi swojej istoty” To jest coś, czego Salomon nigdy nie robił!

Kościół króla Dawida też nie był doskonały, właściwie był to kościół w stylu Koryntian. Dawid popełnił cudzołóstwo, zabił niewinnego człowieka i przez pewien czas żył w strasznym zwiedzeniu. Ale kiedy Dawid zgrzeszył, wołał w agonii z głębi swojej istoty: „Obmyj mnie zupełnie z winy mojej I oczyść mnie z grzechu mego! Ja bowiem znam występki swoje I grzech mój zawsze jest przede mną.... Nie odrzucaj mnie od oblicza swego I nie odbieraj mi swego Ducha świętego!” (Psalm 51:4-5, 13).

Wołanie rozdzierające serce jest znakiem kościoła Ducha Świętego! Oczywiście i w tym kościele są ludzie, którzy upadają i żyją w zwiedzeniu. Ale tak, jak Dawid, oni są wyczuleni na działanie Ducha Świętego i nie zawsze potrzebują proroka, żeby im powiedział, że zgrzeszyli. Oni pokutują, zanim jeszcze prorok do nich przyjdzie – bo czują się zranieni przez swój grzech!

Dawid powiedział o swoim grzechu: „Więzy grobu spętały mnie, Pochwyciły mnie sidła śmierci. Gdy jestem w niedoli, wzywam Pana i Boga mojego wzywam.... Sięgnął z wysokości i pochwycił mnie, Wyciągnął mnie z toni wielkiej, Wyrwał mnie mocnemu nieprzyjacielowi mojemu, Tym, którzy mnie nienawidzą” (2 Sam. 22:6-7, 17-18).

Bóg doprowadzi kościół Salomona do ruiny, a wskrzesi z ruin kościół Dawida. Ten kościół resztki będzie żałował za swoje grzechy. Będzie wołał w bólu i pokucie, i będzie całkowicie polegał na Duchu Świętym!

„Potem powrócę i odbuduję upadły przybytek Dawida, I odbuduję jego ruiny i podźwignę go” (Dz. Ap. 15:16).

KOŚCIÓŁ SYJONU!

2011-12-16T03:00:00.000+01:00

Siłą napędową kościoła Dawida było całkowite poleganie na Duchu Świętym. Oto, co wyróżniało Dawida:

„Wtedy wziął Samuel róg z olejem i namaścił go w gronie jego braci; i od tego dnia Duch Pański spoczął na Dawidzie i pozostał na nim nadal” (1 Sam. 16:13).

Kiedy Dawid był na łożu śmierci, powiedział do swojego syna Salomona: „Chcę ci powiedzieć, dlaczego Bóg mi błogosławił. Chcę, żebyś znał sekret mojej służby”. Słuchajcie ostatnich słów Dawida do jego syna: „Duch Pana przemawia przeze mnie, A słowo jego jest na języku moim” (2 Sam. 23:2).

Dawid chciał powiedzieć, „ Ja nie ufałem mojej wiedzy i mądrości. Nie pokładałem ufności w żadnej części mojego ciała. Byłem słabym człowiekiem – ale polegałem na Duchu Świętym! Każde słowo, jakie wypowiadałem, było z Jego natchnienia i namaszczenia. Jego słowa napełniały moje usta!”

Kiedy otwieraliśmy drzwi naszej służby Teen Challenge w Nowym Jorku, nasze motto brzmiało, „Tu rządzi Duch Święty!” To nie głoszenie kazań „Jak sobie radzić” zbawiało członków gangów. Oni nie padali na kolana bo my głosiliśmy zwięzłe i przekonujące kazania. Oni nie byli przekonywani poprzez celowe ilustracje i opowiadanie o naturze. Nie! Ci dawni narkomani świadczyli swoim znajomym, „Ja kiedyś byłem na ulicy tak, jak ty, a teraz – popatrz na mnie! Zmienił mnie Duch Boży!”

Salomon mówił o drzewach, zwierzętach, rybach i płazach, a Dawid mówił o intymnej społeczności z Panem, o złamaniu i skrusze. Dawid był osądzany i zmieniany przez swoje własne kazania. On tak cenił obecność Ducha Świętego w swoim życiu, że prosił Pana, by nigdy nie odbierał mu Swojego Ducha. Dawid wiedział, że bez Ducha Świętego jest niczym!

Paweł powiedział, „A mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc, aby wiara wasza nie opierała się na mądrości ludzkiej, lecz na mocy Bożej” (1 Kor. 2:4-5).

„Głosimy to nie w uczonych słowach ludzkiej mądrości, lecz w słowach, których naucza Duch, przykładając do duchowych rzeczy duchową miarę. Ale człowiek zmysłowy nie przyjmuje tych rzeczy, które są z Ducha Bożego, bo są dlań głupstwem, i nie może ich poznać, gdyż należy je duchowo rozsądzać” (w. 13-14).

KOŚCIÓŁ SALOMONA

2011-12-15T03:00:00.000+01:00

„Salomon, syn Dawida, umocnił się potem w swoim królestwie, a Pan, Bóg jego, był z nim i nader go wywyższył” (2 Kron. 1:1).

Dzisiaj kościół Jezusa Chrystusa jest umacniany i błogosławiony przez Boga. Został zaopatrzony we wszystko. Zwróćcie uwagę na wielkie i piękne budynki budowane w kraju. Zauważcie również wielkie błogosławieństwo finansowe. Miliony wydawane są na ewangelizację przez telewizję, książki, płyty i taśmy, misje, instytucje, uczelnie i wszelkiego rodzaju służby para-kościelne.

Kiedy wszystkie te działania były rozpoczynane, miały coś z Bożego namaszczenia. Rzeczywiście większość z nich zaczynała z takim samym błogosławieństwem, jakie Bóg wylał na Salomona. Salomon był dobrze zorganizowany i o wiele lepiej wykształcony, niż jego ojciec Dawid. Robił wszystko lepsze i większe, niż jakakolwiek poprzednia generacja mogłaby nawet pomyśleć.

Siłą napędową Salomona była mądrość i wiedza. To było jego wołaniem do Boga: „Daj mi więc teraz mądrość i wiedzę, abym mógł godnie występować przed tym ludem; któż bowiem potrafi sądzić ten tak wielki lud? (2 Kron. 1:10).

Czyż to nie jest wspaniała modlitwa? Brzmi tak dobrze i Bogu się to podobało, że Salomon nie prosił o egoistyczne korzyści. Ale był też problem: Ta modlitwa była zupełnie skupiona na człowieku! Ten bardzo utalentowany, pewny siebie król w gruncie rzeczy mówił, „Boże, daj mi tylko narzędzia, a ja to zrobię. Daj mi mądrość i wiedzę, a ja wszystko doprowadzę do porządku z Twoim ludem. Ja tego dokonam”.

Modlitwa Salomona nie była taka, jak jego ojca Dawida, męża według serca Bożego. Modlitwa Salomona była modlitwą młodej generacji – ludzi wykształconych, z nowymi pomysłami i zdolnościami. On wołał, „Potrzebuję mądrości i wiedzy!” Ja wierzę, że Salomon reprezentuje ducha i naturę kościoła Laodycejskiego czasów ostatecznych. Ten kościół zdąża do takiej samej ruiny, jaka spotkała Salomona!

Salomon miał głowę pełną mądrości i usta pełne pieśni. Potrafił głosić i nauczać z niesamowitą zdolnością. Miał dobrze zorganizowane działania i utalentowanych liderów. Wszystko na temat jego kościoła wyglądało na porządne i przyzwoite. Ale wszystko, co Salomon robił, kończyło się stwierdzeniem, „Wszystko jest marnością i gonitwą za wiatrem”. (Kazn. Sal 1:14).

Kościół Salomona ma wszystkie odpowiedzi. Na zewnątrz wygląda dobrze, ale wewnątrz jest absolutnie bez życia! A kończy w marnościach, bałwochwalstwie, zmysłowości, pustce i rozpaczy.

PROWADZENIE LUDU BOŻEGO NA KOLANA!

2011-12-13T03:00:00.000+01:00

„Wtedy spojrzą na mnie, na tego, którego przebodli, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się
jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim” (Zachariasz 12:10). W proroctwie Zachariasza
widzę nową wizję krzyża Jezusa.

Właśnie teraz Duch Święty czyni to w Izraelu. Tłumy Żydów zbierają się przed Ścianą Płaczu, wołając o przyjście Mesjasza. Pewnego dnia, niedługo, Bóg usunie tę zasłonę i poznają Jezusa takiego, jakim jest, i będą płakać, że Go przebili!

W tym wierszu jest jeszcze inna aplikacja, która dotyczy kościoła. Wkrótce nastąpi bardzo osobiste działanie Ducha Świętego. Kościół Jezusa Chrystusa tak otępiał na grzech – tak przymyka oczy i lekceważy go – że kiedy przyjdzie Duch Święty z duchem modlitwy, to On przyniesie też oczyszczenie. Będzie płacz, narzekanie, złamanie – uświadomienie, jak bardzo nasz grzech smuci serce Boga!

Duch Święty będzie w ten sposób działał nie tylko w zgromadzeniach, ale również w rodzinach i poszczególnych ludziach. „Będzie narzekał kraj, każdy ród z osobna, ród Dawida osobno i jego kobiety osobno” (Zachariasz 12:12).

Jaki większy dar mógłby Bóg dać Swojemu kościołowi przed Swoim przyjściem, niż potężne, przekonujące przesłanie przeciwko grzechowi? On przyniesie tak przeszywające osądzenie, że nie będziemy w stanie już dłużej tolerować nic nieświętego i nieczystego!

Można tak podsumować warunki i znaki ostatniego wylania Ducha:

Zwrócenie uwagi na ostatnie żniwo dusz.
Duch łaski prowadzi do pokuty i pobożności.
Duch wstawiennictwa powoduje poddanie się i konieczność modlitwy w Duchu.
Tęsknota za Jezusem, narzekanie, złamanie i płacz z bogobojnym smutkiem z powodu grzechu. Tylko po takim działaniu Ducha przyjdzie prawdziwe błogosławieństwo radości!

Ja nie chcę przeoczyć tego ostatniego działania Bożego! Modliłem się, by mnie w to włączył i zachęcam, byście robili to samo. Módlcie się teraz ze mną: „Panie, nie mam zdyscyplinowania potrzebnego dla Twojego dzieła. Ty musisz mi je dać! Daj mi to brzemię wołania o ginące dusze, włóż Twojego Ducha płaczu we mnie. Ty jesteś moją jedyną nadzieją, więc poddaję się całkowicie Tobie. Zrobię wszystko, co mi powiesz i będę polegał na Tobie we wszystkim!”

MODLITWA JAKIEJ ŚWIAT NIGDY NIE WIDZIAŁ

2011-12-12T03:00:00.000+01:00

Pewien misjonarz mówił w naszym zborze o wielkich przebudzeniach na świecie. W każdym przypadku z ostatnim żniwem jest związany„duch modlitwy”. W Wietnamie, na Syberii, w Amazonii, Afryce i wielu innych miejscach lud Boży modli się z ogniem i gorliwością – płacząc i wołając do Boga, szukając Jego oblicza, rozprawiając się z grzechem i powracając do sprawiedliwości.

Człowiek nie może sam wytworzyć takiej skłonności do modlitwy. Jest to rezultat Ducha błagania – jak Bóg obiecał w Zachariasza 12:10. Ci wierzący już tego doświadczają!

Niedawno mieliśmy tygodnie modlitwy w Times Square i my też przeżywaliśmy mały przedsmak tego wylania Ducha. Widzimy też jakąś miarę ognia i pilności w modlitwie w różnych częściach kraju. Ale nie przeżyliśmy jeszcze wylania Ducha błagania!

Bóg mi pokazuje, że nawet pragnienie i skłonność do modlitwy musi pochodzić od Ducha Świętego. Teraz mój dylemat jest taki: Bóg obiecał wylanie Ducha błagania na Swój kościół i ja chcę być cząstką tego Bożego poruszenia. Jak mogę być pewny, że otrzymam to wylanie?

Odpowiedź jest w Zachariasza 10:1: Proście Pana o deszcz późnej pory deszczowej! Pan stwarza chmury burzowe i zsyła deszcz. On daje ludziom chleb, zieleń na polu” (Zachariasza 10:1).

Musimy prosić Pana o Ducha błagania! Te chmury deszczowe w tym wersecie mówią o „błyskawicach, grzmotach.” Bóg obiecał nam deszcze! Mówi nam w Zachariasza: „Proście, a Ja wam dam to brzemię z nieba. Ale musicie szukać Mnie!”

Już czas, aby zacząć prosić Pana: „Boże, wylej Swego Ducha Świętego na mnie, abym się nauczył modlić! Otwórz źródło. Pozwól mi być częścią Twojego ostatniego żniwa!”

Kiedy Jego Duch błagania będzie wylewany na ciebie, to zobaczysz, że będziesz się modlił o świętość, bogobojność, czystość. Będziesz się modlił o twoich najbliższych, którzy są zgubieni i będziesz płakał nad tym ginącym światem. Ale musisz prosić Ducha Świętego, aby to w tobie sprawił – a potem zaufaj Mu!

DUCH BŁAGANIA

2011-12-09T03:00:00.000+01:00

Słowo błaganie (zobacz Zachariasza 12:10) jest używane w Biblii jedynie jako określenie wołania z płaczem albo modlitwy wyrażanej na głos. Inaczej mówiąc, nie jest to coś prywatnego czy rozważanie. Błaganie jest wyrażane na głos!

Hebrajskie słowo przetłumaczone jako błaganie oznacza „gałązkę oliwną owiniętą w wełnę, albo jakąś tkaninę, którą macha błagający, starając się o pokój albo poddanie.” Były one nazwane „gałązkami błagania.” Mówiąc prosto, były to flagi, które oznaczały wołanie o całkowite, bezwarunkowe poddanie.

Obraz zmęczonego walką żołnierza, brudnego, zmęczonego i oszołomionego, który utknął w dole samowoli. Jest zupełnie sam, zmęczony i wynędzniały i doszedł do końca swoich możliwości. Odłamuje gałązkę drzewa i przywiązuje do niej swoją biała podkoszulkę, podnosi ją i wyczołguje się ze swojego dołu wołając: „Poddaję się - rezygnuję!”

To jest błaganie! Ono mówi: „Poddaję się! Nie mogę dalej walczyć. Jestem zgubiony i zrozpaczony.”

Błaganie to nie jest tylko wołanie do Boga, żeby uczynił to, czego chcesz. Nie jest to żebranie i proszenie Go, aby ci pomógł w twoich planach. Wręcz odwrotnie, jest to całkowite zrezygnowanie z twojej woli i twoich dróg!

Przez wieki chrześcijanie wołali do Boga, będąc przy tym pełni samowoli, żebrali i prosili: „Boże poślij mnie tu, poślij mnie tam, daj mi to, daj mi tamto.” Ale w ostatecznych dniach Duch Święty przyjdzie z wielką mocą, aby spowodować uczucie duchowego bankructwa. Obudzimy się na fakt, że nawet ze wszystkim naszymi pieniędzmi, mądrością, programami, służbami i planami nawet nie dotknęliśmy świata. Prawda jest taka, że kościół utracił grunt i stał się słaby i godny pożałowania.

Musi nastąpić poddanie się! Naszemu wołaniu musi towarzyszyć gotowość, aby zrezygnować ze wszystkiego w naszym życiu, co nie podoba się Jezusowi Chrystusowi.

Modlitwa Daniela pokazuje co to jest błaganie: „Lecz teraz wysłuchaj, o Boże nasz, modlitwy twojego sługi i jego błagania i rozjaśnij swoje oblicze nad twoją spustoszoną świątynią, ze względu na siebie samego, o Panie! Nakłoń, Boże mój, swojego ucha i usłysz! Otwórz oczy i spójrz na nasze spustoszenia i na miasto, które jest nazwane twoim imieniem! Gdyż nie dla naszej sprawiedliwości zanosimy nasze błaganie przed twoje oblicze, lecz dla obfitego twojego miłosierdzia” (Daniela 9:17,18).

DUCH ŁASKI

2011-12-08T03:00:00.000+01:00

Biblia mówi, że Duch Święty będzie wylany jako „...Duch łaski i błagania” (Zachariasza 12:10).

List do Tytusa mówi nam, że łaska jest nam dana jako moc nad grzechem, żeby nas uzdolnić do trzeźwego, świętego życia: „Albowiem objawiła się łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, nauczając nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności i światowych pożądliwości i na tym doczesnym świecie wstrzemięźliwie, sprawiedliwie i pobożnie żyli, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Chrystusa Jezusa” (Tytusa 2:11-13).

Od czasu Pięćdziesiątnicy lud Boży otrzymywał wspaniałą miarę tej łaski. Duch Święty posyłał przekonanie o grzechu do wszystkich narodów, nauczając wierzących z każdej rasy i języka jak mają wyrzekać się bezbożności i światowych pożądliwości. Rezultatem tego byli ludzie, którzy żyją trzeźwo i sprawiedliwie na tym obecnym świecie i którzy oczekują z utęsknieniem na przyjście Jezusa.

Ja wierzę, że Zachariasz 12:10 prorokuje, że w ostatniej godzinie Duch Święty zstąpi w potężny sposób na lud Boży z duchem łaski, który odwróci ich zupełnie od wszelkiej świeckości. To wytworzy w nich wołanie o czystość serca!

Drogi brat w Panu, lider pewnej służby zadzwonił do mnie, aby mi powiedzieć, że liderzy jego służby zbierają się, aby szukać Pana. Duch Święty zaczął wyjawiać grzechy wśród nich i kilku spośród tego zespołu zostało zwolnionych. Ten brat powiedział mi: „Teraz, kiedy Duch Święty zstąpił, odczuwamy taki nacisk aby czynić to co jest prawe.”

Jego wyrażenie uderzyło mnie i nie mogłem o tym zapomnieć ; nacisk, aby czynić to co jest prawe. Kiedy zstępuje Duch Święty i wyjawia grzech, to ci, którzy są letni albo idą na kompromis, zostają osądzeni. Kaznodzieje będą się budzić do prawdziwego „zwiastowania łaski”, które przekonuje ludzi o każdej ukrytej rzeczy w ich życiu.

Kochani, nacisk aby wyrzec się grzechu i czynić to co jest prawe będzie coraz mocniejszy i większy w kościele czasów ostatecznych!

DESZCZ DUCHA ŚWIĘTEGO

2011-12-07T03:00:00.000+01:00

Bez względu na to jakie manifestacje zobaczysz w tak zwanym przebudzeniu, nie jest to prawdziwe Boże poruszenie, jeżeli nie jest skoncentrowane na żniwie! Deszcz Ducha Świętego pada, aby prowadzić do zbioru dusz.

Bóg wylał Swojego Ducha w dzień Pięćdziesiątnicy, aby przygotować ziemię i zmiękczyć ją pod zasiew ewangelii. Napełnieni Duchem wierzący byli wysłani z Górnego Pokoju na cały świat, aby czynić uczniami Jezusa Chrystusa.

Kościół oglądał prawie 2000 lat siewu i wzrostu, a teraz jest czas żniwa! Wszyscy, którzy umarli w Chrystusie aż dotąd reprezentują pierwsze owoce wczesnego żniwa. Jezus jeszcze nie przyszedł, ponieważ czeka cierpliwie na woje ostateczne, potężne żniwo!

„ Przeto bądźcie cierpliwi, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik cierpliwie oczekuje cennego owocu ziemi, aż spadnie wczesny i późniejszy deszcz” (Jakuba 5:7).

Na początku ubiegłego wieku „Ruch Późnego Deszczu” rozpoczął się w Kanadzie. Trwał on czterdzieści czy pięćdziesiąt lat. Dzisiaj pozostało zaledwie kilka kościołów „Późnego Deszczu”, ale ci, którzy byli w to zaangażowani, byli przekonani, że doświadczają wielkiego, ostatecznego wylania Ducha. Wielu powiedziało: „To jest to! Widzimy wypełnienie się proroctwa Zachariasza 12:10! Ale ten ruch zaginął i inne takie ruchy również przychodziły i odchodziły. Dlaczego? Bo nie były skoncentrowane na żniwie!

Wiele tak zwanych poruszeń Ducha Świętego szybko zniknęło, ponieważ były to ruchy skupiające się na człowieku – skupiające się na darach, poprawie samego siebie, osobistego szczęścia, a nie na zdobywaniu zgubionego i umierającego świata!

Jezus wiązał żniwo ze zgubionymi duszami, kiedy powiedział: „Proście Pana żniwa, aby wysłał robotników na Swoje żniwo” (Mat. 9:38).

Każde prawdziwe wylanie Ducha Świętego będzie się skupiało na tej modlitwie Jezusa. Z tych przebudzeń, które zostały udokumentowane jako prawdziwe, wszystkie były ubłogosławione wielkim żniwem dusz.

GŁĘBOKA WODA

2011-12-06T03:00:00.000+01:00

„Ugrzązłem w głębokim błocie
I nie mam oparcia dla nóg,
Dostałem się w głębokie wody,
A nurt zalewa mnie” (Psalm 69:3).

Ratuj mnie Boże,
Gdyż moja dusza jest zalewana\
Głupotą.
Moje grzechy są zakryte przed Tobą.
Tonę
Nie mam nigdzie oparcia;
Jestem w głębokiej wodzie.
Nurt mnie zalewa;
Czekam, że Bóg mnie wyratuje.
Moje gardło jest wyschnięte
Od wołania do Niego.
Płaczę i karzę moją duszę,
Szydzę ze swojej słabości.
Usłysz mnie szybko, Boże,
I nie ukrywaj Swojego oblicza.
Potrzebuję pocieszyciela:
Obróć się do mnie z miłością.
Wyrwij mnie z tego grząskiego błota.
Nie pozwól mi utonąć.
Uratuj mnie z tej głębokiej wody:
Jestem naprawdę w kłopocie -
Niebezpieczeństwie.
Nie pozwól, aby mnie pochłonęła głębia.
Niech czeluść nie zamknie się nade mną.
Pospiesz się, o Boże,
Nie zwlekaj;
Ty jesteś moją pomocą
I moim wybawicielem.

BÓG CHCE ZBAWIĆ ZŁYCH, ZATWARDZIAŁYCH GRZESZNIKÓW!

2011-12-05T03:00:00.000+01:00

Lud Boży w Judzie miał problem. Oni wątpili, że Bóg chce i ma moc odkupić ludzi pogrążonych w odstępstwo i bałwochwalstwo. „Lecz oni odpowiedzą: Nic z tego! Pójdziemy raczej za naszymi zamysłami i każdy z nas kierować się będzie uporem swojego złego serca” (Jeremiasz 18:12).

Plemię Judy straciło nadzieję, myśląc, „Odeszliśmy za daleko – i teraz już nie ma powrotu. Opuściliśmy Pana, szydziliśmy z Niego, odrzuciliśmy Go, znieważyliśmy Go. Jesteśmy tak głęboko w grzechu, że nie ma nadziei. Nawet Bóg nie może nas przyprowadzić z powrotem!”

Po wszystkich moich latach służby ja też dalej muszę walczyć z takim myśleniem. Może ty czujesz się tak samo. Może twój mąż jest ateistą, złym i bezbożnym i przekonujesz siebie, „Wszędzie naokoło ludzie przyjmują zbawienie, ale mój mąż jest inny. On jest zbyt twardy!”

Pan mówił do Judy, „Czy moja ręka istotnie była za krótka, aby odkupić?” (Izajasz 50:2).

Ukrócić, znaczy „odciąć” Bóg mówił, „Powiedzcie Mi, czy wróg odciął Moje potężne ramię? Czy Ja utraciłem Moją moc, by zbawić? Nie! Moje potężne ramię wysuszyło Morze Czerwone. Ono przyoblekło niebo w ciemność. Ono otwierało oczy ślepym! Widzieliście, że Ja wybawiam. Dlaczego myślicie, że utraciłem moc, by was odkupić?”

Kochani, kiedy Bóg utracił Swoją moc, by zbawić nawet najgorszego grzesznika na ziemi? Kiedy utracił chęć, by uwalniać narkomanów, pijaków i prostytutki, nawet choćby nikt się o nich nie modlił?

Czyżby Bóg jakoś postanowił nie zbawiać członków rodziny, o których pościliście i modliliście się wiernie? Absolutnie nie! Musimy wołać do Niego z wiarą, „O Panie, Ty możesz zbawić Wall Street. Możesz uwolnić grzesznika w Nowym Jorku. Możesz odkupić muzułmanina w każdym kraju i możesz zbawić każdego członka mojej rodziny. Twoje ramię nie jest za krótkie. Możesz zbawić każdego!

Nie wierz, że Jego ramię zostało odcięte, a zamiast tego wierz, że On uczyni to, co jest niemożliwe! Miej wizję Jego miłości i miłosierdzia – Jego potężnej, wyciągniętej ręki, mocnej by zbawić!

Mamy się modlić i być cierpliwi, a On zdobędzie naszych najbliższych, jednego po drugim!

„Nawróćcie się, odstępni synowie - mówi Pan - bo Ja jestem waszym Panem, a zabiorę was po jednym z każdego miasta i po dwóch z każdego rodu, i wprowadzę was na Syjon” (Jeremiasz 3:14).

TRWAJ W MIŁOŚCI

2011-12-04T03:00:00.000+01:00

„Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rzymian 8:38-39).

Śmierć jest ciemna i głęboka.
Życie jest marnością i utrapieniem ducha.
Moce i zwierzchności są nieporuszone,
Rzeczy obecne są niepewne:
Przyszłe są nieznane.
Są tajemnice wysoko i głęboko
We wszechświecie.
Ale żadna z nich nie może nas oddzielić
Od miłości Bożej
Która jest w Chrystusie Panu.
Któż może nas oddzielić od Jego miłości?
Czy utrapienie, czy ucisk?
Prześladowanie, czy głód?
Nagość czy miecz?
Nie! Gdyż Bóg jest miłością.
Jego miłość przewyższa zrozumienie –
Jest doskonała –
Dlatego chodź w Jego miłości.
Kto trwa w miłości
Trwa w Bogu
A Bóg w nim.

CIEMNOŚĆ NIE MOŻE ZATRZYMAĆ ŚWIATŁA!

2011-12-02T03:00:00.000+01:00

Kiedy zacząłem moją służbę, przemawiałem w kościołach po całej Ameryce, ostrzegając przed nadchodzącym moralnym zepsuciem. Mówiłem ludziom w Iowa, Oklahoma i w południowych stanach, że narkotyki dotrą do najmniejszych miejscowości. Handlarze pojawią się w szkołach i na placach zabaw. Ostrzegałem przed bezwstydnymi homoseksualistami, przed paradami nudystów w naszych miastach i prorokowałem, że nagość i akty seksualne będą pokazywane w telewizji w czasie dnia.

Wielu ludzi, którzy słuchali moich kazań, uważało, że chyba przybyłem z Marsa. Pastorzy krzyczeli na mnie, a szczerzy chrześcijanie przychodzili i mówili, „Nic z tego! Bóg nigdy na to nie pozwoli w Ameryce”. Dzisiaj niektórzy z nich są dziadkami. Siedzą przed telewizorami i oglądają sprośne filmy, o których prorokowałem. A ich wnuki są uzależnione od narkotyków i alkoholu. Ciemność, przed którą ostrzegałem, przyszła.

Czy wyobrażacie sobie, jak ciemno będzie za dziesięć lat, jeżeli Pan jeszcze nie przyjdzie?

A jednak mam pytanie: Kiedy widzicie coraz głębszą ciemność z każdej strony, czy uważacie, że ona pokona światło Ewangelii? Czy boicie się, że ciemność ją zdławi i zgasi?

Nie – nigdy! Lud Boży nigdy nie może być zastraszony przez ciemność i złość nieprzyjaciela. Biblia mówi, że Jezus powstanie i będzie świecił w ciemności, bez względu na to, jak ciemno będzie w tym świecie! „Lud, który chodzi w ciemności, ujrzy światło wielkie, nad mieszkańcami krainy mroków zabłyśnie światłość” (Izajasz 9:1).

Żyjemy w czasach powszechnej ciemności i śmierci. Ale Bóg mówi, że w takich czasach Jego światło będzie najjaśniejsze: „I poprowadzę ślepych drogą, której nie znają, ścieżkami im nieznanymi ich powiodę, ciemność przed nimi obrócę w jasność, a miejsca nierówne w równinę. Oto rzeczy, których dokonam i nie zaniedbam ich!” (Izajasz 42:16).

Żadna ciemność nigdy nie zatrzyma Bożego światła! Dlatego odwróć swoje oczy od ciemności, grzechu i od szału gwałtownych ludzi, i wierz, Panu, że rozbłyśnie Jego światło!

GOTOWI NA PRZEBUDZENIE

2011-12-01T03:00:00.000+01:00

Czy możemy być gotowi na przebudzenie, jeżeli uważamy, że wszelka nadzieja zginęła – że z powodu grzechu minął już dzień łaski i nie pozostało już nic, tylko sąd? Kochani, nie możemy mieć wiary w przebudzenie, póki nie będziemy przekonani, że Bóg dalej chce wylać na nas Swojego Ducha!

Dlaczego Ameryka nie została osądzona? Dlaczego Jezus jeszcze nie przyszedł? Dlatego, że jeszcze czeka wielkie żniwo i Bóg „....nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania (2 Piotra 3:9).

To wielkie miłosierdzie Pana widzimy w proroctwie Izajasza, gdzie Bóg kazał prorokowi, by powiedział Judzie: „Tak mówi Pan: Gdzie jest list rozwodowy waszej matki, na mocy którego ją odprawiłem, lub kto jest tym z moich wierzycieli, któremu was sprzedałem? Oto z powodu waszych win zostaliście sprzedani i z powodu waszych występków została odprawiona wasza matka. Dlaczego, gdy przybyłem, nie było nikogo? Gdy wołałem, nikt mi nie odpowiadał? Czy moja ręka istotnie była za krótka, aby odkupić? Albo czy nie ma we mnie siły, aby ratować?” (Izajasz 50:1-2).

Bóg już wziął rozwód z Izraelem, dając im „... list rozwodowy” (Jer. 3:8). Jednak teraz zwrócił uwagę na Judę, na ludzi, którzy Go okłamywali i odeszli od Niego. Bóg dalej miał serce otwarte dla Judy i przyszedł do nich, wołając, gdzie jest ich list rozwodowy (patrz Izajasz 50:1). Mówił do nich, „Pokażcie mi papiery rozwodowe! Udowodnijcie, że Ja was odrzuciłem. To wy odeszliście ode Mnie! Ja nie zrobiłem nic, by was zasmucić lub zranić. Cały czas was kochałem. Przyszedłem do was i powołałem was”!

Kochani, widzę, że właśnie to Bóg obecnie czyni z Ameryką. Mówi do nas, „Pokażcie mi wasze papiery rozwodowe!. Pokażcie mi, że to Ja was opuściłem! Ja nie zabrałem Mojego Ducha Świętego. Ja dalej działam w tym narodzie – dalej wołam i przychodzę do was!

Pan mówi to z wielu kazalnic po całym kraju. Mówi to przez bogobojnych mężczyzn i kobiety, którzy poświęcają drogocenny czas, szukając Go. On woła Amerykę ponownie do pokuty – z powrotem do Jego serca!

Musimy być w pełni przekonani, że jeszcze jest czas i nadzieja, i że jeżeli się modlimy, to Duch działa na wszystkich poziomach społeczeństwa, nawołując i pociągając ludzi do Siebie!

PÓŹNY DESZCZ!

2011-11-30T03:00:00.000+01:00

„W owym dniu będę dążył do tego, aby zniszczyć wszystkie narody, które wyruszyły przeciwko Jeruzalemowi. Lecz na dom Dawida i na mieszkańców Jeruzalemu wyleję ducha łaski i błagania. Wtedy spojrzą na mnie, na tego, którego przebodli, i będą go opłakiwać, jak opłakuje się jedynaka, i będą gorzko biadać nad nim, jak gorzko biadają nad pierworodnym” (Zachariasz 12:9-10).

To proroctwo Zachariasza dotyczy szczególnego wylania Ducha Świętego, które nastąpi w dniach ostatecznych. Podobne wylanie jest opisane w Joela 3 i ja wierzę, że to dotyczy Pięćdziesiątnicy. Ten fragment mówi, „A potem wyleję mojego Ducha na wszelkie ciało, i wasi synowie i wasze córki prorokować będą, wasi starcy będą śnili, a wasi młodzieńcy będą mieli widzenia. Także na sługi i służebnice wyleję w owych dniach mojego Ducha” (Joel 3:1-2).

Dokładnie to stało się w dniu Pięćdziesiątnicy! Duch Święty zstąpił jak powódź, jako duch proroctwa w Górnej Izbie w Jerozolimie.

To wielkie wylanie stało się również stałym nawadnianiem Ducha Świętego, które trwa przez wszystkie wieki. Przez prawie 2000 lat Bóg wylewał Jego Ducha na Jego lud, codziennie nawadniając Jego kościół i chroniąc go. Izajasz nawiązuje do tego tak: „Rozkoszna winnica, śpiewajcie o niej! Ja, Pan, jestem jej stróżem, nieustannie ją nawadniam, pilnuję jej dniem i nocą, aby nikt na nią się nie targnął” (Izajasz 27:2-3).

Te dwa wylania Ducha Świętego są określane jako pierwszy (wczesny) i ostatni (późny) deszcz: „A zatem, jeżeli słuchać będziecie moich przykazań, które Ja wam dziś daję, miłując Pana, Boga waszego, i służąc mu z całego serca swego i z całej swojej duszy, to On będzie spuszczał deszcz na waszą ziemię we właściwym czasie: jesienny i wiosenny, a ty będziesz zbierał swoje zboże, swój moszcz i swoją oliwę” (5 Mojż. 11:13-14).

Czas siewu i żniwa w Izraelu był odwrotny do naszego. Pierwszy deszcz, który zmiękczał ziemię, padał od października do grudnia, przed czasem siewu. Ostatni deszcz powodował dojrzewanie do żniwa i padał od marca do kwietnia, przed zbiorami.

Należy zauważyć, że te dwa deszcze zawsze miały związek ze żniwami. Działanie Ducha Świętego jest zawsze skierowane na żniwo dusz!

KORZEŃ STRACHU

2011-11-29T03:00:00.000+01:00

„Jeżeli usuniesz to, co złego na twoich rękach, jeżeli w twoich namiotach nie zamieszka nieprawość, zaiste, wtedy będziesz mógł podnieść oblicze bez zmazy, będziesz mocny i nieustraszony” (Job 11:14-15).

Każdy strach można prześledzić
Do miejsca
Grzechu i tajnej nieprawości
Ukrytej w sercu człowieka.
Ma on w swoich rękach moc
By go usunąć.
Gardząc bogactwem Bożej łaski.,
Jego.... wyrozumiałości i cierpliwości,
Trwa w swoich grzechach,
Pozwalając w swoim życiu na to
Co potępia w życiu innych,
Ustalając własne prawa,
Chce, by Bóg traktował go wyjątkowo
By uniknąć gniewu i prześladowań.
Ale Bóg nie ma względu na osoby.
Wszystkich sądzi jednakowo,
Obiecuje chwałę, szacunek i pokój
Tym, którzy odrzucają złe drogi.
Potem będą podnosić oblicza bez zmazy.
Będą nieustraszeni
I nie będą się lękać,
Gdyż tylko tam, gdzie u drzwi leży grzech
Człowiek się boi.

POZNANIE GŁOSU PANA!

2011-11-28T03:00:00.000+01:00

Z powodu grzeszności kapłaństwa i ludu, Bóg nie przemawiał do Izraela. Biblia powiada: „ Słowo Pańskie było w tych czasach rzadkością, a widzenia nie były rozpowszechnione” (1 Samuela 3:1). Jednak w tych czasach głodu Słowa, Pan ukazał się młodemu Samuelowi: „ I zawołał Pan Samuela który jeszcze nie znał Pana, a słowo Pana jeszcze mu się nie objawiło” (3:4,7).

Samuel miał dopiero dwanaście lat i chociaż był dobrym dzieckiem, to jeszcze nie znał głosu Pana. Dlatego Bóg przyszedł do łóżka Samuela i zawołał go słyszalnym głosem. Na początku Samuel myślał, że to Heli go wołał; nie wiedział, że jest przygotowywany do rozpoznawania głosów – żeby słyszeć bezpośrednio głos Boży!

Bóg nie przemówił do kapłana Heli, który był głuchy na Jego głos! Właściwie wydaje się, że tylko jeden prorok słyszał Boży głos – bezimienny człowiek, który ostrzegał Heliego, że Bóg go odrzuci (1 Sam 2:27-36).

Słuchanie Boga wymaga czegoś więcej niż tylko czasu sam na sam z Bogiem. To wymaga więcej niż powiedzenia: „Mów Panie, bo sługa Twój słucha!” Nie ma takiej recepty na usłyszenie Boga; nie ma dziesięciu kroków do celu. Zanim możesz usłyszeć Boga, On musi do ciebie mówić – a On mówi do tych, którzy mają przygotowane serca do słuchania!

Samuel nie miał głębokiej wiedzy teologicznej na temat Boga, kiedy Pan do niego przemówił. Ale miał on wrażliwe, czyste i oddane Bogu serce, które było otwarte dla Pana. A więc jak myślisz, czego Bóg uczył Samuela najpierw, kiedy do niego przemówił?

Pan powiedział do Samuela: „Będę sądził Heliego, ponieważ wiedział on, że jego synowi byli bezbożni, ale nie strofował ich! Powinni byli zostać pozbawieni swoich szat i usłyszeć: Nie wolno wam się zbliżać do miejsca świętego!” A teraz Samuelu, chcę ci pokazać Moją nienawiść do grzechu w Moim Domu. Chcę ci pokazać, czego potrzeba, aby słyszeć Mój głos i chodzić ze Mną” (zobacz 3:11-14).

Nic dziwnego, że Biblia mówi, że Samuel wypowiadał takie pewne słowa – słyszał on bowiem głos Pana! Spędzał wiele czasu sam na sam z Nim, modląc się i szukając Go, a Bóg mówił do niego wyraźnie zawsze.

Są i teraz tacy ludzie, którzy zostali wyszkoleni do rozpoznawania Bożego głosu. Ci modlący się święci wylewają przed Nim swoje serca – a On z kolei wylewa się dla nich!

NARODZINY RESZTKI DNI OSTATECZNYCH

2011-11-25T03:00:00.000+01:00

Prorok Samuel jest typem świętej resztki dni ostatecznych – przygotowanego ciała wierzących, które powstaje z ruin starego, upadłego kościoła.

Anna, matka Samuela urodziła swojego syna przez gorzkie łzy i wiele modlitwy. „Z goryczą w duszy modliła się ona do Pana i bardzo płakała” (1 Samuela 1:10).

Spróbuj sobie wyobrazić tę scenę: Anna była w świątyni codziennie, na kolanach przed ołtarzem, skruszona, i złamana, ponieważ nie mogła mieć dzieci. Kiedy tak płakała, jej przeciwniczka – druga żona jej męża naśmiewała się z niej. „Jej przeciwniczka wyrządzała jej liczne przykrości i upokarzała ją dlatego, że Pan uczynił ją bezpłodną” (1 Sam. 1:6).

Chcę zwrócić uwagę na trzy ważne rzeczy w tym fragmencie:

Po pierwsze, resztka, którą reprezentuje Samuel jest zrodzona w smutku i modlitwie wstawienniczej.
Po drugie, ci, którzy się modlą i smucą według serca Bożego, będą prowokowani przez przeciwnika.
Po trzecie, Boża resztka zawsze będzie źle zrozumiana!

Zwróć uwagę co stało się z Anną, kiedy się modliła: „A gdy tak długo przed Panem się modliła, Heli przypatrywał się jej ustom. Lecz Anna ledwo szeptała, a tylko wargi jej się poruszały, głosu jej zaś nie było słychać; toteż Heli miał ją za pijaną. I rzekł do niej Heli: Dopókiż będziesz się zachowywać jak pijana? Wytrzeźwiej ze swego upicia!” (1 Sam. 1:12-14). Heli i jego synowie reprezentują umierający, zepsuty kościół, który opuścił drogi Pańskie. Heli był tak oddalony od Pana – tak martwy w swoim duchu, że myślał iż Anna była pijana!

Kiedy Anna się modliła, była wypełniona smutkiem, modlitewnym brzemieniem o narodzenie syna. Potrafiła tylko poruszać wargami z powodu jęku w jej duchu. Modliła się: „ Jeśli wejrzysz na niedolę swojej służebnicy i jeśli wspomnisz na mnie, a nie zapomnisz o swojej służebnicy i dasz swojej służebnicy męskiego potomka, to ja oddam go Panu po wszystkie dni jego życia” ( 1 Sam. 1:11).

Tu są dwa znaki wyróżniające Boża święta resztkę:

Modlą się tak jak Anna. Ich brzemię jest głębokie, a ich serce jest poruszone z powodu bezbożności w Domu Bożym.
Tak jak Anna, oddają się modlitwie codziennie w swoim życiu.

Bóg chce ciebie takim uczynić. On chce, żebyś mógł Go dotykać i słyszeć Jego głos. Chce ci dać służbę dla innych, którzy przyjdą do ciebie ze swoimi brzemionami i przeżyciami. A kiedy będziesz się modlił o nich, Jego Słowo będzie się wypełniało!

BOŻA POTĘŻNA ARMIA

2011-11-24T03:00:00.000+01:00

Coś bardzo wielkiego i niesamowitego dzieje się dzisiaj na świecie – coś, co przekracza ludzkie pojęcie – coś, co będzie miało wpływ na cały świat w tych ostatecznych dniach.

Bóg przygotowuje małą, ale mocarną armię chrześcijan, najbardziej oddaną armię na obliczu ziemi. Pan przyjdzie, aby ich wysłać do działania. On zakończy ten wiek z czystą, oddaną Bogu nieustraszoną resztką.

Przez całe życie słyszałem historie o naszych bogobojnych przodkach, którzy nienawidzili grzech. Ci ludzie znali Boży głos i spędzali wiele godzin, a nawet dni w postach i modlitwach. Modlili się bez ustanku i mieli moc i zdolności, aby skutecznie przeciwstawiać się niemoralności w swoim pokoleniu.

Ci ojcowie już dawno odeszli. Ale Bóg wzbudza inną armię i tym razem Jego wojownicy nie będą to tylko starsi ojcowie i matki Syjonu z siwymi włosami. Ta nowa armia będzie się składała zarówno z nowych jak i doświadczonych wierzących, młodych i starszych, zwykłych chrześcijan, którzy uchwycili się Boga! Pojawi się cała nowa dziedzina służby!

System kościoła denominacyjnego wydaje się być w agonii śmierci. Nie ma prawie żadnego wpływu na świat, ani mocy w Chrystusie. Niektórzy oskarżają mnie, że jestem „twardy” w stosunku do pastorów. Ale ja mam kontakty z wieloma bogobojnymi pastorami, którzy boleją tak jak ja z powodu odstępstwa w kaznodziejstwie dzisiaj. Jest jednak święta resztka bogobojnych pastorów w kraju i ja dziękuję Bogu za każdego z nich. Ale nadal jest to faktem, że coraz więcej kaznodziejów idzie drogą kompromisu.

Biblia ostrzega nas, żebyśmy się nie dręczyli! Bóg ma plan i jest on objawiany. Jest on jasno przedstawiony w Biblii, najlepiej w pierwszych czterech rozdziałach 1 Samuelowej.

Prorok Samuel jest typem Bożej resztki dni ostatecznych. Pan go wybrał w bardzo złych czasach i skrył go i przygotowywał dotąd, aż przyszedł czas, żeby objawić nową rzecz. Bóg powiedział do Samuela: „ Oto Ja uczynię w Izraelu rzecz, od której każdemu, kto o niej usłyszy, w obu uszach zadźwięczy” (1 Samuela 3:11). Co miało tak zdziwić i zaszokować wszystkich, którzy to usłyszeli? Był to sąd Boży nad odstępczym systemem religijnym i wzbudzenie, szkolenie i namaszczenie nowej, świętej resztki!

To co Bóg uczynił w czasach Samuela, On też czyni w każdym pokoleniu. Rzeczywiście, w każdym pokoleniu była taka resztka, ludzie modlący się według serca Bożego.

NIE SAMYM CHLEBEM ŻYJE CZŁOWIEK

2011-11-23T03:00:00.000+01:00

Jeżeli myślisz, że jesteś zbyt prosty, aby Bóg mógł ciebie używać, to posłuchaj uważnie: Bóg nie będzie wykonywał Swojego dzieła dni ostatecznych poprzez ewangelistów i pastorów o wielkich nazwiskach. Oni sami nie będą w stanie poprowadzić tego wielkiego poruszenia Ducha Świętego! Fakt jest taki, że Bóg będzie potrzebował każdą gospodynię domową, nastolatka, starszą osobę i wszystkich, którzy Go kochają, aby wykonać to potężne dzieło. Ta armia dni ostatecznych będzie sie składała z chrześcijan, którzy zostali odłączeni od samego chleba. Pozwólcie mi to wyjaśnić.

Bóg powiedział przez Mojżesza: „że człowiek nie samym chlebem żyje, lecz że człowiek żyć będzie wszystkim, co wychodzi z ust Pana” (5 Mojż. 8:3).

Chleb reprezentuje wszystkie naturalne, materialne rzeczy potrzebne do tego życia – żywność, dach nad głową, odzież, pracę, zarobki. Chleb reprezentuje utrzymanie – te rzeczy, które są nam potrzebne, które nie są złe same w sobie. Jednak wielu chrześcijan żyje tylko dla rzeczy dotyczących tego życia – żyją dla samego chleba!

Jezus uczył nas modlić się: „Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj” (Mat. 6:11). Ale najpierw powiedział, żebyśmy się modlili: „Przyjdź królestwo Twoje. Bądź wola Twoja” (w. 10). Mamy się skupić na pierwszym miejscu na sprawach Bożych – modląc się, aby się wykonała Jego wola!

O czym myślałeś więcej niż o czymś innym w ostatnich sześciu miesiącach? Co zajmowało większość twojego czasu i modlitw? Czy były to w większości sprawy chleba – osobiste potrzeby?

Jeżeli koncentrujesz się tylko na chlebie, to nie masz życia! Żyjesz na pustyni tak, jak dzieci Izraela. Codziennie wstawali i zaczynali wołać o chleb – osobiste potrzeby – każdego dnia przez czterdzieści lat!

Umiłowani, to jest nuda – harówka! Bóg nigdy nie chciał, żeby Jego dzieci tak żyły. Zamiast tego powiedział On do Izraela przez Mojżesza: „Powinniście żyć każdym słowem, które pochodzi z Moich ust! Tak, powiedziałem wam, że dam wam chleb, ale nie zatrzymujcie się tam. Idźcie dalej! Powiedziałem wam, że przed wami jest ziemia opływająca mlekiem i miodem, z rzekami, drzewami, lasami, zielonymi pastwiskami – Ja chcę wam dać to miejsce!”

Bóg wzbudza ludzi, którzy są skoncentrowani na Jego woli w tej godzinie nocy! Są zmęczeni życiem na pustyni i walką o przetrwanie. Chcą tylko poznawać i wykonywać Bożą wolę. Każdy członek tej armii dni ostatecznych musi być gotowy i przygotowany w swoim sercu – ponieważ Bóg postanowił wyzwolić Swoje wielkie i ostateczne wylanie Ducha!

BÓG JEST NIEZMIENNY

2011-11-22T03:00:00.000+01:00

„Jeśli kto mówi: Miłuję Boga, a nienawidzi brata swego, kłamcą jest; albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. A to przykazanie mamy od niego, aby ten, kto miłuje Boga, miłował i brata swego” ( 1 Jana 4:20-21).

Nie wierz w to co człowiek mówi o miłości,
Jeżeli oddziela się on od brata
Innego koloru czy rasy,
Bo w miłości nie ma bojaźni.
Doskonała miłość wyrzuca wszelki strach
Gdyż strach niesie udrękę.
Jak może ktoś mówić, że kocha Boga
I wierzy w równość,
Kiedy w tym samym czasie jest dręczony
Przez strach brata
Któremu nie ufa albo go nie lubi?
Jeżeli człowiek nie potrafi kochać swojego brata
Którego widzi,
To jak może kochać Boga
Który jest niewidzialny?
Który nakazał ludziom wszędzie
Aby kochali swojego brata
Tak jak Bóg go kocha -
Gdyż Bóg jest miłością.

ZNAJĄC ZAMYSŁ I WOLĘ PANA

2011-11-21T03:00:00.000+01:00

„Westchnień biedaków wysłuchujesz, Panie; Utwierdzasz ich serca, nastawiasz uważnie ucha swego” (Psalm 10:17).

W tym wersecie Dawid nakreśla prosty, trzy-stopniowy plan poznania zamysłu Pana i Jego woli dla twojego życia:

Proś Go (módl się)
Przygotuj swoje serce, by słyszeć Jego głos
On da ci się poznać – Duch Święty będzie do ciebie mówił

Niedługo Bóg wyleje Jego wspaniały kielich największej miary Jego Ducha, jaki ten świat kiedykolwiek widział. Wielkie osądzenie od Ducha Świętego zstąpi na waszych sąsiadów, współpracowników i niezbawionych członków rodzin.

Ludzie wszędzie będą cierpieć i odwrócą się od swoich martwych kościołów, by szukać tych, którzy chodzą z Bogiem. Będą gorliwie szukać kogoś, kogo serce zostało przygotowane!

Bóg będzie używał setek tysięcy zwykłych sług do Jego służby „ludzie-ludziom” czasów ostatecznych. Dlatego pytam: Czy przygotowujesz teraz swoje serce, by wykonać Jego pracę w tobie i przez ciebie?

Wyznaj Bogu dzisiaj; „Panie, chcę, by moje życie miało znaczenie! Wiem, że teraz żyję samym chlebem - na pustyni rozpaczy. Ale chcę żyć!

Zagłębiaj się w Jego Słowo. Ucz się rozmawiać z Nim codziennie. W przygotowaniu twojego serca jest rewolucyjna moc! Przez to przygotowanie twoje życie będzie spełnione i będzie miało znaczenie. Twoje uczucia i osobowość zmienią się i uwolni się w tobie moc!

Kiedy Bóg zobaczy, że jesteś gotów, otworzy przed tobą największe możliwości wykonywania Jego pracy. Nawet nie będziesz musiał wychodzić z domu. Bóg przyprowadzi te potrzeby do twoich drzwi!

Potężny Bóg, któremu służymy, przygotowuje teraz Swój lud do wielkiej pracy.

„Pan wyrusza jak bohater, jak wojownik budzi zapał do walki, rzuca donośny zew bojowy, wydaje okrzyk, nad swoimi wrogami odnosi zwycięstwo” (Izajasz 42:13).

Przygotuj swoje serce na Jego spotkanie! Bądź sługą gotowym, wyposażonym i przygotowanym na Jego wielkie wylanie czasów ostatecznych, a Jego chwała stanie się w tobie żywa w tej ostatecznej godzinie!

WIĘCEJ NIŻ GŁOSZENIE I NAUCZANIE

2011-11-18T03:00:00.000+01:00

Ja wierzę, że ewangelii powinna towarzyszyć moc i demonstracja Ducha Świętego – czyniącego potężne znaki na dowód, że ewangelia jest prawdą!

Paweł odważnie stwierdził, „A mowa moja i zwiastowanie moje nie były głoszone w przekonywających słowach mądrości, lecz objawiały się w nich Duch i moc” (1 Kor. 2:4). W greckim oznacza to „z potwierdzeniem”. Paweł mówił, „Głoszę ewangelię z potwierdzeniem. Bóg i Duch Święty potwierdzają to znakami i cudami!” Hebr. 2:4 mówi, że Bóg potwierdzał słowa Pawła poprzez znaki i cuda: „A Bóg poręczył je również znakami i cudami, i różnorodnymi niezwykłymi czynami oraz darami Ducha Świętego według swojej woli”.

Nowotestamentowi wierzący mieli jedną modlitwę: „Aby się działy znaki i cuda przez imię świętego Syna twego, Jezusa” (Dz. Ap. 4:30). Apostołowie chodzili wszędzie, głosząc pełną ewangelię.

„Albowiem za sprawą apostołów działo się wiele cudów i znaków” (Dz. Ap. 2:43). „A przez ręce apostołów działo się wśród ludu wiele znaków i cudów... Przybywało też coraz więcej wierzących w Pana, mnóstwo mężczyzn i kobiet” (Dz. Ap. 5:12,14).

Oto jeden z najbardziej decydujących wersetów – dowodzących, że ewangelii głoszonej w pełni muszą towarzyszyć znaki i cuda. „I przebywali tam przez dłuższy czas, mówiąc odważnie w ufności ku Panu, który słowo łaski swojej potwierdzał znakami i cudami, jakich dokonywał przez ich ręce” Dz. Ap. 14:3). Ten werset mówi, że apostołowie usługiwali odważnie przez długi czas, głosząc łaskę i upamiętanie, a wtedy Bóg pozwalał, by przez ich ręce działy się znaki i cuda.

Boży kościół czasów ostatecznych pójdzie naprzód i „Pan będzie im pomagał i potwierdzał ich słowo znakami, które będą im towarzyszyły” (Mar. 16:20). Taką wizję Bóg ma dla nas.

Cuda tego kościoła czasów ostatecznych będą prawdziwe, niepodważalne, niezaprzeczalne, ale nie będą powszechnie znane. Zamiast tego będą czynione przez ręce zwykłych i oddzielonych świętych, którzy znają Boga i mają intymną społeczność z Jezusem.

Ci wierzący powstaną z ukrytych komór modlitwy – mała, przygotowana armia, pełna wiary, nie mająca żadnego innego pragnienia, tylko to, by wypełniać wolę Bożą i Jego uwielbiać. Będą nieustraszeni i potężni w modlitwie. Będą otwierać całe narody na ewangelię i Bóg będzie potwierdzał Jego Słowo przez ich potężne działanie!

EWANGELIA „GŁOSZONA W PEŁNI”

2011-11-17T03:00:00.000+01:00

Apostoł Paweł powiedział do swojej generacji: „Rozkrzewiłem ewangelię Chrystusową” (Rzym. 15:19). Tę „głoszoną w pełni” ewangelię określa, jako coś więcej, niż tylko słowa. Jest to ewangelia słów i czynów! „Nie odważę się bowiem mówić o czymkolwiek, czego Chrystus nie dokonał przeze mnie, słowem i czynem” (w. 18).

Paweł mówił, „Poganie nawrócili się do Chrystusa nie tylko poprzez moje głoszenie, ale ponieważ moim słowom towarzyszyły cudowne dzieła!”

„Przez moc znaków i cudów oraz przez moc Ducha Świętego, tak iż, począwszy od Jerozolimy i okolicznych krajów aż po Ilirię, rozkrzewiłem ewangelię Chrystusową” (w.19).

Gdyby Paweł głosił i nauczał bez znaków i cudów, które temu towarzyszyły, jego poselstwo nie miałoby pełnego wpływu. To nie byłaby ewangelia głoszona w pełni! Powiedział do Koryntian, „Znamiona potwierdzające godność apostoła wystąpiły wśród was we wszelakiej cierpliwości, w znakach, cudach i przejawach mocy” (2 Kor. 12:12).

Zauważcie słowa Pawła w tym wierszu: znaki, cuda, przejawy mocy. Większość chrześcijan obecnie kurczy się ze strachu, kiedy słyszą takie słowa! Dlaczego? Ponieważ te słowa stały się wstrętne za sprawą bezwzględnych, żądnych władzy kaznodziejów i nauczycieli! Wielką tragedią jest to, że takie perwersje spowodowały, iż wielu bojących się Boga pastorów, ewangelistów i zwykłych ludzi odwróciło się od prawdy pełnej ewangelii.

Kochani, Bóg dalej jest Bogiem – i On czyni znaki i cuda! On nadal jest naszym lekarzem i chce nam pokazać Swoją moc przez tych, którzy Mu ufają! W kościele Nowego Testamentu działy się wielkie, ponadnaturalne rzeczy, bez żadnych zniekształceń – bez reklamy, ludzkich pokazów i bez ludzi uzurpujących sobie władzę i autorytet. Przykładem jest służba Pawła.

W Troi, kiedy Paweł długo głosił, młody człowiek zasnął siedząc na oknie i upadł z trzeciego piętra na ziemię. Biblia mówi, że „podniesiono go martwego” (patrz Dz. Ap 20:9-12).

Kiedy Paweł dotarł do miejsca, gdzie był ten chłopiec, uciszył wszystkich. Potem, tak jak Eliasz, wyciągnął się nad martwych chłopcem i ten nagle ożył. Chłopiec został przywrócony do życia - wskrzeszony z martwych! To był wielki cud!

Po tym wydarzeniu Paweł nie wysyłał nikogo, by to rozgłosili, że taki cud miał miejsce. Nie, tak nie było. Po prostu wszyscy poszli znowu na trzecie piętro, uczestniczyli w wieczerzy, a Paweł kontynuował głoszenie. Pismo Święte nawet nie wspomina więcej tego młodego człowieka. Dlaczego? Bo kościół spodziewał się, że takie ponadnaturalne rzeczy będą miały miejsce! Oni głosili pełną ewangelię – ze znakami i cudami!

KOŚCIÓŁ CZASÓW OSTATECZNYCH

2011-11-16T03:00:00.000+01:00

Ja wierzę, że Boża wizja kościoła czasów ostatecznych jest oparta na Jego objawionym Słowie – bo Biblia wyraźnie określa, jaki będzie kościół Jezusa Chrystusa przed samym Jego przyjściem.

Kościół w Ameryce jest daleki od tego. Jaki powinien być według Bożej wizji. Większość całych denominacji obecnie działa bez Ducha Świętego. Są pozbawieni obecności Jezusa i bankrutami w dziedzinie darów duchowych. Praktykują formę religii bez mocy, przekonania i zbawiającego przesłania. Jest im wygodnie ze światem i są bardziej polityczni, niż duchowi. Oni głaszczą grzech, przymykają oczy na rozwody i szydzą z tego, co ponadnaturalne, odrzucając nauczanie o niebie, piekle, pokucie i sądzie.

Przed kościołem Nowego Testamentu diabeł drżał! Legiony demonów były wypędzane w otchłań, oni przez modlitwę otwierali bramy więzienia, a władcy chowali się w strachu. Ci pierwsi wierzący mieli taką wiarę i moc, że chromi wstawali i skakali, a żebracy stawali się ewangelistami. Oni wierzyli w ponadnaturalne, otwierali ślepym oczy, uszy głuchych i uzdrawiali wszelkie choroby i niemoce. Nawet wskrzeszali umarłych!

Nie mówię, że Boży kościół czasów ostatecznych będzie kopią pierwszego kościoła. Nie – ale mówię, że będzie jeszcze większy, niż to! Będzie potężniejszy, mocniejszy, z jeszcze większym objawieniem Jezusa. Będzie miał większe namaszczenie od Ducha Świętego, niż kiedykolwiek – nawet większe, niż w dniu Pięćdziesiątnicy! Bóg zawsze zachowuje Swoje najlepsze wino na koniec!

Potwierdza to prorok Daniel. Powiedział, że pewne prorocze prawdy były zapieczętowane, by zostały objawione w czasach ostatecznych: „Słowa są zamknięte i zapieczętowane aż do czasu ostatecznego. Żaden bezbożny nie będzie miał poznania. lecz roztropni będą mieli
poznanie” (Daniel 12:9-10).

Dzisiaj Duch Święty objawia te rzeczy dla duchowo rozsądzających świętych! „Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało, i co do serca ludzkiego nie wstąpiło, to przygotował Bóg tym, którzy go miłują. Albowiem nam objawił to Bóg przez Ducha; gdyż Duch bada wszystko, nawet głębokości Boże. (1 Kor. 2:9-10).

Pan przygotowuje potężną, ale pokorną armię pasterzy według Jego serca, ale też resztkę jako zgromadzenie głodnych owiec, które odwróciły się od martwych grzechów nowoczesnego kościoła. Przygotowywana jest scena dla kościoła, który będzie gorący, nie letni – i on
poruszy fundamenty piekła. Żadna siła na ziemi nie będzie w stanie tego zignorować lub zlekceważyć.

ON SIĘ NAWET NIE MĘCZY

2011-11-15T03:00:00.000+01:00

„Czy nie wiesz? Czy nie słyszałeś?
Bogiem wiecznym jest Pan, Stwórcą krańców ziemi.
On się nie męczy i nie ustaje, niezgłębiona jest jego mądrość”.
(Izajasz 40:28).

Istnieje ignorancja na temat Boga
Która zakłada, że On już Się nie objawia
Ludzkości w ich kryzysach i potrzebach –
Że On jest głuchy, albo śpi,
Nie może kontrolować ani kierować krokami człowieka.
Ale kim jest człowiek, by mierzyć Boga?
Do kogo Go przyrównamy
Albo z kim Go porównamy?
Czy nie wiesz?
Czy nie słyszałeś?
Odwieczny Bóg,
Stwórca krańców ziemi,
Nie śpi i nie drzemie
Nie męczy się
Ani nie ustaje
Ale ci, którzy Mu ufają
Odnawiają swoją wiarę i siłę
Wznoszą się na skrzydłach jak orły;
Biegną i nie męczą się
Ani nie ustają.

PRZESTAŃ SIĘ PORÓWNYWAĆ

2011-11-14T03:00:00.000+01:00

„Lud przejął się lękiem przed Panem ... tak że przyszli i podjęli pracę koło domu Pana Zastępów, swojego Boga” (Aggeusza 1:12,14). Izraelici zostali osądzeni w sercach z powodu swoich własnych interesów i powrócili do pracy przy odbudowie świątyni. Byli z powrotem tam, gdzie powinni być – przy budowie domu Bożego!

Stanęli przy fundamentach świątyni i mury zaczęły rosnąć do góry. Ale coś było nie tak i wielu starszych spośród nich zaczęło płakać! Dlaczego? Ponieważ oni widzieli splendor świątyni Salomona trzydzieści osiem lat wcześniej i ta nowa świątynia nie równała się z nią. W porównaniu z nią wydawała się niczym!

Ludzie zaczęli rozmawiać o dawnej chwale i mówili, „Ta świątynia nie ma arki przymierza, ani tronu miłosierdzia, ani cherubów. Na ołtarzu nie ma ognia, ani chwały Pana, która by zstępowała na nią. Przecież ciężko pracowaliśmy, cała nasza ofiara i posłuszeństwo, to, że postawiliśmy sprawy Pana na pierwszym miejscu, to wszystko nie dorasta do tego co było. Jest to niczym w porównaniu z tym, co widzieliśmy kiedyś. Po co tyle trudu, wyrzeczeń, kiedy widzimy tak niewiele z tego wszystkiego co zrobiliśmy?”

Wielu Bożych ludzi dzisiaj rezygnuje, bo wydaje im się, że nie dorównują do czegoś! Tak jak Izraelici, wrócili do Boga, postawili Go na pierwszym miejscu, szukali Jego woli, budując Jego dom. Ale kiedy patrzą na swoje życie, to mówią: „Nie mam co pokazać z mojej całej pracy! Mam tak niewiele Bożej świętości, tak mało Jego chwały w moim życiu. W porównaniu z innymi chrześcijanami, nigdy nie dorastam do nich. Jaki sens tych wszystkich starań? Nigdy nie będę miał zwycięstwa.”

Jestem przekonany, że to jest powód dlaczego wielu oddanych Bogu chrześcijan rezygnuje z walki. Porównują siebie z innymi wierzącymi i są zniechęceni, bo czują się beznadziejnie gorsi!

Jeżeli tylko pozostaniesz wierny Panu i nie będziesz próbował się porównywać z nikim oprócz twojej miłości do Jezusa, to możesz być pewny, że rośniesz – a Bóg obiecał, że będzie z tobą!

Umiłowani, możecie to sobie zapisać, gdyż jest to Boża obietnica dla was! Od momentu, kiedy zaczynasz się koncentrować na budowaniu ciała Chrystusowego – odrzucając wszystkie myśli o porównywaniu się i wszystkie samolubne drogi i pozwalasz, aby On stał się dla ciebie wszystkim – zaczniesz oglądać Jego wielostronne błogosławieństwa. Możesz to sobie dosłownie zapisać! Poznasz, że On jest ci przychylny, uśmiecha się do ciebie i raduje się tobą!

ZACHOWANIE BŁOGOSŁAWIEŃSTWA I PRZYCHYLNOŚCI BOŻEJ

2011-11-11T03:00:00.000+01:00

Bóg błogosławi tych, którzy chodzą w wierności i okazuje przychylność tym, którzy trwają w Nim!

W jaki sposób narody, rodziny, poszczególne osoby tracą błogosławieństwo i przychylność Bożą? Prorok Aggeusz mówi o tym i jako pierwszy powód podaje to, że własne interesy zaczynają zajmować miejsce Bożych interesów! „Jeszcze nie nadszedł czas odbudowy domu Pana” (Aggeusza 1:2). Izraelici przestali budować Dom Pana, żeby budować swoje domy!

Ta sytuacja miała miejsce sześćdziesiąt osiem lat po tym, jak została zburzona świątynia Salomona. Resztka powróciła do Jerozolimy z niewoli Babilońskiej z wyraźnym celem odbudowania domu Bożego. I rzeczywiście założyli fundamenty świątyni z gorliwością i ekscytacją!

Potem jednak natrafili na jakieś trudne sytuacje – problemy i zniechęcenie. Powoli zaczęli tracić zainteresowanie w pracy Bożej mówiąc: „To nie jest właściwy czas. Mamy za dużo problemów. Poza tym spędzamy tu tak dużo czasu, że zaniedbujemy nasze rodziny i biznesy.”

Jeden po drugim odchodzili do swoich biznesów. Interes Pana, który miał na celu ponad wszystko ich dobro, stał się czymś drugorzędnym! Zaczęli budować swoje domy i wykorzystywali drewno, które zostało zgromadzone na budowę świątyni.

W jaki sposób wierzący dzisiaj tracą błogosławieństwo i przychylność Boga? Poprzez przerwanie pracy nad Jego świątynią! Dzieje się to wtedy, kiedy przestajemy się modlić i szukać Boga – kiedy przestajemy budować Jego duchowe ciało!

Aggeusz pokazuje ten problem: Kiedy ludzie stawiają Bożą sprawę na pierwszym miejscu, to On troszczy się o ich pożywienie i dom. Bóg się rzeczywiście o nich troszczył we wszystkim. Ich winnice rosły, winne grona były duże; spali w spokoju w nocy, a ich dzieci bawiły się na ulicach. Żaden z ich wrogów ich nie atakował. Był to wspaniały czas Bożego błogosławieństwa, ale wtedy ludzie zaczęli się zajmować własnymi sprawami!

Tak się dzieje dzisiaj! Nasz świat jest zajęty sobą – własna pycha, własne ambicje, własna wola – gdzie każdy jest zajęty swoimi interesami! Nic dziwnego, że wielu jest pijanych i odurzonych narkotykami, błądząc w ciemnościach i dezorientacji.

Bóg mówi: „Sprowadziłem też posuchę na kraj .... i na wszelką pracę rąk” (Aggeusz 1:11). Mówi tak: „Jeżeli zaczniecie zaniedbywać swoje dusze i zwracać się do rzeczy materialnych, to będziecie przeżywać smutek, pustkę, suszę i brak radości! Chcę, żebyście postawili Moje sprawy na pierwszym miejscu, żebym mógł wam na nowo błogosławić i okazywać przychylność!”

JEZUS CHCE TEGO CO NAJLEPSZE DLA SWOJEJ OBLUBIENICY

2011-11-10T03:00:00.000+01:00

Jak to musi łamać serce Pana, kiedy my kwestionujemy Jego zdolność i pragnienie, aby czynić dla nas to co najlepsze! Biblia mówi nam wyraźnie, jak Pan w cudowny i szczególny sposób zatroszczył się o Rut. Rut wyznała swoją miłość do Boga Jahwe i powiedziała swojej teściowej Noemi: „Twój lud będzie moim ludem, a twój Bóg moim Bogiem” (Ruty 1:16).

Bóg kochał Rut i otworzył dla niej wszystkie drzwi. Była biedna i musiała zbierać kłosy na polach, ale Pismo mówi, że „Zdarzyło się zaś, że trafiła na kawałek pola, należącego do Boaza, ...”(Rut 2:3). Nie ma takiej możliwości, że to się „stało tak po prostu.” To było Boże działanie, a On wiedział co jest najlepsze dla Rut!

Rut po prostu kochała Pana – położyła w Nim całą swoją ufność – i Bóg przygotował dla niej bardzo bogatego męża! Boaz zobaczył Rut na polach i natychmiast rozpoznał, „On jest inna, naprawdę inna.” To go ujęło za serce!

Jaka wspaniała historia miłości i co za niesamowite okoliczności doprowadziły do tego wszystkiego. Rut wyszła za mąż za tego mężczyznę i jeżeli Pan to uczynił dla Rut, to czy nie uczyni tego co właściwe dla Swojej oblubienicy w każdych okolicznościach?

My mamy Kogoś, kto jest bogatszy i potężniejszy niż Boaz. On ma bydło na tysiącach wzgórz, On wie wszystko i wszystko może i kocha swoją oblubienicę! Tak, Pan kieruje wszystkim w twoim życiu dla najwyższego dobra. Sprawia Mu to wielką przyjemność.

Nawet w cierpieniu i doświadczeniach każdy, kto kocha Jezusa otrzymuje Jego pełną uwagę! Jednak niestety my często w tym nie odpoczywamy. Mamy wątpliwości czy On jest na swoim stanowisku cały czas i czy działa dla naszego dobra.

Umiłowani, nic nie łamie bardziej Jego serca! Paweł opisuje oblubienicę Chrystusa jako „pełną chwały, bez zmazy lub zmarszczki czy czegoś w tym rodzaju” (Efezjan 5:27). „Zmarszczka” oznacza tu coś takiego jak zmarszczka na twarzy – kiedy marszczymy brwi. Jest to mowa o zmartwieniu, strapieniu i Paweł mówi, że oblubienica Jezusa nie będzie miała „linii zmarszczek z powodu zmartwienia” na swojej twarzy.

Oblubienica Chrystusa odpoczywa w Jego miłości. Jest ufna, że On wie gdzie się znajduje, jak się czuje, przez co przechodzi i co jest dla niej najlepsze. Jego miłość daje jej pokój i uspokojenie. Ona wie, że On nie dopuści niczego, co by ją mogło odłączyć od Niego, albo zranić. On ją ochroni, bo powiedział, „”Ona jest moja!”

OBLUBIENICA CHRYSTUSA

2011-11-09T03:00:00.000+01:00

Co by pomyślał mężczyzna, gdyby jego przeszła żona zaprosiła go do swojego domu, posadziła go w pokoju stołowym, a potem zostawiła? Kiedy on czeka, ona pracuje w kuchni, odkurza meble, myje podłogę – a nie odzywa się do niego ani słowem!

Jezus znosi taki sam ból, jaki by odczuwał każdy człowiek, gdyby jego kochana osoba stale go chwaliła i mówiła: „kocham cię”, ale nie poświęcała mu żadnej uwagi!

Ukochana może twierdzić: „Ja zawsze o nim myślę.” Słyszałem jak ludzie w ten sposób mówili o Jezusie: „Myślę o Nim przez cały dzień, we wszystkim co robię.” Ale nie możesz o Nim myśleć cały dzień i dalej Go lekceważyć! Kiedy przeszła oblubienica tak się zachowuje, to jej tak zwana miłość jest kłamstwem! Może mówić swojemu narzeczonemu, że go naprawdę kocha, ale jej czyny mówią mu, że tak nie jest.

Pan pyta:”Czy panna zapomina swojej ozdoby, oblubienica swojego pasa? Lecz mój lud zapomniał o mnie od niepamiętnych czasów” (Jeremiasza 2:32). Dawid również powiedział, że Izrael stale zapominał o Panu: „Zapomnieli o Bogu, wybawicielu swoim, który wielkich dzieł dokonał w Egipcie” (Psalm 106:21).

Pan wspomina Swój ból w Biblii, żeby to widział cały świat! Powiedział otwarcie: „Mój lud stale Mnie zaniedbuje!” Dlaczego Pan miałby mówić całemu światu o takim zaniedbaniu? Czyż poróżnienie się kochanków nie powinno pozostać tajemnicą? Nie – On chce, abyśmy wiedzieli jak On się czuje zraniony! Mówi o tym całemu światu, ponieważ ma złamane serce z powodu naszego zachowania!

Wyobraź sobie, że jesteś zaręczoną młodą kobietą, która wchodzi do kościoła z przyszłym mężem. Trzymasz go za rękę i mówisz wszystkim: „Będziemy się pobierać. Kocham go – on jest absolutnie wspaniały!” Ale kiedy tylko przejdziecie za drzwi, zamykasz się i nie odzywasz ani słowem do niego! Co on by o tobie pomyślał?

Ja bym nie chciał oblubienicy, która wychwala moje zalety, mówi piękne rzeczy o mnie publicznie, mówi mi jak cenny jestem, a potem ziębnie i nie chce ze mną spędzać czasu. To nie jest prawdziwe uczucie!

Umiłowani, jeżeli nie spędzacie wartościowego czasu z Jezusem każdego dnia – jeżeli nie spędzacie czasu w modlitwie z Nim i nie sprawdzacie Jego Słowa – to nie kochacie Go i łamiecie Mu serce!

TAJEMNICA SIŁY

2011-11-08T03:00:00.000+01:00

„Mimo to sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, a kto ma czyste ręce, nabiera siły” (Joba 17:9).

Ludzie tracą siłę do życia.
Szydercy obfitują-
Prowokacja ze wszystkich stron.
Nie można znaleźć sprawiedliwych.
Kiedy łoża są przygotowywane w ciemności
Korupcja stała się ich ojcem.
To już czas aby niewinni
Byli tym zaszokowani i
Powstali przeciwko hipokrytom.
Ach, żeby można się było wstawiać przed Bogiem za człowiekiem,
Żeby sprawiedliwi mogli się trzymać swojej drogi
A światło bezbożnych zgasło-
Iskra ich ognia umarła.
Droga bezbożnych jest śliska
A grzech jest hańbą, pożerającą siłę;
Ale ten, kto ma czyste ręce
Będzie coraz mocniejszy
I mocniejszy.

SŁUŻCIE PANU Z RADOŚCIĄ

2011-11-07T03:00:00.000+01:00

Bóg pragnie, byśmy byli przekonani o Jego dobrotliwej miłości, że On działa by doprowadzić nas do tego, co jest dla nas najlepsze, abyśmy mieli stałą radość i zadowolenie w naszym chodzeniu z Nim! „Ponieważ nie służyłeś Panu, Bogu twemu, w radości i dobroci serca, mając wszystkiego w bród, będziesz służył twoim nieprzyjaciołom, których Pan ześle na ciebie, w głodzie, w pragnieniu, w nagości i w niedostatku wszystkiego” (5 Mojż. 28:47-48).

Bóg mówi do nas dzisiaj, „Bądźcie zadowoleni i cieszcie się z tego, co już dla was uczyniłem!. Jeżeli będziecie chodzić narzekając i szemrząc, to będziecie zawsze duchowo zagłodzeni i nadzy, i będziecie ofiarą waszych wrogów”! Bóg chce, byśmy zaufali Jego miłości do nas i byli świadectwem zadowolenia i dobrego samopoczucia! On chce, by kaznodzieje, którzy są zadowoleni w sercu, byli napełnieni zadowoleniem, które jest oparte na prawdzie.

Jego prawda daje bogactwo zadowolenia, które płynie w sposób naturalny z serca: „Służcie Panu z radością, Przychodźcie przed oblicze jego z weselem!” (Psalm 100:3). „I wyprowadził lud swój wśród wesela, Wśród radosnych śpiewów wybrańców swoich” (Psalm 105:43). „Weselcie się w Panu i radujcie się sprawiedliwi! Śpiewajcie radośnie wszyscy prawego serca! (Psalm 32:11). „Ale sprawiedliwi radują się i cieszą przed Bogiem, I weselą się radośnie!” (Psalm 68:4).

Może zapytasz, „Jak długo może trwać moja radość ze służby dla Pana?” Wielu wierzy, że ona trwa tylko tak długo, dopóki przychodzą okresy odświeżenia z wysokości, albo póki wszystko idzie dobrze. Nie, mamy mieć radość zawsze! Tak dokładnie mówi Biblia: „Nasyć nas o świcie łaską swoją, Abyśmy się weselili i radowali przez wszystkie dni nasze!” (Psalm 90:14). „A raczej będą się radować i weselić po wszystkie czasy z tego, co ja stworzę, bo oto Ja stworzę z Jeruzalemu wesele, a z jego ludu radość!” (Izajasz 65:18). My jesteśmy „Jeruzalemem z góry” - odrodzeni i żyjący dla Niego, z duchem zadowolenia i radości! Zaufaj Ojcu, wierz w to, co Jego Słowo mówi o Nim i zobacz, jak Jego zadowolenie będzie napełniać twoje życie.

BOŻE MIŁOSIERNE POSTĘPOWANIE!

2011-11-04T03:00:00.001+01:00

„Jestem ojcem dla Izraela, a Efraim jest moim pierworodnym” (Jeremiasz 31:9).

Ludzie z Efraima, największego plemienia Izraela, byli najbliżsi sercu Bożemu. Pan miał odwieczny plan dla tego błogosławionego plemienia, ale Efraim ciągle odstępował od Boga i smucił Go. Ci ludzie grzeszyli więcej, niż ktokolwiek inny w Izraelu. Czy więc Bóg porzucił Efraima? Było akurat odwrotnie: Bóg powiedział, że Efraim będzie wolnym i odkupionym ludem. Będą żyć pośród tłustych, co oznacza największe Boże błogosławieństwo. (Patrz Jer. 31:14).

Co takiego Bóg widział w Efraimie? Oni mieli pokutujące serce – to znaczy wstyd z powodu grzechu i ochotnie wracali do Pana. Pomimo wszystkich ich upadków, ta jedna cecha powodowała, że byli drodzy sercu Bożemu. Kiedy dochodziło do nich słowo prorocze, oni reagowali, a kiedy byli napominani, płakali z powodu swoich grzechów.

W najgorszym ich odstępstwie Bóg powiedział, „Czy Efraim jest mi tak drogim synem lub dziecięciem rozkosznym, że ilekroć o nim mówię, muszę go wiernie wspominać? Dlatego moje wnętrze wzrusza się nad nim; zaiste muszę się nad nim zlitować - mówi Pan” (Jer. 31:20). Bóg mówił, „Pomimo niedociągnięć i upadków Efraima, widzę w nim pokutującego ducha i nie odejmę mu Mojej dobrotliwej miłości. Mój odwieczny cel dla Efraima będzie realizowany tak, jak zaplanowałem”.

Kochani, Bóg ma plan dla waszego życia. On będzie realizował Jego cel dla was tak samo, bez względu na to, jak poważne jest wasze doświadczenie. On zaplanował waszą przyszłość!

Mam dla niektórych z was, którzy teraz to czytacie, słowo prorocze. Nie możecie oceniać odwiecznego Bożego celu dla was na podstawie tego, co czujecie czy myślicie. Bóg chce wam powiedzieć, „Niech twoje serce będzie pokorne przede Mną. Zaufaj Mojemu słowu odnośnie Mojej natury – że jestem łagodnym, kochającym Ojcem, który tak dużo w ciebie zainwestował, że nie pozwoli ci odejść. Jesteś moim rozkosznym dzieckiem i Ja cię wyzwolę”!

„Albowiem ja wiem, jakie myśli mam o was - mówi Pan - myśli o pokoju, a nie o niedoli, aby zgotować wam przyszłość i natchnąć nadzieją” (Jeremiasz 29:11).

BÓG WIE CO JEST DLA NAS NAJLEPSZE!

2011-11-03T03:00:00.000+01:00

Czasami Bóg coś nam zabiera, a innym razem, kiedy modlimy się o rzeczy, które uważamy, że są nam potrzebne, On nam ich nie daje. Mimo tego „..... Pan troszczy się o drogę sprawiedliwych” (Psalm 1:6). Pewnego dnia okaże się, że Boże działanie było korzystne dla nas i dla Jego królestwa!

Największa satysfakcja w życiu pochodzi z bycia w doskonałej woli Bożej, wykonywania Jego pracy i życia według Jego wyboru. Ale większość z nas jest przekonana, że tylko my wiemy, co jest nam potrzebne do szczęścia i spełnienia. W większości przypadków to, co uważamy za najlepsze dla nas, w rzeczywistości by nas zniszczyło! Nigdy w historii Bóg nie zabrał czegoś jednemu ze Swoich dzieci, jeżeli w zamian nie dał mu czegoś lepszego, piękniejszego i bardziej zadowalającego.

Tego, co Bóg ma najlepsze, nie trzeba się bać; On nie tylko wie co jest dla ciebie najlepsze, ale chce, byś to miał! Gdybyśmy naprawdę wierzyli, to by nam dało odpocznienie, pokój i radość! Nie smucilibyśmy się, że z czegoś musimy zrezygnować; wiedzielibyśmy, że zostaliśmy uwolnieni od wszelkich więzów! Powiedzielibyśmy, „Panie, jeżeli coś mi zabierasz, to musi oznaczać, że masz dla mnie coś o wiele lepszego. A więc weź to – możesz to zabrać”!

Kochani, potrzebujemy odpocząć w kochających ramionach naszego Ojca! Potrzebujemy dojść do punktu zaufania, gdzie powiemy, „Mam kochającego Ojca, który chce dla mnie tego, co najlepsze. On wszystko wie”! Jak Job doszedł do miejsca odpocznienia? On przekonał samego siebie, że Bóg wiedział co robi i że wszystko było pod kontrolą! Job powiedział, „Zna bowiem drogę, którą postępuję; Gdyby mnie wypróbował, wyszedłbym czysty jak złoto” (Job 23:10).

Wielu chrześcijan widzi, jak Bóg działa w ich życiu, a jednak zastanawiają się, „A co będzie, jak zawiodę? Co będzie, jeżeli zrobię coś złego i Bóg się na mnie pogniewa i straci cierpliwość? Czy wszystkie Jego obietnice wtedy mnie ominą” Czy będę musiał zadowolić się czymś gorszym, niż to, co On ma najlepszego?” Nie – nigdy! Jeżeli twoje serce jest szczere przed Bogiem, jeżeli wracasz do Niego i szukasz Go całym sercem, nic nie zmieni Jego planów dla ciebie!

DWA RODZAJE MIŁOŚCI

2011-11-02T03:00:00.000+01:00

Ojciec ma dwa rodzaje miłości: miłość ogólną do wszystkich grzeszników i specjalną miłość do tych, którzy należą do Jego rodziny. Boża ogólna miłość do ludzkości jest dostępna dla każdego, kto przychodzi do Niego w pokucie. Ale serce Boże jest również przepełnione innym rodzajem miłości – szczególną, wyjątkową miłością do Jego dzieci!

Bóg zawsze miał Swoich wybranych ludzi, którym okazywał Swoją wielką miłość. Kiedyś Izrael był wyłącznym obiektem tej szczególnej miłości:

„Gdyż ty jesteś świętym ludem Pana, Boga twego. Ciebie wybrał Pan, Bóg twój, spośród wszystkich ludów na ziemi, abyś był jego wyłączną własnością. Nie dlatego, że jesteście liczniejsi niż wszystkie inne ludy, przylgnął Pan do was i was wybrał, gdyż jesteście najmniej liczni ze wszystkich ludów. Lecz w miłości swej ku wam..... wyprowadził was Pan możną ręką....” (5 Mojż. 7:6-8).

Bóg skierował te słowa do Izraela. Ale jeżeli przyjąłeś Jezusa jako twojego Zbawiciela i Pana – jeżeli zostałeś adoptowany do rodziny Bożej i On jest twoim kochającym Ojcem – to również ty możesz być pewien tego, że jesteś dla Niego kimś szczególnym! Jesteś odbiorcą Bożej niezwykłej miłości i oto Jego słowa do ciebie:

„Ale wy jesteście rodem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem nabytym, abyście rozgłaszali cnoty tego, który was powołał z ciemności do cudownej swojej światłości; wy, którzy niegdyś byliście nie ludem, teraz jesteście ludem Bożym, dla was niegdyś nie było zmiłowania, ale teraz zmiłowania dostąpiliście” (2 Piotra 2:9-10).

Kiedyś nie byłeś obiektem Jego szczególnej miłości, ale teraz jesteś! Zostałeś pojednany z Ojcem i On cię bardzo kocha – teraz, z tym momencie!

MIŁOŚĆ OJCA

2011-11-01T03:00:00.000+01:00

Wielu ludziom trudno jest myśleć o tym, że Bóg jest kochającym Ojcem. Oni widzą Go oczami zamglonymi bólem dawnych przeżyć z bezbożnym ojcem lub ojczymem.

Tysiące chrześcijan nie wierzy, że Bóg ich kocha, ponieważ ich ziemski ojciec ich porzucił, zranił i okrutnie zawiódł. Modlę się, by to przesłanie przemówiło nie tylko do nich, ale również do tych z was, którzy nie odkryli jeszcze głębi miłości naszego niebiańskiego Ojca!

Wielu z nas zna Pismo Święte i teologię o wielkiej miłości Boga do Jego dzieci. A jednak niewielu z nas nauczyło się doceniać tę miłość i dlatego nie cieszymy się korzyściami z niej płynącymi.

Słuchajcie jak Bóg przedstawił się Mojżeszowi:

„Bóg miłosierny i łaskawy, nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność, zachowujący łaskę dla tysięcy, odpuszczający winę, występek i grzech...” (2 Mojż. 34:6)

Kiedy przeżywamy doświadczenia, zapominamy co Bóg powiedział o Swojej naturze. Gdybyśmy tylko uwierzyli Jemu w takich chwilach, mielibyśmy niezachwianą pewność w naszych duszach. Biblia od okładki do okładki mówi do nas głosem Boga, objawiając nam jak On jest delikatny i miłujący.

On jest gotów przebaczyć w każdej chwili. „Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczasz, I jesteś wielce łaskawy dla wszystkich, którzy cię wzywają” (Psalm 86:5).

On jest cierpliwy dla nas, pełen dobroci i miłosierdzia. „Wielkie jest miłosierdzie twoje, Panie” (Psalm 119:145). „Łaskawy i miłosierny jest Pan, Nierychły do gniewu i pełen łaski” (Psalm 145:8).

Kiedy przychodzisz do Pana w modlitwie i uwielbieniu, uważaj jaki obraz Boga wnosisz przed Jego oblicze! Musisz być w pełni przekonany o Jego miłości do ciebie i wierzyć, że On jest taki, jak mówi o Sobie!

UZDROWIENIE JĘZYKA

2011-10-31T03:00:00.000+01:00

Prorok Izajasz podaje nam przykład jak możemy uzdrowić swój język.

1. Izajasz przybliżył się do Pana i modlił się o wizję Bożej świętości. „Widziałem Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym” (Izajasz 6:1).

Każdy, kto chce żyć tak, aby się Bogu podobać, musi ustawicznie wchodzić do Jego obecności dotąd, aż otrzyma wizję Bożej świętości. Wszelkie uzdrowienie, wszystkie prawdziwe błogosławieństwa, wszystkie zwycięstwa rozpoczynają się przed jego tronem. Tam widzimy Boga w Jego świętości!

2. W Bożej świętej obecności Izajasz był głęboko przekonany o swoich nieczystych wargach. „I rzekłem: Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg, gdyż moje oczy widziały Króla, Pana Zastępów” (6:5).

Dlaczego Izajasz wołał: „Jestem człowiekiem nieczystych warg”? Dlatego, że zobaczył Króla Chwały! Nasze przestępstwa stają sie niezmiernie grzeszne, kiedy jesteśmy w Bożej obecności. Światło Jego świętego oblicza odsłania wszystko, co nie jest podobne do Niego!

3. Izajasz pozwolił, aby Pan go dotknął i oczyścił swoim świętym ogniem. „ Wtedy przyleciał do mnie jeden z serafów, mając w ręku rozżarzony węgielek, który szczypcami wziął z ołtarza, i dotknął moich ust, i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg i usunięta jest twoja wina, a twój grzech odpuszczony” (6:6,7).

Boże Słowo jest żywym węglem, a Duch Święty jest jego ogniem! Właśnie teraz zostałeś dotknięty przez Ducha Świętego poprzez to przesłanie i Bóg chce dotknąć twojego języka Swoim ogniem i uświęcić go. On może to zrobić dla ciebie, jeżeli pozwolisz, aby Jego Słowo ciebie przekonało! On jest tym, który to może uczynić. Do ciebie należy to aby wyznać tak jak Izajasz: „Biada mi, jestem nieczysty!”

Niech to Słowo wejdzie prosto do twojego serca i oczyści Jego ogniem. Wyznaj: „Tak, to mnie dotyczy Panie! Nie pozwolę, żeby to słowo mnie ominęło! Oczyść moje wargi i mój język. Oczyść moje usta i serce!”

NIEOSTROŻNE SŁOWA

2011-10-28T03:00:00.000+02:00

„A powiadam wam, że z każdego nieużytecznego słowa, które ludzie wyrzekną, zdadzą sprawę w dzień sądu. Albowiem na podstawie słów twoich będziesz usprawiedliwiony i na podstawie słów twoich będziesz potępiony” (Mat. 12:36,37).

Nam się chyba wydaje, że nasze słowa po prostu spadają na ziemię i umierają, albo znikają w powietrzu i rozpływają się w nicość. Tak nie jest! Nasze słowa żyją – nie umierają!

Może powiesz: „Ale ja ten kawał powiedziałem tylko jednemu przyjacielowi, a on obiecał, że tego nikomu nie powtórzy. To się skończy na nim.” Nie, tak nie będzie! Każde słowo, jakie wypowiadasz ty czy ja, jest rejestrowane, zapisane w wieczności i usłyszymy je wszystkie powtórzone na sądzie.

Przypominam sobie jak czułem się osądzony kiedy podzieliłem się jakąś złośliwą plotką z przyjacielem. To co powiedziałem było prawdą. Dotyczyło to sytuacji moralnej, z jaką miałem do czynienia, która dotyczyła pewnego kaznodziei. W trakcie naszej rozmowy pojawiło się jego imię i ja wtedy powiedziałem: „Ja mu nie ufam, bo coś o nim wiem!”

Kiedy to jeszcze wypowiadałem, od razu poczułem osądzenie. Duch Święty szeptał mi: „Zatrzymaj się od razu! Nikt nie potrzebuje o tym wiedzieć. Nie mów więcej, bo to nie ma celu. Chociaż to jest prawda, to nie powtarzaj tego!”

To co już powiedziałem już było wystarczająco złe. Ale ja potem opowiedziałem jeszcze okrutne szczegóły! Wiedziałem, że powinienem był zamilknąć i oczywiście zostałem głęboko osądzony przez Ducha Świętego. Dlatego później zadzwoniłem do mojego przyjaciela i powiedziałem: „Przepraszam, to były plotki. Nie zachowałem się właściwie. Proszę nie powtarzaj tego. Postaraj się nawet o tym nie myśleć.”

Czy mój grzech jest przykryty krwią Jezusa? Tak, ponieważ ja w pełni przyznałem, że zgrzeszyłem i pozwoliłem Duchowi Świętemu, żeby mi pokazał jaka pycha legalistyczna jest jeszcze we mnie. Pozwoliłem Mu, aby mnie uniżył i uzdrowił. Teraz kiedykolwiek zaczynam mówić coś przeciwko komuś, jestem posłuszny Duchowi Świętemu, kiedy słyszę jak mówi głośno i wyraźnie „Stop!”

Z OBFITOŚCI SERCA

2011-10-27T03:00:00.000+02:00

Kiedy jako dziecko powiedziałem coś niegrzecznie, moja matka płukała mi usta mydłem. Ale to nie moje usta potrzebowały oczyszczenia, lecz moje serce! Twój język mówi tylko to, co jest w twoim sercu. Są to słowa naszego Pana Jezusa Chrystusa i On mówi, że rozwiązłe, nieostrożne, złe słowa mogą wychodzić tylko z nieczystego serca.

Jako wierzący, nie wzięliśmy poważnie tego, co nasz Pan powiedział o ujarzmianiu naszego języka. On zrobił z tego sprawę serca! Moje nieostrożny język nie tylko unieważnia całą moją duchowość, ale też pokazuje, że moje serce jest nieczyste.

Jeżeli plotkuję, opowiadam brudne kawały, poniżam innych ludzi, podnoszę głos i wydzieram się na swoją rodzinę, to muszę sobie zadać pytanie: „Jakie nieczyste, brudne rzeczy są nadal zgromadzone we mnie, że mogłem w taki sposób mówić?”

Muszę sprawdzić swoje serce i zapytać” „Skąd to pochodzi? Chyba z czymś się jeszcze nie rozprawiłem, bo inaczej bym nie mówił takich rzeczy. Dlaczego plotkuję? Dlaczego wypowiadam takie podłe, nieostrożne słowa? Jaka nieuświęcona twierdza jeszcze zajmuje moje serce?”

Jezus nadaje tej sprawie wielką wagę: „Jakże możecie mówić dobrze, będąc złymi? Albowiem z obfitości serca mówią usta. Dobry człowiek wydobywa z dobrego skarbca dobre rzeczy, a zły człowiek wydobywa ze złego skarbca złe rzeczy” (Mat. 12:34-35). Jezus mówi: „Jeżeli jesteś nieostrożny w swoim języku – kłócisz się, narzekasz, szemrzesz, paplasz – to masz poważny problem z sercem! Twoje serce nie jest w porządku przed Bogiem i to sięga bardzo głęboko. W tobie jest usadowiony zły skarb tak, jak wąż ma w sobie torebki trucizny schowane za swoimi szczękami. Jeżeli z ciebie wychodzi śmiertelna trucizna, to dlatego, że ta torebka nie została opróżniona!”

Kiedykolwiek ja pozwalam, aby coś nieczystego wyszło z moich warg, muszę się zatrzymać i powiedzieć Panu: „Mistrzu, w moim sercu musi jeszcze być jakiś korzeń zazdrości, gniewu czy pożądliwości. Przekop moje serce głęboko i wyrwij korzenie goryczy, pychy czy cokolwiek to jest!” Bóg chce wyrzucić z twojego serca to zło, tę torebkę trucizny schowaną wewnątrz ciebie! On to chce wykorzenić i uzdrowić ciebie całkowicie.

UJARZMIJ SWÓJ JĘZYK

2011-10-26T03:00:00.000+02:00

„Natomiast nikt z ludzi nie może ujarzmić języka, tego krnąbrnego zła, pełnego śmiercionośnego jadu” (Jakuba 3:8).

W tym wersecie swojego listu Jakub mówi o języku człowieka wierzącego. Kieruje wezwanie do kościoła, żeby panowali nad swoimi językami – zanim one ich zniszczą! Może zapytasz: Jak poważna jest ta sprawa ujarzmienia języka? Czy ten „nieujarzmiony język” może być naprawdę tak grzeszny?

Niekontrolowany język powoduje to, że nasza religijność jest nic nie warta! Może on sprawić, że każde twoje działanie będzie przed Bogiem całkowicie bezużyteczne: „Jeśli ktoś sądzi, że jest pobożny, a nie powściąga języka swego, lecz oszukuje serce swoje, tego pobożność jest bezużyteczna” (Jakuba 1:26).

Jakub ma tu na myśli ludzi w kościele. Nie narkomanów czy ludzi ulicy, ale tych członków ciała Chrystusowego, którzy wydają się nabożni, duchowi. Są aktywni w pracy Pańskiej, ale ich języki są nieujarzmione, poza kontrolą! Jakub koncentruje się na tych, którzy wydają się być święci, uprzejmi i kochający, ale poruszają się w kościele, w pracy, w rodzinie z kwasem na językach, zawsze opowiadają najnowsze plotki, albo słuchają ich z otwartymi uszami. Szemrzą i narzekają i Bóg mówi, że religia – cały ich pokaz duchowości – jest na daremno, bezwartościowy!

Umiłowani, ja nie chcę stanąć przed sądową stolicą Chrystusową i dowiedzieć się, że cała moja praca dla Pana – wszystkie moje duchowe wysiłki – były na daremno! Nie chcę usłyszeć od Niego: „Dawidzie, robiłeś w Moim imieniu wielkie rzeczy. Karmiłeś głodnych, ubierałeś nagich, wyganiałeś demony i zakładałeś ośrodki rehabilitacyjne i domy dla alkoholików. Tak, głosiłeś do niezliczonych tysięcy i zdobyłeś wielu dla Królestwa. Ale to wszystko było na nic! Z twoich ust wychodziło wiele budujących słów, ale były też słowa gorzkie, nieuprzejme, nienawistne, złośliwe! Traktowałeś Moje ostrzeżenia w tych kwestiach języka zbyt lekko!”

Może sobie myślisz: „Na pewno Bóg nie jest tak niemiłosierny, żeby odrzucił moją duchowość dlatego, że powiedziałem coś bez miłości!” Mówię tu o chrześcijanach, których języki nie zostały nigdy poskromione, którzy mówią coś przeciwko ludowi Bożemu bez zmrużenia oka! Oto co mówi Boże Słowo: „ Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym. I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym. I choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże” (1 Kor. 13:1-3).

HISKIASZ – CZŁOWIEK KTÓRY POKONAŁ DECH ŚMIERCI

2011-10-25T03:00:00.000+02:00

„W owych dniach Hiskiasz śmiertelnie zachorował. I przyszedł do niego Izajasz, syn Amosa, prorok, i rzekł do niego: Tak mówi Pan: Uporządkuj swój dom, albowiem umrzesz, a nie będziesz żył. Wtedy Hiskiasz ... modlił się do Pana” (Izajasz 38:1-2).

Był on królem, który odnosił zwycięstwo,
Wybawiony cudownie przez Boga
Od armii króla Sancheryba.
Był bogaty i znany
Kiedy dotknęła go choroba,
Doprowadzając go na krawędź śmierci.
Prorok ostrzegał,
„Bądź gotowy na śmierć
Dla ciebie to już koniec.”
Ale król kochał życie,
I odwracając się twarzą do ściany
Płakał i modlił się do Pana
Żeby mu przedłużył życie.
Bóg wysłuchał i dał mu jeszcze piętnaście lat.
Ale jak ma żyć człowiek
Który wygrał ze śmiercią?
Tak jak wielu, którzy przeżyli
Bliskie spotkanie ze śmiercią.
Czy nie powinien on żyć każdy dzień z wdzięcznością,
Oddając samego siebie pokornie Bogu?
Ale człowiek w ciele nie jest taki.
Król zaczął się chwalić swoją wielkością -
Ugrzązł w błocie materializmu,
Chwaląc się swoimi skarbami przez cudzoziemcami.
Otrzymał od proroka drugie przesłanie
O sądzie dla jego potomków
Za pychę i niewdzięczność.
Ilu dzisiaj otrzymało
Przedłużenie życia,
Tylko po to, aby spędzić pożyczone lata
Na samolubną pogoń za rzeczami
Które nie mają wartości?
Pokaże to wieczność
Byłoby lepiej dla niektórych
Żeby zmarli
Zamiast walczyć ze śmiercią.

GDZIE MAMY JEŚĆ?

2011-10-24T03:00:00.000+02:00

Siódmy rozdział księgi Micheasza zawiera jedno z najpotężniejszych przesłań na temat Nowego Przymierza, jakie kiedykolwiek zostało wygłoszone. W tym nieprawdopodobnym kazaniu Micheasz przemawia do naturalnego Izraela – ale mówi także do kościoła Jezusa Chrystusa w dniach ostatecznych. Rozpoczyna swoje kazanie rozdzierającym serce płaczem, który dzisiaj wciąż można słyszeć od duchowo wygłodniałych wierzących na całym świecie: „Biada mi! ... nie ma żadnego winogrona do jedzenia ...” (Micheasza 7:1)

Micheasz opisuje skutek głodu w Izraelu – głód pokarmu i Słowa Bożego. Odzwierciedla to słowa wcześniejszego proroctwa Amosa: „Oto idą dni - mówi Wszechmogący Pan - że ześlę głód na ziemię, nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz słuchania słów Pana. I wlec się będą od morza do morza, i tułać się z północy na wschód, szukając słowa Pana, lecz nie znajdą” (Amosa 8:11-12).

Był to czas żniwa w Izraelu i winnice powinny był przepełnione owocami. Lecz, według słów Micheasza, na winorośli nie było ani jednego grona. Prorok obserwował ludzi, którzy przychodzili do winnicy szukając owocu, lecz nic nie znajdowali. W swej proroczej wizji Micheasz widział tłumy ludzi biegnących w dniach ostatecznych od miejsca do miejsca, pragnących usłyszeć prawdziwe Słowo od Boga. Widział wierzących, pędzących bezładnie od kościoła do kościoła, od przebudzenia do przebudzenia, od narodu do narodu – wszystkich szukających zaspokojenia głodu i pragnienia, czegoś, co posiliłoby ich dusze. Wciąż słychać to wołanie: „Biada mi! ... nie ma żadnego winogrona do jedzenia ...”

W kraju jest wielki głód. Jednak pomimo tego, że tłumy szukają duchowego pokarmu, to ci, którzy prawdziwie pragną Słowa Bożego, stanowią tylko resztkę (patrz Micheasz 7:14,18). To jest prawdą tak samo dzisiaj, jak było w dawnym Izraelu. Niewielu chrześcijan dzisiaj naprawdę ma prawdziwy głód słuchania czystego słowa od Pana. Natomiast większość tuczy się owocami Sodomy, karmiąc się słomą wypaczonej ewangelii.

PRZESZYWAJĄCE STRZAŁY ŚWIĘTEJ PRAWDY

2011-10-21T03:00:00.000+02:00

Wierzę, że Bóg musi dokonać w nas czegoś, zanim możemy skorzystać z obietnicy przymierza. Jakie jest to wstępne działanie, od którego zależą wszystkie inne? Jeremiasz mówi nam: „W ich serce włożę bojaźń przede mną, aby ode mnie nie odstąpili” (Jer. 32:40). Boże dzieło przygotowujące nas, to Jego bojaźń, którą wkłada w nasze serca przez Ducha Świętego.

Jeremiasz mówi tu o przygotowaniu nas na nowe przymierze, a nie stare. Bóg mówi nam wyraźnie, jak to wstępne przygotowanie do nowego przymierza będzie wykonane: „Włożę w ich serca Moją bojaźń”. On uświadamia nam, że nie możemy zdobyć tej bojaźni przez włożenie rąk, ani przez wysiłki ciała. Nie - jedyny sposób, by to święte dzieło było dokonane, to Duch Święty, który tego dokona w nas.

Bóg mówi do nas w tym fragmencie, „Ja uczynię w was wspaniałą rzecz. Poślę Mojego Ducha, by zamieszkał w was i dał wam nowe serce. On da wam siłę do umartwienia wszelkich cielesnych uczynków i poprowadzi was do wolności od mocy grzechu. Wreszcie spowoduje to, że będziecie chcieli i będziecie wykonywać to, co Mnie się podoba”.

„Ale jest coś, co Duch musi wykonać w was przede wszystkim. On włoży w was prawdziwą bojaźń Bożą odnośnie grzechu. On wszczepi w was głęboki strach przed Moją świętością, byście nie odeszli od Moich przykazań. W innym przypadku wasz grzech będzie was zawsze odprowadzał na manowce”.

Mówiąc prosto, Duch Święty zmienia sposób naszego patrzenia na nasz grzech. On wie, że dopóki traktujemy nasze pożądliwości pobłażliwie, nigdy nie będziemy od nich wolni. Jak Duch Święty to robi? Używając przekonującego Słowa Bożego – przeszywającej strzały świętej prawdy.

SUCHE KOŚCI MOGĄ OŻYĆ!

2011-10-20T03:00:00.000+02:00

Ezechiel 37 mówi, że Bóg pragnie, byśmy uchwycili się obietnic Jego nowego przymierza – nauczyli się jak naprawdę żyć, poprzez wejście w błogosławieństwo tego przymierza.

Wszyscy słyszeliśmy historię o „suchych kościach”, o których mówił Ezechiel. Trzeba zauważyć, że te kości leżące bez życia na ziemi, były pod przymierzem. Pan im powiedział, „Suche kości, słuchajcie słowa Pańskiego!” (Ezech. 37:4) One usłyszały obietnicę Bożego przymierza: „Ja włożę w was Mojego Ducha i ożyjecie”.

Chociaż te suche kości słyszały głoszenie obietnic nowego przymierza, nie korzystały jeszcze z jego błogosławieństw. Wielu wierzących dzisiaj wie o Bożym nowym przymierzu – a jednak prawie w to nie wierzą, bo brzmi to dla nich zbyt cudownie, by mogło być prawdziwe. Mówią, „Wiem, że Bóg dał nam Ducha Świętego, by w nas mieszkał i wiem, że ten Duch zobowiązał się uczyć nas posłuszeństwa Chrystusowi. Bardzo chcę tego błogosławieństwa, ale jak go otrzymać dla mojego życia?”

Jest coś, co musimy zrobić. Ezechiel pisze, że Bóg kazał mu prorokować, „Tak mówi Wszechmocny Pan: Przyjdź, ożywcze tchnienie, z czterech stron i tchnij na tych zabitych, a Ożyją” (37:9). Potem Ezechiel mówi, że prorokował tak, jak Bóg mu kazał, „... i wstąpiło w nich ożywcze tchnienie i ożyli, i stanęli na nogach - rzesza bardzo wielka” (37:10).

Naraz przed Ezechielem stała wielka armia, żywa i oddychająca! Duch Święty napełnił te martwe kości życiem – i były gotowe do walki. W momencie zaczęły korzystać z błogosławieństw nowego przymierza. Duch Boży zajął w nich właściwe miejsce – i dokonał wszystkich obiecanych zmian.

PRZYGOTUJ SIĘ NA ŚMIERĆ

2011-10-19T03:00:00.000+02:00

Przygotowując nowe przymierze, Bóg zobowiązał się przysięgą, że zapewni wszelką moc i siłę, by wykonać każdy warunek i wymaganie tego przymierza. Dlatego, kiedy Bóg mówi, „Ja to uczynię”, wiara w nas odpowiada, „Niech tak się stanie”.

Pokaże wam wspaniałą prawdę z tego nowego przymierza. To sugeruje, że Pan nie może przybliżyć się do Swojego ludu, a oni nie mogą być tak blisko Niego, jak On tego pragnie. Dlatego jednoczy nas i przyciąga bliżej Siebie, a On sam przybliża się do nas poprzez wiążące zobowiązanie. Nowe przymierze dotyczy zobowiązania Pana, że zachowa Swoje dzieci od upadku, oraz zapewnia nas, że moc i panowanie grzechu może i będzie złamane przez Ducha Świętego, który w nas mieszka.

Ta prawda jest jedyną nadzieją dla tych wierzących, którzy zmęczyli się już walką z uprzykrzonymi grzechami. Tylko poprzez odkrycie nowego przymierza możemy nauczyć się, jaka jest tajemnica całkowitego zwycięstwa nad każdym grzechem.

Śmierć jest jedyną drogą przejścia ze starego przymierza do nowego. Wiara cielesna musi umrzeć – już nie może być zmagania, by wierzyć. Mam mieć wiarę – prawdziwą wiarę, wiarę Chrystusa – On musi mi ją dać. Otrzymaliśmy miarę wiary, a jeżeli to jest prawdą, że sam z siebie nic nie mogę, to oznacza mieć Jego wiarę. Dlatego Pismo Święte nazywa to „wiarą Chrystusową”.

Czy jesteś zmęczony grzechem? Czy naprawdę pragniesz żyć życiem świętym, wolnym od uprzykrzonych pożądliwości ciała? To przygotuj się na śmierć. Przygotuj się na krzyż. Stare przymierze doprowadzi cię do końca twoich możliwości – do nicości. Kiedy zrezygnujesz z wszelkiej nadziei na przezwyciężenie grzechu w swojej ludzkiej sile i woli, wtedy jesteś gotów wejść w chwalebną rzeczywistość wolności przez nowe przymierze.

OTRZYMUJEMY WSZYSTKIE KORZYŚCI

2011-10-18T03:00:00.000+02:00

Bóg dał Swojego Syna, Syn dał Swoje życie, a my wszyscy z tego korzystamy!

Przy obopólnej zgodzie Ojciec i Syn zawarli przymierze, by zachować i chronić tych, którzy należą do Chrystusa. To jest zapewnienie, że wytrwamy do końca.

„On wzywać mnie będzie: Tyś Ojcem moim, Bogiem moim i skałą zbawienia mego. Ja zaś uczynię go pierworodnym, Najwyższym wśród królów ziemi. Na wieki zachowam dla niego łaskę swoją, A przymierze moje z nim nie wzruszy się. I utrwalę na wieki ród jego, A tron jego jak dni niebios. Jeżeli synowie jego porzucą zakon mój I nie będą postępowali według nakazów moich, Jeżeli znieważą ustawy moje I nie będą przestrzegali przykazań moich, To ukarzę rózgą przestępstwo ich I winę ich plagami, Ale łaski mojej nie odmówię mu, Ani też nie złamię wierności mojej; Nie naruszę przymierza mego I nie zmienię słowa ust moich, Raz przysiągłem na świętość moją, Że nie skłamię Dawidowi. Potomstwo jego trwać będzie na wieki, A tron jego jak słońce przede mną” (Psalm 89:27-37).

Ojciec zobowiązał się do tego względem Syna: „Ja, Pan, powołałem cię w sprawiedliwości i ująłem cię za rękę, strzegę cię i uczynię cię pośrednikiem przymierza z ludem, światłością dla narodów” (Izajasz 42:6). Bóg mówił, „Moja ręka będzie zawsze trzymała Twoją i nigdy nie będziesz z dala od Mojej mocy. Zobowiązuję się, że zachowam Cię od zakusów diabelskich”.

To zobowiązanie Ojca jest teraz dostępne dla nas, ponieważ ofiara Syna na krzyżu włączyła nas w to przymierze. Bóg obiecał Swojemu Synowi, „Jeżeli pójdziesz, to Ja zachowam każdego z Twoich dzieci tak, jak zachowałem i ochroniłem Ciebie. Nigdy nie zabiorę Mojej wierności od Ciebie, ani od Twoich dzieci”.

POWOŁANI DO SPOŁECZNOŚCI

2011-10-17T03:00:00.000+02:00

Apostoł Paweł napisał: „Wierny jest Bóg, który was powołał do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (1 Kor. 1:9).

Ten jeden werset otwiera nas na prawdę, która nas może przeprowadzić poprzez każdą burzę życia. Tu jest prosta prawda, która może zachować nasze serca w odpocznieniu, kiedy wszystko wokół nas się chwieje. Tu jest Słowo Boże, które może nas zachować od strachu, jaki teraz ogarnia cały świat.

Ta prawda jest taka: Uczymy się Bożej wierności odpowiadając na powołanie, aby trwać w społeczności z Jezusem. „ Was powołał do społeczności Syna swego Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (1:9).

Nie jesteśmy powołani, aby ufać naszemu intelektowi. Nie jesteśmy powołani aby ufać w ciele, czy człowieku, czy czymkolwiek na tym świecie. Jezus nas wzywa: „Pójdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a Ja wam dam ukojenie” (Mat. 11:28).

Tylko Chrystus jest naszym pokojem, pewnością i zadowoleniem. Ja doświadczałem takiego zadowolenia, kiedy widzę przez wiarę mojego Pana w chwale – kocha mnie, zaprasza do słodkiej społeczności i mówi mi, że On jest wystarczający na wszystko. Nie muszę błagać ani się bać. Im więcej patrzę na Jezusa we wszystkim, tym więcej wiem, że On jest zadowolony, bo bez wiary nie można się Jemu podobać.

Jest to smutne, że wielu tych, którzy naprawdę kochają Jezusa często panikują w chwilach kryzysu, martwią się i trapią. Spędzają czas starając się wymyślić drogę wyjścia, albo wytrwania w swoim doświadczeniu. Nie słuchają Jego zaproszenia, aby „przyjść do stołu i jeść z Nim”. Nie mówię o spędzaniu jednej godziny dziennie każdego dnia w modlitwie, ale mówię o skoncentrowaniu się na Nim w ciągu dnia „Modląc się bez ustanku” (1 Tesal. 5:17). Jest to prosta, cicha rozmowa – po prostu rozmawianie z Nim i zapoznawanie się z Nim tak, abyśmy w czasie kryzysu nie musieli biegnąć w konsternacji do komory modlitwy i błagać o pomoc tak jak ktoś obcy.

On słyszy nasze wołanie, głośne i ciche i zawsze nam odpowiada w Swojej wierności.

PO SUCHYM GRUNCIE

2011-10-14T03:00:00.000+02:00

Bóg nalega, że na naszej drodze poprzez Morze Czerwona musi być „suchy grunt.” On powiedział do Izraela: „synowie izraelscy przejdą środkiem morza po suchym gruncie” (2 Mojż. 14:16). To niesamowite, że Bóg używa tego zwrotu cztery razy, mówiąc do Swojego ludu: „Przejdziecie po suchym gruncie.”

Widzimy ten zwrot ponownie, kiedy Izrael wchodził do Kanaanu. Przeszli przez Jordan po suchym gruncie w drodze do Ziemi Obiecanej.

Mówiąc prosto, suchy grunt jest to ścieżka. Jeżeli jesteś na niej, to gdzieś idziesz. Nie tracisz gruntu, ani nie cofasz się wstecz; twój suchy grunt jest to plan Pana, Jego działanie w twoim życiu, Jego cuda, jakie czyni. Posuwasz się w kierunku objawienia, nowego zwycięstwa w Chrystusie, do czegoś większego.

Pismo to potwierdza: Zwróć uwagę gdzie faraon i jego armia przegrali walkę: na danym przez Boga suchym gruncie. Suchy grunt jest to dokładne miejsce, gdzie diabeł będzie ciebie gonił. Chce ciebie zaatakować, kiedy jesteś najsłabszy. Ale też na tym samym suchym gruncie Pan zdejmuje „koła z powozów” zwierzchności i mocy szatana: „Powracające wody okryły wozy i jeźdźców całego wojska faraona, które weszło za nimi w morze. Nie ostał się z nich ani jeden” ( 2 Mojż. 14:28).

Bóg nam mówi w skrócie: „Chcę, żebyście się nauczyli iść naprzód z wiarą – nie według widzenia, czy głosu, ale kiedy jesteście w środku suszy. Chcę abyście mieli ufność, że kiedy nie możecie słyszeć Mojego głosu, ani widzieć drogi przed sobą – kiedy jesteście na suchym gruncie – Ja was gdzieś prowadzę.”

Pan obiecuje, że On przemieni nasz suchy grunt w źródła świeżej wody: „ Gdy biedacy i ubodzy szukają wody, a nie ma jej, gdy ich język usycha z pragnienia, Ja, Pan, ich wysłucham.....Sprawię, że wytrysną rzeki na gołych miejscach i krynice wśród dolin, obrócę pustynie w kałuże wód, a ziemię suchą w źródła” (Izajasza 41:17-18).

Drogi święty, czy jesteś suchy? Bóg ci mówi: „Wkrótce zobaczysz żniwo. Tam gdzie kiedyś był suchy grunt, wytryśnie życie pod twoimi stopami. Ja to stworzyłem! Uspokój się i zobacz co ja uczynię dla ciebie na suchym gruncie.”

BÓG NIGDY NIE REZYGNUJE

2011-10-13T03:00:00.000+02:00

„Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie pozostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustkowiu i nie idzie za zagubioną, aż ją odnajdzie?(Łukasz 15:4).

Jezus mówi tu o owcy, która była kiedyś w owczarni. To reprezentuje członka stada Chrystusowego, kogoś, kto był dobrze karmiony przez kochającego pasterza. Ale ta owca się zgubiła, dlatego pasterz wyszedł aby jej szukać.

Zwróć uwagę co tu mówi Jezus o tym pasterzu: „Idzie za zgubioną aż ją znajdzie”. Bóg nigdy nie rezygnuje z nikogo, kto należy do Niego, a zbłądził. Zamiast tego wychodzi, żeby odnaleźć tę owcę, bierze ją w ramiona i przynosi z powrotem do swojej zagrody.

Mówiąc prosto, możesz odejść tak daleko w grzech, że znajdziesz się na krawędzi piekła, a On nadal pójdzie za tobą. Dawid powiedział: „Jeśli przygotuję sobie posłanie w krainie umarłych, i tam jesteś” (Psalm 139:9).

Wszyscy słyszeliśmy takie określenie: „piekło na ziemi”. Tak właśnie wygląda życie tych, którzy uciekają od Boga. Ich „posłanie w piekle” jest strasznym, okropnym stanem. To oznacza być w objęciach grzechu, oddalać się tak daleko od Pana, że w końcu wpadniesz w odrętwienie senne bez życia. Temu odrętwieniu towarzyszy dokuczliwy strach, który szepce: „Wpadasz coraz głębiej w piekło. Już nigdy nie wrócisz do Boga.”

Poselstwo Chrystusa do nas brzmi tak: „Może przygotowałeś sobie posłanie w piekle, ale nie jesteś tak głęboko w grzechu, żebym nie mógł dotrzeć do ciebie i przyjąć ciebie z otwartymi ramionami.”

Kiedy pasterz znajduje tę zgubioną, zranioną owcę, to niesie to zranione stworzenie do swojego domu. Potem zwołuje wszystkich przyjaciół i sąsiadów razem, wołając: „Radujcie się ze mną, gdyż znalazłem moją owcę, która się zgubiła” (Łukasz 15:6).

„Powiadam wam: Większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się upamięta, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują upamiętania” (Łukasz 15:7).

MYŚLI NA TEMAT MIŁOŚCI I WIARY

2011-10-12T03:00:00.000+02:00

Chciałbym się podzielić z wami kilkoma myślami na temat wiary i miłości. Ja wierzę, że Bóg czyni cuda w odpowiedzi na modlitwę wiary. Wierzę też w każdą obietnicę w Słowie Bożym. Ale poprzez wiele cierpień i łez odkryłem coś cudownego na temat Bożego działania. To co przeczytasz teraz powinno ci pomóc odnowić twoją ufność w Panu i uwolnić cię od więzów wynikających ze starania, żeby zrozumieć wiarę.

Oto moje wnioski:

Jeżeli nie możesz dać Bogu doskonałej wiary, daj Mu doskonałą miłość. „Doskonała miłość wyrzuca wszelki strach.” Doskonała miłość jest to odpocznienie jakie Bóg ma dla swojego ludu. On chce, abyśmy odpoczywali w Jego miłości, ufając, że On zawsze przyjdzie nam z pomocą tak jak ojciec do zranionego dziecka, pomimo naszej niedostatecznej wiary.

Przestań oceniać czy stopniować swoją wiarę. Przestań też próbować zrozumieć wiarę. Biblia powiada: „Teraz pozostaje wiara, nadzieja i miłość, te trzy; ale z nich największa jest miłość” (1 Koryntian 13:13). Jeżeli chcesz się w czymś specjalizować, to specjalizuj się w miłości – wiara działa poprzez miłość.

Jeżeli Bóg nie odpowiada na niektóre nasze modlitwy, to możemy być pewni, że ma jakiś wielki wieczny powód, że nie odpowiada.

Można to podsumować w taki sposób: Bóg ma wszelką moc i wszystko może. Dla Niego nie ma rzeczy niemożliwej. On obiecał, że odpowie na każdą modlitwę i imieniu Chrystusa, dlatego musimy prosić w ufnej wierze, oczekując odpowiedzi. Ale gdyby Bóg zwlekał z tą odpowiedzią, albo wybrał dla nas inną drogę, to musi mieć do tego bardzo ważny powód. Musimy wierzyć, że cokolwiek Bóg dopuści w naszym życiu, któregoś dnia okaże się, że to było dla naszego dobra (Rzymian 8:28).

Nasz Ojciec niebiański wie dokładnie gdzie idziemy i czego potrzebujemy. On nam da to, co jest dla nas najlepsze, we właściwym czasie Ducha Świętego (Mat. 7:11).

Bóg nie pozwoli, abyś został pokonany przez swoje doświadczenia. Możesz dojść do takiego punktu, który nazwiesz punktem złamania, ale przetrwasz to i będziesz żył, aby opowiadać o Jego wierności, jeżeli nie zatwardzisz swojego serca, ale rzucisz się w Jego ramiona ufając Jego wiecznej miłości.

KATASTROFA

2011-10-11T03:00:00.000+02:00

Naukowiec powiedział o katastrofie: „Cały świat zadrżał.” Inny nazwał ją`”najgorszy naturalnym nieszczęściem w historii świata.” Opisywali w ten sposób podziemne trzęsienie ziemi, które zniszczyło całe wybrzeża Azji kilka lat temu. Zginęły dziesiątki tysięcy ludzi. Widzimy nadal wokół nas nieszczęścia.

Kiedy uderzają okropne wydarzenia, zwracam się do Ojca z jednym pytaniem: „Panie, co to wszystko znaczy? Czy było to tylko takie niewyjaśnione wydarzenie w naturze, albo czy jest coś, o czym powinien wiedzieć Twój lud, dlaczego to się stało?”

Opłakujemy nieopisany ból i nędzę jakie przeżywają ci ludzie. Modlimy się gorliwie o tych, którzy zostali tak doświadczeni. Nasza misja wysłała tysiące dolarów poprzez agencje zajmujące się niesieniem pomocy, żeby pomóc w odbudowaniu kościołów i domów na zniszczonych terenach. Pismo Święte mówi nam, że nasz Ojciec niebiański nie jest obojętny na odczucia zranionych i Duch Święty wylewa pociechę na wszystkich wierzących w dotkniętych narodach.

Ameryka jest współczującym i ofiarnym narodem i ja dziękuję Bogu za reakcję tak wielu ludzi, którzy modlą się, dają i udają się do tych miejsc, aby pomagać. Ale coś w głębi mojej duszy wzbudza niepokój. Wielkość tych nieszczęść jakoś nie dociera do nas. Wydaje się, że stajemy się przez to wszystko obojętni i ogłupiali.

Dziękuję Bogu za dobre informacje o błogosławieństwie w wielu miejscach na świecie, włączając w to Amerykę. Ale jeżeli takie manifestacje mocy nie sprowadzają nas na kolana – jeżeli nie potrafimy się ukorzyć widząc te straszne naturalne nieszczęścia – to co jest potrzebne, aby uciszyć tych, którzy szydzą z Boga? Czy jesteśmy już odporni na wstrząsy?

Pomyśl o tym:

Wyrzucenie Boga z naszego społeczeństwa w imię politycznej poprawności
Cały świat zwraca się do sekularyzmu i materializmu
Kościół staje sie bardziej świecki niż sam świat
Wzrost przemocy i apatii
Biblia już nie jest akceptowana jako Słowo Boże
Dzień „kiedy wszystko co może zostać wstrząśnięte” jest wstrząsane
Kiedy myślący ludzie wszędzie mają przeczucie, że „ktoś majstruje w naturze, dzieje się coś, czego nie da się wyjaśnić”
Kiedy społeczeństwo prowadzi swoje sprawy nie zastanawiając się ani na chwilę o Bogu i nie myśli o tym, że Bóg się nie da z Siebie naśmiewać

Kiedy to się dzieje, jest to czas, kiedy doszliśmy do, albo przekroczyliśmy granicę do duchowego otępienia, którego nie może już ożywić żaden objaw boskiego miłosierdzia.

Bóg jest miłosierny, łaskawy i gotów przebaczyć. Oby Jezus demonstrował Swoją miłość i współczucie poprzez Swoich uczniów, kiedy przybliża się dzień Pana.

KTOŚ ROZUMIE

2011-10-10T03:00:00.000+02:00

Panie, zbadałeś mnie i znasz (Psalm 139:1).

Nikt mnie nie rozumie
Tylko Bóg
On rozumie moje najgłębsze myśli
Choć nie ma jeszcze słowa na moim języku
Bóg już je zna.
On mnie obejmuje;
Położył na mnie Swoją rękę.
Ta wiedza jest dla mnie tak wielka,
Że nie mogę jej pojąć
Są chwile
Kiedy ogarnia mnie ciemność,
Ale On sprawdza moje serce
I zna je.
On widzi co we mnie jest grzeszne.
Tylko Jego mądrość
Może mnie zrozumieć.
W dniu, kiedy wołam do Niego
On odpowiada
I wzmacnia mnie siłą
W mojej duszy.
Dla Niego ciemność i światło są jednakowe.
On rozumie moją ciemność
I da mi światło.
On mnie rozumie.

TAJEMNICA SIŁY

2011-10-08T03:00:00.000+02:00

„Mimo to sprawiedliwy trzyma się swojej drogi, a kto ma czyste ręce, nabiera siły” (Joba 17:9).

BÓG OPISUJE SWOJĄ MIŁOŚC DO SWOJEGO LUDU

2011-10-07T03:00:00.000+02:00

Bóg wyraża to tak: „Ja sam uczyłem Efraima chodzić, brałem ich na swoje ramiona, lecz oni nie wiedzieli, że to Ja ich leczyłem” (Ozeasz 11:3)

W oryginale te słowa oznaczają, „Przyszedłem do nich w ich desperacji i delikatnie przeprowadziłem ich przez trudne i szorstkie miejsca. Trzymałem ich w ramionach jak pielęgniarka”! Ale Ozeasz 11:7 mówi, „Bo mój lud uporczywie trwa w odstępstwie ode mnie”. Oznacza to „być w zawieszeniu, wisieć w zwątpieniu”.

Izrael nie był pewny miłości i dobrotliwości Bożej i Bóg mówił do Ozeasza, „Mój lud wątpi w Moją miłość do nich. Oni tak naprawdę Mnie nie znają i nie są pewni Mojej miłości”!

To było prawdą! Izrael nie mógł uwierzyć, że Bóg dalej ich kocha. Oni byli bałwochwalcami, odstępcami i wątpili, dlatego prawdopodobnie myśleli, „Sprowadziliśmy na siebie Bożą wrogość. Zgrzeszyliśmy świadomie i On na pewno nas teraz osądzi!” Ale Bóg mówi, „Jakże mógłbym cię porzucić, Efraimie? .. Zadrżało we mnie serce, byłem do głębi poruszony” (w 8)

Słuchaj Jego słów pociechy i uzdrowienia dla ciebie:

„Bo nie na wieki wiodę spór i nie na zawsze się gniewam, w przeciwnym razie musiałby przede mną ustać duch i istnienia, które Ja sam stworzyłem” (Izajasz 57:16). Pan mówił, „Jeżeli widziałeś tylko Mój gniew, to upadniesz na duchu, bo to będzie zbyt przytłaczające.”

„Z powodu jego niegodziwej chciwości gniewałem się i smagałem go, ukryłem się za moim gniewem, lecz on, odstępca, poszedł drogą swojego serca. Chociaż widziałem jego drogi, jednak uleczę go, poprowadzę go i znowu udzielę obfitej pociechy jemu i jego żałobnikom” (w. 17-18). Czy z tego wynika, że Bóg odrzuca swój lud, kiedy upadnie?

Może teraz idziesz przez głębokie wody. Nie mam tu na myśli tylko pokus czy doświadczeń. Myślę o przytłaczających przeżyciach, które cię nękają i nie możesz ich zrozumieć. Wichry i fale wszelkiego rodzaju nacierają na ciebie. Rzeczy trudne do zrozumienia przychodzą na twój dom, twój kościół, twoją pracę, z każdej strony. Bóg chce cię przez to przeprowadzić! On chce przywrócić ci twoje duchowe zdrowie! Jeżeli możesz teraz tylko uwierzyć, że On cię kocha pomimo wszystkich twoich upadków i prosi cię, byś popatrzył na Niego, jako na Bożą pielęgniarkę, to wystarczy!

NAPEŁNIENI NADZIEJĄ, RADOŚCIĄ I POKOJEM!

2011-10-06T03:00:00.000+02:00

Jeżeli chcesz, by pokój Boży panował w twoim życiu, musisz zrezygnować z kilku rzeczy:

Musisz przestać próbować oceniać jak Bóg wszystko wykona
Musisz przestać się martwić i bać: „Nie troszczcie się o nic...” (Filipian 4:6).
Musisz przestać mówić Bogu, co według ciebie jest właściwe
A najbardziej musisz przestać myśleć, że jesteś nieudacznikiem, przestań myśleć, że nie podobasz się Bogu!

Jedna z najbardziej efektywnych pułapek szatana do obrabowania chrześcijan z pokoju jest przekonanie ich, że muszą walczyć w ciele, by podobać się Bogu. On mnie też tym atakuje!

Czasami, kiedy potrzebuję spokojnego miejsca na modlitwę, wsiadam do samochodu i jadę na odludne miejsce. Mogę uwielbiać Pana, patrząc na zielone pola i lasy. Ale czasami atakują mnie myśli, że nie robię nic dla Pana!

Modlę się, „Panie, niewiele osiągam dla Twojego Królestwa. Tylko się modlę, otrzymuję słowo do kazania, jadę do kościoła i głoszę. Cały świat idzie do piekła, a ja nie robię nic dla Ciebie”!

Czy ciebie też kiedyś nachodziły takie myśli? Robisz wszystko, by się podobać Panu, ale nie czujesz się święty. Ja prawie nigdy nie czuję się święty. Tak jest też w moich najlepszych chwilach – nawet kiedy głoszę pod namaszczeniem Ducha!

Może powiesz, „Ty, bracie Dawidzie czujesz czasem, jakbyś nie robił nic dla Boga?” Tak! To diabeł przychodzi i chce, byśmy czuli się niegodni i niespełnieni. Jeżeli poddajemy się takim uczuciom, tracimy pokój!

Słuchajcie modlitwy Pawła za nami: „A Bóg nadziei niechaj was napełni wszelką radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego” (Rzym. 15:13).

Ufaj Jego dobroci. Wierz w Jego miłość i miłosierdzie. Nie oskarżaj Go o to, że się gniewa, lub jest zniechęcony i dlatego nie mówi do ciebie. Niech Jego pokój rządzi w twoim sercu i w całym twoim życiu!

DAR JEGO POKOJU

2011-10-05T03:00:00.000+02:00

„Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie” (Filipian 4:6-7).

Kiedy niedawno czytałem te słowa, uderzyło mnie coś, czego przedtem nie widziałem. Paweł poucza nas, byśmy przestali się martwić, a zwrócili się do Boga w modlitwie, w błaganiach i dziękowali Mu za odpowiedź. Ale on nic nie mówi o otrzymaniu odpowiedzi! Paweł nie mówi o otrzymaniu słowa wskazówki, uwolnieniu, cudach lub uzdrowieniu. Zamiast tego mówi, że otrzymujemy dar Bożego pokoju!

Bóg odpowiada na nasze prośby darem Jego pokoju: „Powierzcie prośby wasze Bogu, a pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie” (w. 6-7).

Innymi słowy, pierwszą Bożą odpowiedzią na każdą naszą modlitwę i wołanie serca jest Jego pokój! Wszyscy modlący się ludzie mają jedną rzecz wspólną: Bez względu na to, jak źle się czują idąc do swojej komory modlitwy, wychodzą napełnieni Jego pokojem! Bóg się do tego zobowiązał. Jest to znane, jako Boża opatrzność. On czyni różne rzeczy tu i tam, przygotowując ludzi i kierując wydarzeniami, ale w czasie, kiedy Jego opatrzność przygotowuje odpowiedź na twoją modlitwę, On mówi, „Ja nie dam ci tego, co myślisz, że potrzebujesz, ale to, co Ja wiem, że potrzebujesz – pokój umysłu i serca”!

Wielu z nas walczy z Panem w modlitwie. Przedstawiamy nasze prośby ze łzami; pukamy w bramy nieba; cytujemy każdą obietnicę. Ale z upływem dni, tygodni i miesięcy zaczynamy się zastanawiać: „Panie, dlaczego nie odpowiadasz? Co blokuje moją modlitwę? Czy zrobiłem coś, co Cię zasmuciło albo Ci się nie podobało?”

Fakt jest taki, że Bóg już powiedział do nas, „Oto Mój pokój, który przewyższa wszelkie zrozumienie! Weź go i pozwól mu kierować twoim sercem, podczas gdy Ja obracam wszystko dla twojego dobra!” Mamy być zachowani w pokoju Bożym, aż Jego obietnice zostaną wykonane przez Ducha Świętego!

NIECH POKÓJ BOŻY RZĄDZI

2011-10-04T03:00:00.000+02:00

„A w sercach waszych niech rządzi pokój Chrystusowy, do którego też powołani jesteście w jednym ciele; a bądźcie wdzięczni” (Kolos. 3:15).

Ten jeden werset zawiera niesamowite polecenie: Bóg wzywa całe ciało Jezusa Chrystusa, byśmy pozwolili, by Jego pokój rządził w naszych sercach, umysłach i ciałach! Ten pokój od Boga ma być sędzią naszego życia, panując nad wszystkim. Jeżeli kiedykolwiek był czas, by usłyszeć takie polecenie, to właśnie dzisiaj, w tej godzinie zamieszania i niepokoju!

Dlaczego Pan nakazał pierwszemu kościołowi, by pozwolili, aby Jego pokój rządził ich życiem? Dlatego, że On wiedział co nadchodzi i chciał ich przygotować! Za kilka lat miało przyjść niesamowite zamieszanie. Będą torturowani i prześladowani. Będą trudne czasy, utracą domy, skonfiskują im wszelkie ziemskie dobra, nawet będą atakowani przez zaciekłych ludzi, którzy będą uważać, że zabijając ich, czynią przysługę Bogu. Bóg ich ostrzegał i przygotowywał, „Będziecie musieli być ugruntowani w Moim pokoju, bo jedynie on przeprowadzi was przez niewiarygodne zmiany, które was czekają!”

„Czyńcie to, czego się nauczyliście i co przejęliście, co słyszeliście, i co widzieliście u mnie; a Bóg pokoju będzie z wami” (Filipian 4:9).

Obecnie fałszywy pokój ogarnia wiele kościołów, pokój, który się nie ostoi w nadchodzących trudnych czasach. Jest to pokój upartych i zaślepionych grzechem chrześcijan! Mojżesz nazywał takich wierzących „samo-błogosławionymi”, co oznacza „zwiedzieni przez samych siebie”. Ostrzegał Izraela, że przekleństwo spadnie na wszystkie grzeszne dzieci Boże, które chodzą w bałwochwalstwie. Mówi, że oni będą przykrywać swoje grzeszne drogi fałszywym poczuciem pokoju. „który by, słysząc słowa tego zaprzysiężonego przymierza, pochlebiał sobie w swoim sercu, mówiąc: Dobrze mi będzie, choćbym nawet trwał w zatwardziałości swego serca. To doprowadziłoby do tego, że zostałoby zniszczone to, co nawodnione, wraz z tym, co wyschnięte. (5 Mojż. 29:18).

Mojżesz opisuje tu dziecko Boże, które postanawia zaspokoić swoje pragnienie do złego! Taki znajduje sobie wygodną doktrynę, która mówi mu, że jest w porządku, dalej zbawiony, chociaż trwa w grzechu. Mówi do siebie, „Będę robił to, co mi się podoba i nie stracę pokoju w moim sercu”.

Bez względu na to, co stanie się z Ameryką lub narodami tego świata, żadna moc piekła nie może obrabować cię z pokoju Bożego, który jest w Jezusie Chrystusie, który On wszczepia w twoją duszę! Lud Boży będzie rządzony pokojem.

„Niech pokój Boży rządzi waszymi sercami”.

LEKARSTWO NA NIEWIARĘ

2011-10-03T03:00:00.000+02:00

Sprawdzałem swoje książki z komentarzami i znalazłem listę sposobów na „leczenie” niewiary, ale żadna z tych tuzinów rad nie przemówiła do mnie. Dlatego zapytałem Boga o coś prostego i On mi dał dwie myśli jak mogę się pozbyć z mojego serca niewiary.:

1. Weź wszystkie zmartwienia, strach i ciężar. Przynieś je do Jezusa i zostaw je na Jego barkach!

„Wszelką troskę swoją złóżcie na niego, gdyż On ma o was staranie” (1 Piotra 5:7).

Umiłowani, jest to osobiste zaproszenie Boga dla nas. Brzmi ono tak: „Złóż to wszystko na Mnie! Nie noś tego ani godziny dłużej. Ja troszczę się o wszystko, co się z tobą dzieje i jestem na tyle wielki, żeby to wszystko zabrać od ciebie!”

Niedawno temu zadzwonił do mnie ktoś w bardzo stresującej sytuacji i prosił o słowo zachęty. Ale ja tego dnia byłem pochłonięty tak wieloma problemami, że nie mogłem wziąć jeszcze jednego, więc odpowiedziałem: „przykro mi, ale będziesz musiał zadzwonić innym razem. Jestem zbyt obciążony teraz.” Dzięki Bogu, że On nigdy nie jest zbyt obciążony! On nigdy nie jest zbyt przeładowany! Jego ramiona mogą unieść ciężar wszystkich Jego dzieci! Zachęca nas: „Złóż to wszystko na Mnie!”

„Zrzuć na Pana brzemię swoje, A On cię podtrzyma! On nie dopuści, by na zawsze zachwiał się sprawiedliwy” (Psalm 55:23). Przeglądnij swoją listę teraz: „Boże, oddaję Tobie to i to i tamto. Oddaję Ci ten ciężar, ten kłopot, te relacje, ten problem.” Bądź w pełni przekonany, że On się o ciebie troszczy!

2. Oprzyj się całkowicie w pełnej wierze na spisanym Słowie Bożym. Przyjmij wyzwanie Pana, aby żyć Jego Słowem!

„Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Bożych” (Mat. 4:4). Musisz być w stanie powiedzieć: „Będę żył i umierał zgodnie z Bożym Słowem dla mnie!”

Pytam więc: Jak to jest, że potrafimy zaufać w sprawie naszego wiecznego zbawienia, ale nie w sprawach naszych codziennych potrzeb i problemów? Potrafimy Mu wierzyć w najtrudniejszej części. Dlaczego jest nam trudniej uwierzyć w sprawie pomocy, prowadzenia i mocy nad grzechem? „ A temu, który was może ustrzec od upadku i stawić nieskalanych z weselem przed obliczem swojej chwały” (Judy 24). Bóg ci to obiecał, więc pozwól Mu wziąć na Siebie ciężar zachowania ciebie! Idź do Pana i wystaw Jego Słowo na próbę. Powiedz Mu, że stawiasz na to swoje życie! Pokaż Mu, że ufasz każdemu Jego Słowu – i bądź błogosławiony!

NIEWIARA UNIEMOŻLIWIA INTYMNOŚĆ Z BOGIEM

2011-09-30T03:00:00.000+02:00

„Bez wiary zaś nie można podobać się Bogu; kto bowiem przystępuje do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i że nagradza tych, którzy go szukają” (Hebr. 11:6).

Wszystkie modlitwy na świecie nic nie pomogą jeżeli nie będą połączone z wiarą! Możesz pościć i modlić się trzy dni czy trzy tygodnie, ale bez wiary nie będziesz się podobał Bogu. Wszystkie twoje godziny w modlitwie, wszystkie twoje prośby, wszelkie „przychodzenie do Niego” nic nie dają, jeżeli twoje serce nie będzie zakotwiczone w wierze!

„ Ale niech prosi z wiarą, bez powątpiewania; kto bowiem wątpi, podobny jest do fali morskiej, przez wiatr tu i tam miotanej. Przeto niechaj nie mniema taki człowiek, że coś od Pana otrzyma” (Jakuba 1:6,7).

Jeżeli spędzasz dwie godziny z Bogiem, a nie wierzysz, że ci odpowie, to sprawiasz Mu wstyd przez dwie godziny! To może sprawiać, że ty się czujesz dobrze, albo czujesz się święty, ale w rzeczywistości marnujesz czas! Dajesz Bogu dwie godziny niewiary i zwątpienia.

Znam chrześcijan, którzy mówią, że modlą się codziennie, często płacząc przed Panem, ale nic się nie dzieje. Ich serca pozostają ociężałe i przygnębione. Ich życie jest ciągle w rozterce, ponieważ zawstydzają Pana, kiedy przychodzą do Niego nie w pełni przekonani, że On uczyni to co obiecał!

„Dlatego powiadam wam: Wszystko, o cokolwiek byście się modlili i prosili, tylko wierzcie, że otrzymacie, a spełni się wam” (Marek 11:24).

„I wszystko, o cokolwiek byście prosili w modlitwie z wiarą, otrzymacie” (Mat. 21:22).

Wiele dzieci Bożych żyje jak duchowi żebracy, bo stało się coś, co spowodowało, że zaczęli kwestionować Boża miłość. Mówią tak: „Jak mogę ufać Bogu, kiedy nie rozumiem dlaczego On pozwala, żeby takie rzeczy mi się zdarzyły?”

Nie ma ludzkiej odpowiedzi na ich dezorientację. Ale Bóg zna koniec już na początku i dopiero kiedy będziemy w niebie, zrozumiemy dlaczego niektóre z tych wiatrów i fal rzucały nami i dlaczego Bóg na to pozwolił.

Izajasz dał odpowiedź i uważam, że jest to wszystko, co potrzebujemy wiedzieć na teraz: „ Czy kobieta może zapomnieć o swoim niemowlęciu i nie zlitować się nad dziecięciem swojego łona? ... Jednak Ja ciebie nie zapomnę. Oto na moich dłoniach wyrysowałem cię” (Izajasz 49: 15-16).

Bóg dał nam Swoje Słowo: „Jesteś Moim dzieckiem. Jesteś wyrysowany na Moich dłoniach, więc zaufaj Mi!”

NIEWIARA CZYNI BOGA KLAMCĄ!

2011-09-29T03:00:00.000+02:00

„Kto nie wierzy w Boga, uczynił go kłamcą, gdyż nie uwierzył świadectwu, które Bóg złożył o Synu swoim” (1 Jana 5:10).

Zwróć uwagę na wszystkie brzydkie grzechy popełnione przez Izrael na pustyni: szemranie, narzekanie, bałwochwalstwo, niewdzięczność, bunt, zmysłowość. Jednak żaden z nich nie prowokował Bożego gniewu. To ich niewiara gniewała Boga! „Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Jak długo znieważać mnie będzie ten lud? Jak długo nie będą mi wierzyć mimo wszystkich znaków, które wśród nich uczyniłem?” (4 Mojż. 14:11).

Bóg powiedział do Mojżesza: „ten lud kłamie we wszystkim co dla nich uczyniłem! Czyniłem cuda i wyrywałem ich raz za razem. Kiedyż oni Mi zaufają i odpoczną we Mnie?”

Pomyśl na chwilę o tym wszystkim, co Bóg uczynił dla ciebie: Zachował ciebie, odpowiadał na twoje modlitwy. Przychodził do ciebie w czasie kryzysu. Przeprowadzał cię przez doświadczenia, karmił cię manną z nieba, czynił dla ciebie rzeczy, które możesz nazwać cudami.

Przez długich trzydzieści osiem lat Izrael zapominał Boże Słowo i nie pamiętał o Jego cudach. A ponieważ tak często wpadali w szemranie i niewiarę, Bóg powiedział: „Uderzę ich plagami i wygubię ich” (w 12). Powiedział do Mojżesza: „Zrezygnuję z Mojego ludu, bo oni nigdy Mi nie wierzą!”

Kiedy Izrael był po zwycięskiej stronie Jordanu, Mojżesz wygłosił poważną deklarację: „Oto Pan, twój Bóg, dał ci tę ziemię. Wejdź do niej i weź ją w posiadanie... Wtedy rzekłem do was: Nie bójcie się ich, ani się nie lękajcie; Pan, wasz Bóg, który idzie przed wami, będzie walczyć za was ... Lecz mimo to nie uwierzyliście Panu, waszemu Bogu.... A gdy Pan usłyszał wasze słowa, rozgniewał się i tak poprzysiągł: Nikt z tych mężów, z tego złego pokolenia nie ujrzy ziemi dobrej, którą przysiągłem dać waszym ojcom” (5 Mojż. 1:21,29,30,32,34,35).

Bóg wywyższa Swoje Słowo ponad Swoje Imię. On poważnie traktuje każde słowo, które wypowiada i te wszystkie rzeczy, jakie powiedział do Izraela odnoszą się też do nas. Pytam więc: Czy i my nie spowodujemy Jego gniewu, jeżeli będziemy działać w niewierze?

Czytamy Jego Słowo i słyszymy wszystkie jego obietnice z kazalnicy, a potem idziemy do naszego kąta i dąsamy się, ponieważ nie widzimy natychmiast Jego działania tak, jak byśmy chcieli, żeby On to uczynił dla nas. Jeżeli nie pozwolimy, aby Jego Słowo zakotwiczyło się w naszej duszy, kiedy słyszymy wielkie i drogocenne obietnice, a potem postępujemy tak, jak byśmy byli porzuceni, to czynimy Boga wielkim kłamcą!

MATKA WSZYSTKIUCH GRZECHÓW

2011-09-28T03:00:00.000+02:00

Mógłbym podać całą listę grzechów, jakie praktykują wierzący chrześcijanie, ale żaden z nich nie byłby nawet bliski temu grzechowi, o którym chcę mówić. Matką wszystkich grzechów – tą która rodzi wszystkie inne – jest grzech niewiary!

Nie mówię tu o niewierze zatwardziałego grzesznika. Niewiara odstępców, agnostyków i ateistów wcale nie wzrusza Boga. Tym, co bardziej gniewa Boga niż wszystko inne jest niewiara i dręczące wątpliwości tych, którzy nazywają siebie od Jego imienia! Jego dzieci, które mówią: „należę do Jezusa,” a przy tym mają wątpliwości, strach i niewiarę w swoich sercach, zasmucają Go bardziej niż inni!

Jak poważnie Bóg traktuje grzech niewiary? Juda ostrzegał kościół takimi słowami: „A chcę przypomnieć wam, którzy raz na zawsze wszystko wiecie, że Pan wybawił wprawdzie lud z ziemi egipskiej, ale następnie wytracił tych, którzy nie uwierzyli” (Judy 5).

Juda przypomina braciom o Bożym podejściu do niewiary! Mówi tak: „Przypominam wam to jak Bóg nienawidzi niewiary wśród Swojego zbawionego ludu. Najpierw ich wyratował, a potem wygubił tych, którzy nie wierzyli!”

Umiłowani, ja wierzę, że Bóg mnie powołał, abym przypominał Jego kościołowi to samo! „A to wszystko na tamtych przyszło dla przykładu i jest napisane ku przestrodze dla nas, którzy znaleźliśmy się u kresu wieków” (1 Kor. 10:11). Bóg może już nie wygubić fizycznie Swojego ludu tak, jak to było w czasach Starego Testamentu, ale Jego sąd z powodu naszej niewiary obecnie jest duchowy i tak samo poważny.

Niewiara jest dzisiaj tak samo destrukcyjna jak zawsze. Może nie zamienimy się w słup soli, ale stajemy się ludźmi sztywnego karku i zgorzkniałymi! Ziemia się nie otwiera, żeby nas pochłonąć, ale jesteśmy pochłaniani przez kłopoty, stresy i problemy rodzinne. Nie zstępuje ogień z nieba, żeby nas pochłonąć, ale nasze życie duchowe jest niszczone.

Wielu z nas jest winnych matki wszystkich grzechów i nie boimy się tego. Nie traktujemy naszej niewiary poważnie; właściwie żyjemy tak, jakby Bóg przymykał na to oko. Ale jest to jeden grzech, który otwiera nasze ciało i ducha na każdy inny grzech znany ludziom.

KDE JE MOUDROST?

2011-09-27T03:00:00.000+02:00

Kde se však moudrost nalézá? A rozumnost kde přebývá? Člověk netuší, kudy k ní; nenajde ji na zemi mezi živými. (Jób 28:12-13).
Moudrost,
Kdo ji může nalézt?
Kde?
Hloubka praví: „Není ve mně.“
Moře říká: „Není se mnou.“
Za zlato ji nepořídíš,
Ani za stříbro nevyměníš
Neboť její hodnota -
Nelze ji vyčíslit . . . drahé onyxy
Nebo . . . safíry.
Nelze ji vyměnit za šperky,
nemluvě o korálech či perlách,
Neboť hodnota moudrosti
Je nade všechny rubíny.
Odkud tedy přichází moudrost?
A rozumnost kde přebývá?
Bůh ví,
On poznal to místo.
Ten, který se dívá na celičkou zemi z nebe,
Ten, který váží hmotnost větru,
K lidem říká,
“Zakus
Báseň před Hospodinem —
Moudré je
Vzdálit se od zlého —
To je rozumnost.
Bázeň před Hospodinem je začátek
vší moudrosti.
Ten, který by měl moudrost,
Ať se v lásce
Bojí Hospodina
A vzdá se svých hříchů.”

ON OTEVŘE OKNA NEBES

2011-09-26T03:00:00.000+02:00

Nový zákon je plný zaslíbení, která dokazují, že Bůh velice rád vyplňuje modlitby svého lidu.

Jeden z nejznámějších slibů je v Efezským 3:20. Všichni ho známe, ale jen málo z nás mu opravdu věří a žije podle toho. „Ten, který v nás působí svou mocí, je schopen učinit nesrovnatelně mnohem více než cokoli, oč prosíme nebo si představujeme.“

Bůh může vyplnit naše modlitby, ale on pro nás chce udělat neskonale víc, než si vůbec dokážeme představit! Chce nám odpovědět ne podle našich malých proseb, ale podle svého bohatství a moci.

Bible nám říká, že Bůh nám často dává víc, než o co jsme prosili: „Dávejte, a bude vám dáno; dobrá míra, natlačená, natřesená, vrchovatá.“ Lukáš 6:38

„Ale jak je psáno: ‚Co oko nevidělo a ucho neslyšelo, co ani člověku na mysl nepřišlo, připravil Bůh těm, kdo ho milují.‘ Nám však to Bůh zjevil skrze Ducha.“ 1. Korintským 2:9-10

„Tím nám daroval vzácná a převeliká zaslíbení, abyste se tak stali účastnými božské přirozenosti a unikli zhoubě, do níž svět žene jeho zvrácená touha.“ 2. Petrova 1:4
„(Doufejte)…v Boha, který nás štědře opatřuje vším, co potřebujeme“ 1. Timoteovi 6:17
Bůh nás vlastně prosí, abychom žádali velké věci!

Rádi Ho nazýváme naším Králem, ale prosíme také o velké věci hodné královské velikosti? Král je zavázán starat se o své lidi a ti mu vzdávají čest tím, že k němu mají velké prosby a věří, že On má vše, co potřebují a hojně jim to poskytne. Milovaní, nemůžete říkat Bohu Král a potom ho obvinit, že nechal někoho v nedostatku!

Přivádíte Boha svými malými prosbami do rozpaků? „Jen mě v tom vyzkoušejte, praví Hospodin zástupů, zda vám nezotvírám nebeské průduchy a nevyliji na vás požehnání, že ho ani nepoberete.“ Malachiáš 3,10

CAŁKOWITE ZWYCIĘSTWO

2011-09-23T03:00:00.000+02:00

„ Nadto przeprawili się Ammonici przez Jordan, aby wojować z Judą i z Beniaminem oraz z domem Efraima, i popadł Izrael w wielką niedolę” (Sędziów 1:9).

Bóg użył Ammonitów, żeby korygować Izraela z powodu ich grzechów (zobacz Sędziów 10:6-8). Teraz ich armia zbliżała się do Izraela! Boży lud był w wielkiej niedoli, byli przybici i zaczęli wyznawać swoje grzechy: „ I rzekli synowie izraelscy do Pana: Zgrzeszyliśmy; uczyń z nami to, co ci się dobrym wydaje, tylko wyrwij nas dzisiaj!” (Sędziów 10:15).

Ludzie ci byli tak znękani przez swoje grzechy, że nie mogli sobie wyobrazić, żeby mogli prosić Boga o coś więcej niż o ochronę. To była ich najprostsza modlitwa: „Panie, wyratuj nas tylko ten jeden raz! Nie pozwól, abyśmy zostali pobici i pokonani przez naszego wroga!”

Modlili się o jedno zwycięstwo, ale Bóg miał na myśli coś więcej i w potężny sposób więcej niż odpowiedział na ich modlitwę! Izrael nie tylko otrzymał ochronę, ale zwycięstwo! Całkowicie podbili Ammonitów!

„I wyruszył Jefta przeciwko Ammonitom, aby z nimi walczyć, a Pan wydał ich w jego ręce. I zadał im bardzo ciężką klęskę na obszarze od Aroer aż do okolic Minnit, zdobywając dwadzieścia miast, i aż do Abel-Keramim. Tak zostali Ammonici upokorzeni wobec synów izraelskich” (Sędziów 11:32,33).

Bóg nie tylko wybawił Izraela, ale dał im odwagę i pokierował tak, że pobili Ammonitów! Podbili ich sobie i od tego czasu nie mieli już więcej z nimi problemów! Odnieśli całkowite zwycięstwo!

W taki sposób Bóg chce więcej niż odpowiadać na modlitwy Swojego ludu dzisiaj! Większość chrześcijan modli się tak: „Panie, daj mi tylko zwycięstwo w tej jednej walce.” Ale Pan odpowiada: „Dam ci to, ale mam jeszcze dla ciebie przygotowane dużo więcej. Chcę pokonać twojego wroga, a nie tylko dać ci jedno zwycięstwo. Chcę, abyś miał całkowite zwycięstwo!”

Umiłowani, On chce dać wam moc nie tylko, aby zwyciężyć, ale abyście mogli podbić każdego wroga

BÓG WIĘCEJ NIŻ ODPOWIADA NA MODLITWĘ

2011-09-22T03:00:00.000+02:00

Jednym z najczęściej słyszanych zwrotów w kościele jest: „Bóg odpowiada na modlitwę!” Ale to jest tylko połowa prawdy. Cała prawda jest taka, że „Bóg więcej niż odpowiada na modlitwę!”

Ozeasz prorokował dla Izraela: „Upadliście, ale nadal jesteście Bożym ludem” (Zobacz Ozeasza 14:1). Weźcie ze sobą słowa skruchy i nawróćcie się do Pana! Mówcie do niego: Odpuść nam wszelką winę i przyjmij naszą prośbę” (Ozeasza 14:2).

Modlitwa Izraela była prosta. Prosili tylko Boga, żeby odpuścił im grzechy i przyjął ich łaskawie. „Panie zmiłuj się nad nami! Oczyść nas i przyjmij nas z powrotem do Twojej łaski.” Bóg nie tylko ich oczyścił i przyjął ich z powrotem łaskawie, ale dodał błogosławieństwa ponad ich wyobrażenie!

„Uleczę ich odstępstwo, dobrowolnie okażę im miłość, gdyż odwrócił się od nich mój gniew. Będę dla Izraela jak rosa, tak że rozkwitnie jak lilia i zapuści korzenie jak topola. Pędy jego rozrosną się i będzie okazały jak drzewo oliwne, a jego woń będzie jak kadzidło. Wrócą i będą mieszkać w moim cieniu, uprawiać będą zboże; zakwitną jak krzew winny, który będzie sławny jak wino libańskie” (Ozeasza 14:4-7).

Rosa niebiańska (14:5) jest to obecność Pana. Aż do tego momentu była susza i wszystko umierało, ponieważ Boża przychylność była im zabrana. Ale teraz z powodu prawdziwej pokuty i serdecznej modlitwy Bóg powiedział, że sprawi to, iż wszędzie rozkwitnie życie. Izrael nie tylko otrzyma przebaczenie, ale zostanie ożywiony! Będą dobrze zakorzenieni, rozrosną się i rozwiną!

Oni tylko prosili o zmiłowanie, przebaczenie i akceptację. Zamiast tego Bóg otworzył okna nieba i wylał na nich błogosławieństwo, o jakim nawet nie ośmielili się marzyć! Bóg więcej niż odpowiedział na ich modlitwy!

Bóg uczynił to samo dla ciebie! Kiedy pokutowałeś, to prosiłeś tylko Boga o czyste serce, przebaczenie i pokój. Popatrz jak On więcej niż odpowiedział na twoją modlitwę: dał ci pragnące serce – pragnienie poznania więcej Jezusa! Dał ci oczy, które widzą i uszy, które słyszą. Ochronił cię przed wściekłością diabła i zalał twoją duszę nadzieją, radością i zadowoleniem!

Prosiłeś tylko o zbawienie i oczyszczenie, ale Bóg wylał na ciebie Swoje obfite błogosławieństwo! On więcej niż odpowiedział na twoją modlitwę!

JAKUB WALCZYŁ Z PANEM

2011-09-21T03:00:00.000+02:00

Jedną z największych lekcji, jakich możemy się nauczyć jest to, że nasza walka nie jest walką z ludźmi. Nie jest to walka ze współpracownikami, sąsiadami, czy naszymi niezbawionymi bliźnimi – ale z Bogiem!

Jeżeli uporządkujesz sprawy z Bogiem, to wszystko inne wejdzie na właściwe miejsce. Kiedy jesteś w porządku przed Nim – pokropiony krwią Chrystusa, w twoim życiu nie ma grzechu, trwasz w wytrwałej modlitwie – to wszystkie demony w piekle nie mogą przeszkodzić w tym co Bóg chce uczynić! On chce, żebyś miał taką świętą siłę.

Ozeasz powiedział: „Pan ma sporną sprawę z Izraelem, ukarze Jakuba [swój lud]” (Ozeasza 12:3). Co to za sporna sprawa, którą Bóg ma ze swoim kościołem? Jest to duchowe lenistwo! Chcemy oglądać cuda, błogosławieństwo, wybawienie, ale bez kosztów, bez wysiłku!

Kto z ludu Bożego dzisiaj modli się całą noc, walcząc, płacząc i wołając do Boga tak jak Jakub? Kto pragnie świętości, czystości i chce być podobny do Chrystusa tak bardzo, że jest gotowy zamknąć się na osobności z Bogiem dotąd, aż nastąpi przełom? Kto jest tak pochłonięty tym, aby się podobać Bogu, że bezwzględnie chce być uwolniony od wszelkich nałogów, wszelkich pożądliwości – i woła, walczy, wzmaga się z Bogiem dotąd, aż On zerwie wszelkie łańcuchy?

Ozeasz powiedział do Izraela: „Wy tylko pragniecie powodzenia materialnego i bezpieczeństwa! Nie chcecie żyć dla przyjemności Jahve, ale dla swoich własnych!”

Jakub był wojownikiem od urodzenia. Zwyciężył „przez Jego siłę” (zobacz 1 Mojż. 25:26) i tak samo musimy my! Mamy Jego siłę, ale z niej nie korzystamy! „ Utwierdzeni wszelką mocą według potęgi chwały jego ku wszelkiej cierpliwości i wytrwałości, z radością” (Kolosan 1:11).

„By sprawił według bogactwa chwały swojej, żebyście byli przez Ducha jego mocą utwierdzeni w wewnętrznym człowieku” (Efezjan 3:16).

Kościół Jezusa Chrystusa nigdy nie zobaczy tego, co Bóg ma dla Swojego ciała dotąd, aż On nas zobaczy, jak gorliwie Go szukamy! „Wiele może usilna modlitwa sprawiedliwego” (Jakuba 5:16).

Bóg chce, żebyś się Go uchwycił, ponieważ ciebie kocha! On mówi: „To jest przygotowane. Jeżeli tego chcesz, to przyjdź i weź to! On chce z ciebie zrobić mocnego żołnierza, dostosowanego do Jego armii!

BÓG JEST PO MOJEJ STRONIE

2011-09-20T03:00:00.000+02:00

„Wołam do Boga Najwyższego, do Boga, który do końca doprowadzi sprawę moją” (Psalm 57:3).

Będę wierzył w Boga, który działa,
Który może ustrzec moje nogi od upadku
I podtrzymać mnie w każdym nieszczęściu.
Kiedy się boję, będę Mu ufał
On wybawi moją duszę w pokoju
Od walki, która jest skierowana przeciwko mnie.

Będę wołał do Boga
A On mnie wyratuje.
On zbierze moje łzy
I oznaczy każdy mój krok.
Kiedy wołam do Niego,
Moi wrogowie odwrócą się
Ponieważ Bóg jest po mojej stronie.
W Nim pokładam moją ufność.
Nie będę się bał tego co mi może uczynić człowiek;
Moje serce jest niewzruszone
Będę śpiewał i oddawał chwałę;
Moja dusza będzie zaspokojona.

On mnie przeprowadzi przez ogień i wodę
Do upragnionego nieba.
Jego oblicze jaśnieje nade mną
I obdarza mnie codziennie swoją dobrocią.
Nie ukryje Swojego oblicza,
Ale szybko mnie wysłucha.
Nigdy mnie nie zawiedzie,
Gdyż dał przykazanie, aby mnie zbawić -
Ponieważ Bóg jest po mojej stronie.

JAKUB BYŁ W KRYZYSIE - ZNOWU!

2011-09-19T03:00:00.000+02:00

Jakub był w strasznym kryzysie – znowu – i nie wiedział, co zrobić. Biblia mówi: „Potem rzekł Bóg do Jakuba: Wstań, idź do Betelu i osiądź tam..... Wtedy rzekł Jakub do swej rodziny.... Wstawszy bowiem, pójdziemy do Betelu. Tam zbuduję ołtarz Bogu, który mię wysłuchał w dniu niedoli mojej i był ze mną w drodze, którą odbyłem” (1 Mojż. 35:1-3).

Betel jest miejscem, gdzie możemy pójść w czasie naszej niedoli! Lekcja dla Izraela i dla nas dzisiaj jest taka: Kiedy Jakub był w niebezpieczeństwie lub kłopocie – kiedy wszystko wyglądało beznadziejnie – on wiedział gdzie iść i co robić!

Bóg mówił do Jakuba, „Ty wiesz, gdzie będę z tobą rozmawiał, gdzie będziesz słyszał Mój głos. Wróć do Betel! Idź do tego ołtarza, gdzie spotkałem się z tobą. Padnij na twarz przede Mną i oczyść swój dom z bałwochwalstwa!”

Jakub kazał swoim synom przynieść wszystkie ich bożki i zakopał je pod dębem. Potem poprowadził swoją rodzinę do Betel i tam zbudował ołtarz przez Bogiem. Ponownie Bóg powiedział do Jakuba, „Ja jestem z tobą” Pismo Święte mówi, „Przyszedł od Boga strach na miasta okoliczne, tak że nikt nie ścigał synów Jakuba” (1 Mojż. 35:5). Okoliczne miasta bały się Jakuba – tego małego żydowskiego klanu – bo Bóg zesłał na nich strach!

Pan jest ciągle Bogiem Betel! On mówi do nas, „Wróć do Betel, bo tam chcę się z tobą spotykać! Zawsze, kiedy będziesz w kłopocie, biegnij do ołtarza! Wołaj do Mnie sam na sam!” On czeka na nas, by spotkać się z nami w komorze modlitwy!

Jakub wiedział gdzie iść, by otrzymać wyraźne słowo od samego Boga! On szedł do Betel – do ołtarza! Zamykał się sam na sam z Bogiem! Ja wierzę, że Bóg mówi do nas: wierzę, że daje nam Swoje słowo. Ale to się dzieje, kiedy jesteśmy na kolanach! To jest miejsce, gdzie Bóg będzie się z nami spotykał!

Bóg wzywa nas dzisiaj, byśmy odwrócili nasze oczy od okoliczności. Nie oceniaj niczego według swojej obecnej kondycji. Nie próbuj sam tego rozwiązać. Nie pozwól, by opanował cię strach. Bóg spotka cię w modlitwie!

NIE GOTOWY DO WALKI!

2011-09-16T03:00:00.000+02:00

Wyobraźmy sobie, że trener bokserski bierze swojego zawodnika do odizolowanego obozu treningowego i tam spędza cały czas, motywując psychicznie tego człowieka do walki. Mówi do niego, „ Będę z tobą koło ringu – nigdy cię nie opuszczę. Oto masz listę wielkich bokserów z przeszłości i prześledź wszystkie ich posunięcia. Nie musisz się męczyć na treningach. Powiedziałem ci, że jesteś zwycięzcą i moje słowo, to wszystko, czego potrzebujesz! Podam ci pewien schemat, jak pokonać tego olbrzyma, kiedy staniesz naprzeciw niego w ringu!”

Jaki byłby to trener? Absolutnie niemądry! A co robi dobry trener? Znajduje najlepszego boksera, stawia go naprzeciw niego i pozwala im walczyć!

Kochani, ilu chrześcijan nazywa siebie wojownikami, ale nigdy nie przeszli szkolenia ani próby? Słyszymy tak wiele na temat wojowników modlitwy w tym narodzie. Ale smutna prawda jest taka, że większość z nich nigdy nie była na wojnie! Nie są wyszkoleni i nie są gotowi do walki!

Niedawno pytałem Pana, dlaczego tak wielu wierzących przeżywa tak trudne i ciężkie chwile. Dlaczego tak cierpią? Dlaczego tak wielu jest doświadczanych do granic ich możliwości?

Bóg wie, że szatan będzie rozwiązany na ziemi na ostatnią godzinę tej walki. Pan będzie potrzebował dobrze wyszkolonych wojowników, którzy pokonają wszelkie moce piekła. Właśnie teraz On czyni szybkie dzieło w Jego resztce – nazywa się to szkoleniem kryzysowym!

Ci cierpiący, głęboko doświadczani święci stają się kapitanami Jego armii czasów ostatecznych. Bóg daje im Ducha walki i przygotowuje wojowników, którzy są wypróbowani i wyszkoleni, ponieważ walczyli z Bogiem. Czym więcej cierpią i czym mocniejsze jest doświadczenie, tym większą ma dla nich pracę do wykonania!

Ten rodzaj szkolenia wymaga dyscypliny zarówno fizycznej, jak i duchowej. Jakub włączył całe swoje ciało do walki, wszystkie swoje ludzkie możliwości. W nim powstał duch walki i Biblia mówi, „będąc w pełni sił walczył z Bogiem” (Ozeasz 12:4).

Ten wiersz ma wielkie znaczenie dla wszystkich, którzy chcą zwyciężać w modlitwie. Mówi, że Jakub zwyciężył w walce „w swojej sile”. Kochani, jeżeli chcecie zwyciężać w tych ostatecznych dniach, będziecie musieli zaangażować w to całe swoje ciało!

W WALECZNYM NASTAWIENIU

2011-09-15T03:00:00.000+02:00

Ezaw wyszedł pierwszy z łona swojej matki – niemowlę mocno owłosione (jego imię znaczy „owłosiony”) Jego brat bliźniak Jakub uchwycił jego piętę jeszcze w łonie matki. Jaki szok musiała przeżyć położna, kiedy zobaczyła Ezawa, którego piętę trzymała mała rączka!

„Już w łonie matki podszedł swojego brata, a będąc w pełni sił walczył z Bogiem. Walcząc z aniołem zwyciężył, z płaczem błagał o zmiłowanie; w Betel znalazł Boga i tam z nim rozmawiał” (Ozeasz 12:3-4).

W tym krótkim urywku o Jakubie prorok Ozeasz podsumowuje to, jak zwyciężać z Bogiem!

Przesłanie Ozeasza oznaczało, „Oto człowiek chciwy Boga, głodny wszystkiego, co Bóg ma dla niego!” Jakub wyszedł z łona matki w nastawieniu walecznym, pragnąc Bożego błogosławieństwa! W tym dziecku było coś z Bożego instynktu. Jakby mówił, „Bracie, jeżeli ty nie chcesz Bożej pełni, to ja chcę. Usuń mi się z drogi! Ja nie pozwolę, by ominęło mnie Boże błogosławieństwo!”

Pragnienie pierworodztwa i błogosławieństwa w całym życiu Jakuba reprezentuje wszelkie błogosławieństwa, które są w Chrystusie Jezusie! Ale Jakub nie dążył do otrzymania podwójnej części majątku swojego ojca, ani do posiadania ziemi. Nie, Jakub chciał czegoś więcej. On chciał błogosławieństwa Bożego, by być praojcem Mesjasza! On chciał błogosławieństwa kapłańskiego. To oznaczało nie tylko być kapłanem swojego klanu, ale móc błogosławić innych!

Jego kapłańską służbę widzimy w 1 Mojż. 27 kiedy Izaak kładzie swoje ręce na Jakuba i błogosławi mu: „...aby błogosławiła mi dusza twoja” (1 Mojż. 27:19). To oznaczało wysoki zaszczyt, jakby Boża ręka była na nim – i prawo do błogosławienia innych!

Kochani, to jest to, czego potrzebuje wierzący w dniach ostatecznych! Bóg chce wzbudzić ludzi, którzy są zainteresowani nie tylko zarabianiem na swoje życie, posiadaniem domów lub jeżdżeniem ładnym samochodem. On szuka tych, którzy są chciwi błogosławieństw Bożych – nie po to, by ich używać dla siebie, ale by być używanymi przez Niego i pomagać innym!

MOC ŚWIEŻEGO NAMASZCZENIA

2011-09-14T03:00:00.000+02:00

Bóg pozwala na twoje doświadczenia, gdyż chce cię uczynić „odpornym na diabła”! To nie znaczy, że nie będziesz atakowany, ale będziesz wyćwiczony, by się ostać! Jest to część przygotowywania cię do większej służby, większego namaszczenia i szerszej użyteczności w Jego królestwie.

Ponadto Pan chce cię wzmocnić w walce przeciw atakom diabelskim. On wzbudza ciało wierzących, którzy przeciwstawili się diabłu, którzy zostali wzmocnieni, którzy znają jego zasadzki i nie boją się go! Bóg mówi, „Kiedy zrozumiesz dlaczego przez to przechodzisz, możesz odzyskać utracone pozycje. Odzyskasz ponownie kontrolę – przez moc Ducha Świętego.

Kiedy skończyły się doświadczenia Eliasza (patrz 1 Król. 19), już nigdy nie musiał uciekać. Teraz miał poczucie prowadzenia i odzyskał pewność w swoim duchu. Bóg chciał go posłać do narodów, by namaszczać królów, przywódców i proroków!

Bóg powiedział do Eliasza: „A Pan rzekł do niego:... namaścisz Chazaela na króla nad Aramem.... Elizeusza zaś.... namaścisz na proroka na twoje miejsce” (1 Król. 19:15-16).

Eliasz otrzymał moc świeżego namaszczenia. Na nowo odzyskał kontrolę!

„Odszedł więc stamtąd” (w. 19). Eliasz wyszedł z jaskini, by wykonać wolę Bożą! On nie musiał wylewać morza łez. Nie, on po prostu usłyszał Słowo od Pana!

Kochani, jedyna rzecz, przez którą diabeł może was zatrzymać, jest strach. Musicie go strząsnąć w wierze! Musicie powiedzieć, „Nie upadnę. Bóg da mi świeże namaszczenie z nieba – On mnie będzie używał!”

Czy wierzysz, że Bóg jeszcze z tobą nie skończył – że On cię uczy i przygotowuje do lepszych rzeczy? On chce mówić do ciebie w twojej jaskini zniechęcenia. Chce powiedzieć ci, co masz robić i gdzie masz iść – On chce cię stamtąd wyprowadzić!

A więc wyjdź z twojego przygnębienia i zrzuć z siebie więzy strachu i depresji! Odejdź od twojej jaskini. Odkryjesz, że w momencie, kiedy wstaniesz i zaczniesz stamtąd odchodzić, popłynie namaszczenie!

JĘZYK REWOLUCJI

2011-09-13T03:00:00.000+02:00

„Kto mówi nierozważnie, rani jak miecz; lecz język mędrców leczy” (Przypow. 12:18).

Wielkimi i butnymi słowami
Przemawiają rewolucjoniści.
Jak ranienie nożem
Atakują swoimi językami
Ustanowiony porządek dnia.
Człowiek zły wykopuje zło
A w jego języku jest palący ogień,
Nieujarzmiony ogień z piekła.
Ale bezbożny człowiek będzie złapany
Przez wykroczenia własnych warg.
Kto trzyma swoje usta
Trzyma swoje życie,
Ale kto otwiera usta szeroko
Będzie zniszczony.
Gdyż człowiek sprawiedliwy nienawidzi kłamliwych warg
I warg, które nie przynoszą uzdrowienia.
Lampa bezbożnego zgaśnie
A jego usta zostaną zamknięte:
Gdyż grzeszny język
Będzie wykorzeniony
A język mądrych
Będzie przynosił zdrowie.

MOC CZYSTEGO I NIENAGANNEGO ŻYCIA

2011-09-12T03:00:00.000+02:00

Jeżeli postanowisz chodzić nienagannie przed Bogiem – żyjąc w sposób, który podoba się Panu, będziesz wzbudzał strach i będziesz odrzucany przez tych, którzy utracili przychylność i błogosławieństwo Boże! Twoje życie będzie drażnić i odpychać letnich i idących na kompromis chrześcijan!

Jest to zilustrowane w 1 Sam.: „I Saul zaczął się bać Dawida, gdyż Pan był z nim, a od Saula odstąpił..... Dawidowi udawało się wszystko, co przedsięwziął, gdyż Pan był z nim. Gdy zaś Saul widział, że tamten ma tak wielkie powodzenie, zdjął go lęk przed nim” (1 Sam. 18:12-15).

Nienaganne życie Dawida wzbudzało strach w sercu Saula! Kiedy Saul był w obecności Dawida, przypominał sobie czas, kiedy sam cieszył się Bożą przychylnością i wysokim uznaniem u ludzi. Ale nieposłuszeństwo, gniew, pycha i samowola pozbawiły Saula każdej cząstki Bożej mocy. Ograbiło go też to z respektu w oczach ludzi.

Teraz Saul stał twarzą w twarz z młodszym – prawdopodobnie mniej doświadczonym, mniej wymownym człowiekiem, z którego aż wypływała moc, uczciwość i świętość. Był czystego serca, pełen Ducha Świętego i Saul się go bał!

Pamiętajcie o tym, że to nie był bałwochwalczy poganin, który bał się Dawida. Saul był człowiekiem, który znał moc Ducha Świętego! Kiedyś był pomazańcem Bożym, potężnym człowiekiem, wybranym przez Boga!

Dawid po prostu prowadził czyste życie i Bóg okazywał mu przychylność! „Cały zaś Izrael i Juda lubili, gdy Dawid na ich czele przedsiębrał wyprawy wojenne” (1 Sam. 18:16).

Saul nie chciał być w pobliżu Dawida. Pismo Święte mówi, „Saul usunął go więc od siebie” (1 Sam. 18:13). Niestety, Saul reprezentuje idący na kompromis dzisiejszy kościół, którego chrześcijanie poszli na kompromis i utracili Boże namaszczenie. Jest typem wierzącego, który kiedyś był pełen Ducha Świętego, ochrzczony i gorliwy dla Boga, ale przez swoje nieposłuszeństwo, pychę i pożądliwość został obrabowany ze wszystkiego, co kiedyś miał od Boga.

Idący na kompromis chrześcijanin najbardziej boi się świętego i nienagannego życia. Czym bardziej twoje życie będzie zgodne z wolą Pana i Jego świętością, tym bardziej odpychającym będziesz dla odstępczych wierzących.

ŻYJĄC W ŻYCZLIWOŚCI BOŻEJ

2011-09-09T03:00:00.000+02:00

Bóg obiecuje wspaniałą życzliwość dla nienagannego wierzącego. „Przestrzegaj moich przykazań ... Niech cię nie opuszcza łaska i prawda, zawiąż je sobie na szyi, wypisz je na tablicy swojego serca! Wtedy znajdziesz życzliwość i uznanie w oczach Boga i ludzi” (Przyp. Sal. 3:1-4). Bóg mówi, że jeżeli postanowisz chodzić nienagannie przed Nim, będziesz cieszyć się Jego życzliwością i Jemu się podobać.

Ale to nie wszystko. Boża przychylność obejmuje również moc! Paweł powiedział, „Gdyż ewangelia zwiastowana wam przez nas, doszła was nie tylko w Słowie, lecz także w mocy i w Duchu Świętym, i z wielką siłą przekonania” (1 Tes. 1:5). Jego życzliwość wnosi moc Ducha Świętego do wszystkiego, co mówisz i czynisz. Twoje słowa nie będą padały na próżno, bo będą miały moc Ducha Świętego.

Paweł powiedział, że te słowa pełne Ducha przyniosą wielkie rezultaty: „A wy staliście się naśladowcami naszymi i Pana i przyjęliście Słowo w wielkim uciśnieniu, z radością Ducha Świętego (1:6).

Dlaczego słowa Pawła były tak mocne i skuteczne? Ponieważ mówi, „Staliście się wzorem dla wszystkich... wierzących (w. 7). To nie kazania Pawła, ani jego modlitwy zdobyły ludzi dla Pana. To jego przykładne życie! Bóg znalazł w Pawle czyste serce – takie, które mógł obdarzyć życzliwością i mocą Ducha Świętego!

Boża życzliwość przynosi również wysokie uznanie od ludzi. O Dawidzie napisano: „Wiodło się Dawidowi lepiej niż wszystkim wojownikom Saula, tak iż wsławiło się bardzo jego imię” (1 Sam. 18:30).

Człowiek, który chroni imię Jezusa poprzez święte życie przed innymi ludźmi, otrzyma u ludzi dobrą opinię – od samego Boga!

Niektórzy chrześcijanie mówią, „Ja nie dbam o dobre imię. Nie ma znaczenia, co ludzie o mnie myślą. Chcę być nieznany, być nikim. Niech cała chwała przypadnie Panu”. To może brzmieć pokornie, ale według Pisma Świętego, „Cenniejsze jest dobre imię niż wielkie bogactwo, lepsza przychylność niż srebro i złoto” (Przyp. Sal. 22:1). Bóg daje sprawiedliwym dobre imię, by mogli go używać dla Jego chwały w jeszcze większej mierze!

CO TO JEST ŻYCIE NIENAGANNE?

2011-09-08T03:00:00.000+02:00

Oto zachowanie nienagannego wierzącego, według Apostoła Pawła:

1.Być nienagannym, to znaczy nie dopuszczać się żadnego oszustwa. „Albowiem kazanie nasze nie wywodzi się z błędu ani z nieczystych pobudek” (1 Tes. 2:3). Nienaganny chrześcijanin, to ktoś, w którego sercu nie ma żadnej obłudy. Paweł mówił, „Ja nie byłem nieszczery, głosząc wam jedno, a żyjąc inaczej. Moje zachowanie było otwartą księgą!”

2. Być nienagannym, to nie dotykać nic nieczystego. „Albowiem kazanie nasze nie wywodzi się .....z nieczystych pobudek” (2:3)

Paweł kładzie tu nacisk na zmysłowość lub pożądliwość. „Z moich ust nie wyszło żadne nieczyste słowo. Moje rozmowy były czyste, pochodziły z czystego serca”. Paweł trzymał swoje ciało na wodzy. Nie kierowała nim żadna cielesna pasja – ani duch pożądliwości lub wszeteczeństwa nie opanował jego umysłu. On był człowiekiem wolnym!

Wierzący, który wypowiada sprośne kawały, robi seksualne aluzje, albo ma rozbiegane oczy, to człowiek, którego serce jeszcze nie zostało oczyszczone! Bóg mówi, „Jeżeli chcesz chodzić przede Mną nienagannie, musisz mieć czyste uszy, czyste serce i czysty język!”

3 Być nienagannym, to nie oceniać niewłaściwie. „Nasze kazanie nie wywodzi się z błędu”. (w.3)

Taki chrześcijanin nie próbuje być cwany, przebiegły i nie manipuluje. Nie ma ukrytych motywów i jest całkowicie otwarty, i szczery. Paweł powiedział, „Ja was nie wmanipulowałem w królestwo Boże, ani nie używałem przebiegłych słów, ani nie grałem na waszych uczuciach. Podałem wam ewangelię w prosty sposób!”

Paweł nigdy nie bawił się w grę słów: nigdy nie używał psychologii, by ludzie go lubili. Powiedział, „Byliśmy pośród was łagodni jak żywicielka, otaczająca troskliwą opieką swoje dzieci.” (2:7). Ale kiedy pojawił się grzech, zgromił go grzmotem z nieba! On nie pragnął akceptacji człowieka, ale kochał ludzi całym sercem. „Albowiem nigdy nie posługiwaliśmy się pochlebstwami, jak wiecie, ani też nie kierowaliśmy się pod jakimkolwiek pozorem chciwością; Bóg tego świadkiem, nie szukaliśmy też chwały u ludzi ani u was, ani u innych” (5-6).

Paweł zawsze miał na uwadze to, że Bóg go widzi i sprawdza jego motywy. On wstrzymywał się od „wszelkiego rodzaju zła” (1 Tes. 5:22) i żył tak, jakby Jezus miał przyjść w tej godzinie!

MOC NIENAGANNEGO ŻYCIA

2011-09-07T03:00:00.000+02:00

„Wy jesteście świadkami i Bóg, jak świątobliwe i sprawiedliwe, i nienaganne było postępowanie nasze między wami, wierzącymi” (1 Tesaloniczan 2:10).

Jest to bardzo mocne oświadczenie – wezwanie Boga na świadka twojej świętości! Jednak bez wahania Paweł chlubił się przed wierzącymi w Tesalonikach: „Moi współpracownicy i ja żyliśmy nienagannie przed wami i przed Bogiem. Nasze postępowanie było sprawiedliwe i czyste. Bóg jest świadkiem naszego świętego postępowania, a wy też jesteście tego świadkami. Widzieliście, że postępowaliśmy święcie i nienagannie przed Bogiem i ludźmi!”

Paweł był skutecznym kaznodzieją i znał tajemnicę swojej skuteczności w kierowaniu ludzi do Boga. Mógł stanąć odważnie przed każdą żyjącą istotą, każdą władzą i zaświadczyć: „Żyję codziennie pod okiem świętego Boga. Postępuję zawsze tak, jakby Jego święte oczy mnie śledziły. Wy wszyscy jesteście świadkami mojego nienagannego życia!”

Apostoł pragnął, aby każdy wierzący miał tę samą moc, jaką on miał w prowadzeniu ludzi do Boga: „ Aby serca wasze były utwierdzone, bez nagany, w świątobliwości przed Bogiem i Ojcem naszym na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ze wszystkimi jego świętymi” (1 Tesaloniczan 3:13).

Ten bogaty młodzieniec, który przyszedł do Jezusa, był dobry od swojej młodości i to mu zaskarbiło miłość i szacunek Jezusa (zobacz Mateusza 19:16-20). Ale czegoś mu brakowało i ta jedna rzecz stanowiła całą różnicę! Umiłowani, jeżeli nie macie tego samego celu działającego we wszystkim co mówicie i robicie, to nie możecie być nienaganni przed Bogiem i ludźmi. „ Aby imię Pana naszego Jezusa Chrystusa było uwielbione w was” (2 Tesal. 1:12).

To właśnie motywowało Pawła do nienagannego życia: On był zazdrosny o chwałę i imię Jezusa! Wiedział, że wszystko musi być zbudowane na tym fundamencie – ponieważ wszelka ludzka dobroć jest jak szata splugawiona! Tym co wyróżnia nienaganne postępowanie, jest pochłaniające pragnienie, aby czcić imię Jezusa przed wszystkimi ludźmi.

MOC NAD LĘKIEM

2011-09-06T03:00:00.000+02:00

Kiedy się boję, będę ufał Tobie (Psalm 56:3).

Boję się.
Ogarnęły mnie strach i lęk;
Opadły mnie leki przed śmiercią.

BOJĘ SIĘ
Ponieważ we mnie jest więcej zła niż dobra,
Kłamstwa zamiast sprawiedliwości,
SłabośCI zamiast siły
Jestem jak niedojrzałe drzewo oliwne
Bez owoców.
Ach żebym miał skrzydła jak gołębica,
Odleciałbym daleko
I odpoczął
Przyspieszyłbym moją ucieczkę
Od wielkiej wichury
I nawałnicy.

BOJĘ SIĘ
Bóg mnie może odrzucić
I przekląć to zielone drzewo,
Bo On przyszedł, aby szukać owoców
Ale nie znalazł.

BOJĘ SIĘ
Dlatego mogę tylko Jemu zaufać.
Zawołam
A On mnie wyratuje.
Usłyszy mój głos
I wybawi moją duszę w pokoju
Z walki
Która jest przeciwko mnie.
On zbiera moje łzy.
Bóg jest po mojej stronie.
On zachowa moje nogi od upadku,
Abym mógł chodzić przed Nim

W ŚWIATŁOŚCI ŻYWYCH.

DLACZEGO BÓG ODPOWIEDZIAŁ NA MODLITWĘ DAWIDA?

2011-09-05T03:00:00.000+02:00

Dawid mówi nam dlaczego Bóg odpowiedział na jego modlitwę: „Wyprowadził mnie na szeroką przestrzeń, wyratował mnie, gdyż mię umiłował” (Psalm 18:20).

Umiłował oznacza tutaj „mieć przyjemność, cieszyć się i radować.” Dawid mówił: Ja sprawiam Bogu przyjemność. On mnie wybawił po prostu dlatego, że raduje się ze mnie!” Umiłowani, On raduje się również z ciebie i mnie!

My, którzy ufamy Panu jesteśmy Jego świętym Syjonem, Jego świętą resztką. Resztka oznacza po prostu „tych, którzy wołają do Pana z czystego serca.” Są to ci, którzy zostali wywołani z leniwego chrześcijaństwa i są całkowicie oddani Jezusowi.

Do wybranych z Syjonu Bóg mówi: „ Będziesz wspaniałą koroną w ręku Pana i królewskim zawojem w dłoni twojego Boga. Już nie będą mówić o tobie: "opuszczona", a o twojej ziemi nie będą mówić: "pustkowie", lecz będą cię nazywali: "Moja Rozkosz" a twoją ziemię: "Poślubiona", gdyż Pan ma w tobie upodobanie, a twoja ziemia zostanie poślubiona” (Izajasz 62:3-4).

Dlaczego Pan przychodzi mi z pomocą i jest gotowy, aby mnie wybawić? Ponieważ rozkoszuje się mną! Jestem przyjemnością dla Niego i On się raduje moją przyjaźnią!

Drogocenny młody człowiek powiedział mi tak: „Nigdy nie byłem przekonany, że naprawdę zostałem zaakceptowany przez Pana. Rzadko mam takie odczucie, że jestem wystarczająco dobry dla Boga – po prostu nie dorastam do wymogów. Staram się Jemu podobać przez to, że robię coś dobrego dla innych.”

Tak wielu chrześcijan czuje się tak samo! Przez te wszystkie lata poznałem wielu starszych chrześcijan, którzy nigdy nie mieli pewności w Panu. Czuli się niegodni, nieczyści, niekochani. Nigdy nie wierzyli, że są rozkoszą dla serca Boga, dlatego zawsze próbowali wypracować coś w swoim życiu, żeby się Jemu przypodobać. Jeżeli zawiedli w jednej dziedzinie, to robili trzy rzeczy w innej dziedzinie, starając się uszczęśliwić Boga.

Kochani, tak nigdy nie będzie! Kiedy przychodzisz do Jezusa, to nie możesz sobie na to zasłużyć. Nie, On już to wszystko zrobił ponieważ taki jest! On mówi: „ I wynagrodzę wam szkody lat, których plony pożarła szarańcza, konik polny, larwa i gąsienica, moje wielkie wojsko, które na was wyprawiłem” (Joel 2:25).

Bez względu na to czego ci nie dostaje i w czym zawodzisz, Bóg już to nadrobił za ciebie!

CZY BÓG JEST CHĘTNY, ABY MI POMÓC?

2011-09-02T03:00:00.000+02:00

Czy wierzysz, że Bóg chce szybko rozwiązać twój problem?

W tym miejscu wielu chrześcijan zawodzi. Wiedzą, że Bóg ma wszystko czego potrzebują – przyznają, że się troszczy, ale nie są przekonani, że chce przyjść szybko z pomocą do nich.

Gdy Bóg nie odpowiada na ich wołanie od razu, to wyobrażają sobie przeszkody i wewnętrzne blokady w sobie. Myślą o najróżniejszych powodach dlaczego Pan chyba nie chce przyjść im z pomocą.

Na Górze Karmel Eliasz oskarżał pogańskiego boga Baala o zaniedbanie dzieci:

Oni wzywali imienia Baala od poranku aż do wieczora, mówiąc: „Ach Baalu, wysłuchaj nas!” Ale nie było żadnego głosu; żadnej odpowiedzi” (1 Król. 18:26).

„ A gdy nastało południe, Eliasz zaczął drwić z nich, mówiąc: Wołajcie głośniej, wszak jest bogiem, ale może się zamyślił lub jest czym innym zajęty, lub może udał się w drogę, albo może śpi? Niech się więc obudzi! Wołali więc głośno i według swojego zwyczaju zadawali sobie rany nożami i włóczniami, aż krew po nich spływała... ale nie było żadnej odpowiedzi” (1 Król. 18:27-29).

Posłuchajcie jeszcze raz tych słów: „Nie było żadnego głosu ... żadnej odpowiedzi... nikt nie zwracał uwagi.”

Właśnie tak oskarżamy Boga o zaniedbanie dzieci! Modlimy się, wołamy głośno, ale odchodzimy nie wierząc, że nas usłyszał! Odchodzimy sprzed oblicza Pana – z kościoła, z komory modlitwy – zastanawiamy się czy On w ogóle zwrócił uwagę!

Pan jest zawsze gotowy, aby usłyszeć nasze wołanie o pomoc. Bardzo mi się podoba to, co Dawid powiedział o Nim: „Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i przebaczasz i jesteś wielce łaskawy dla wszystkich, którzy cię wzywają...W dniu mej niedoli wzywam cię, bo mię wysłuchujesz” (Psalm 86:5,7).

Dawid powiedział: „Mój Bóg jest gotowy i chętny, aby mi odpowiedzieć w tym momencie, kiedy wołam do Niego! Nie zatrzymuję się i nie rozmyślam o moim problemie. Nie smucę się z tego powodu i nie staram się tego wszystkiego zrozumieć. Zwracam się do mojego Pana i wołam: 'Ratunku!”

To wszystko na co Bóg oczekuje – twoje wołanie ze złamanego serca wypowiadane z dziecinną wiarą!

CZY BÓG WIDZI CO JA PRZEŻYWAM – CZY GO TO OBCHODZI?

2011-09-01T03:00:00.000+02:00

Bóg pyta: „Czy ty naprawdę wierzysz, że Ja widzę dokładnie co ty przeżywasz teraz?” Może kiedy to czytasz, przeżywasz coś takiego, co woła do Niego, żeby zadziałał za ciebie. Sam charakter twojego problemu wymaga odpowiedzi.

Umiłowani, czy wierzycie, że Bóg obserwuje każdy wasz ruch tak, jak ojciec swoje niemowlę? Czy wiecie w swoim sercu, że On interpretuje każdą waszą myśl? Czy wierzycie, że On działa – zbiera każdą łzę, słyszy każde westchnienie, trzyma nad wami Swoją rękę, kocha i troszczy się o was?

Biblia opisuje, że On jest właśnie taki!

„Oczy Pańskie patrzą na sprawiedliwych, A uszy jego słyszą ich krzyk.... Wołają, a Pan wysłuchuje ich i ocala ich ze wszystkich udręk” (Psalm 34: 16,18).

„Gdyż Pan wodzi oczyma swymi po całej ziemi, aby wzmacniać tych, którzy szczerym sercem są przy nim” (2 Kronik 16:9).

Czy wierzysz, że Bóg jest absolutnie, całkowicie świadomy każdej twojej myśli, smutku, bólu, doświadczenia, problemów finansowych, problemów rodzinnych – i że chce ciebie przez to wszystko przeprowadzić?

Psalmista mówi nam: „Tak jak ojciec lituje się nad swoimi dziećmi, tak Pan lituje się nad tymi, którzy się Go boją” (Psalm 103:13).

Hebrajskie słowo przetłumaczone tu jako litość oznacza „przytulać, pieścić, kochać, być współczującym.” Pismo powiada, że Pan przytula w Swoich ramionach tych, którzy się Go boją. Bóg otula cię swoim ramieniem, głaszcze cię po policzku, trzyma cię. Mówi: „Znam twoje myśli, twoje troski, każdą walkę jaką staczasz i nie jest mi to obojętne!” Bez względu na to co przeżywasz, bez względu na to co czujesz, Pan to wszystko widzi! On odczuwa twoje uczucia słabości. On zna każdy ruch, jaki robisz – wszystko co mówisz i robisz.

Bóg się na ciebie nie gniewa teraz. Nie! On ma o tobie cenne myśli przytulenia i miłości. On wie jak się czujesz – i obchodzi Go to! Mówi: „Tak, przechodzisz przez wielkie doświadczenie; jesteś kuszony i nękany. Ale jesteś Moim dzieckiem i Ja nigdy nie pozwolę, żeby nieprzyjaciel ciebie pokonał. Ja ciebie przeprowadzę!”

CZY BÓG MA ODPOWIEDŹ NA WSZYSTKIE MOJE PYTANIA?

2011-08-31T03:00:00.000+02:00

Każdy wierzący, kto chce podobać się Bogu w swoim życiu modlitwy, będzie musiał odpowiedzieć sobie na pytanie: „Czy Bóg ma wszystko, czego potrzebuję? Czy może muszę gdzie indziej szukać odpowiedzi?”

To wygląda na proste pytanie – takie, którego nawet nie trzeba stawiać. Większość chrześcijan odpowiedziałoby natychmiast, „Tak, oczywiście wierzę, że Bóg ma wszystko, czego potrzebuję.” Prawda jest jednak taka, że wielu nie jest w pełni przekonanych!

Mówimy, że wierzymy. Śpiewamy pieśni i głosimy o tym. Ale kiedy uderza w nas kryzys, a wydaje się, że Bóg nie odpowiada, to tak naprawdę nie wierzymy, że On ma wszystko, czego potrzebujemy!

Paweł mówi, „A Bóg mój zaspokoi wszelką potrzebę waszą według bogactwa swego w chwale, w Chrystusie Jezusie” (Filipian 4:19). Pan ma magazyny obfitości, z których może zaspokoić każdą naszą potrzebę!

Dlaczego ta niewiasta w przypowieści Jezusa nachodziła tego niesprawiedliwego sędziego, prosząc o wymierzenie sprawiedliwości? Ponieważ ona wiedziała, że jedynie on ma moc i władzę, by rozwiązać jej problem. Ona nie mogła pójść do nikogo innego (patrz Łuk. 18:1-8).

O, gdybyśmy my mieli taką wewnętrzną świadomość, że jedynie Bóg ma wszystko, czego potrzebujemy, nigdy byśmy nie zwracali się na próżno do innego źródła. Pan jest sprawiedliwym i świętym sędzią i On ma wszelką mądrość, moc i władzę, by rozwiązać każdy problem, który mamy.

Bóg poświęcił czterdzieści lat, próbując przekonać Izrael, że nigdy nie będzie im niczego brakować – że On będzie ich stałym źródłem zaopatrzenia: „Gdyż Pan, twój Bóg, błogosławił cię w każdym dziele rąk twoich. Wiedział o twojej wędrówce po tej wielkiej pustyni. Przez czterdzieści lat był Pan, twój Bóg, z tobą, a niczego ci nie brakowało” (5 Mojż. 2:7).

Bóg mówił, „U Mnie nie ma żadnych braków. Ja mam wszystko, czego kiedykolwiek będziesz potrzebował!”

„Gdyż Pan, Bóg twój, wprowadza cię do ziemi pięknej,..... do ziemi, w której bez ograniczeń będziesz spożywał chleb” (5 Mojż. 8:7,10).

Dzisiaj Pan wprowadził nas do naszej Ziemi Obiecanej – Chrystusa! Jezus jest dla nas miejscem odpocznienia, gdzie nie ma nigdy żadnego niedostatku. On reprezentuje pełnię Boga w ciele.

GRZMOT JEGO MOCY

2011-08-30T03:00:00.000+02:00

„Oto zaledwie zarys jego dróg, a tylko jak cichy szept jego słowa słyszymy! Lecz któż zrozumie grom wszechmocy jego?” (Joba 26:14).

Człowiek potrzebuje mocy
By pomóc tym, którzy jej nie mają,
By wzmocnić bezsilnych,
By doradzić temu, komu brak mądrości,
By głosić tak, jak naprawdę jest,
By odnowić martwego ducha,
By zakryć martwą destrukcję piekła.
Bóg ma wszelką moc
By rozciągnąć wszechświat
Ponad nicością
Zawiesić ziemię na niczym,
On wiąże wilgoć w gęste chmury,
Ustalając granice wód.
On rozdziela morza Swoją mocą,
I On poniża pysznych
Swoją mocą ozdabia niebiosa,
On stworzył nawet oszukańczego węża,
Ale to są tylko odblaski Jego mocy,
Tylko mała cząstka tego, co o Nim wiemy.
On obiecał moc dla wszystkich ludzi,
Kiedy Duch Święty
Zstąpi na nich,
A wtedy będzie słychać grzmot tej mocy –
Grzmot przeciw niesprawiedliwości,
Niemoralności i przestępstwom,
Grzmot przeciw hipokryzji
I panowaniu małych rzeczy
Grzmot przeciw materializmowi
I nienawiści
Ale jeszcze bardziej
Miłość
Jest tym grzmotem mocy.

DZIECI BOŻE SĄ WYTATUOWANE NA JEGO DŁONI!

2011-08-29T03:00:00.000+02:00

To jest jedno z moich ulubionych miejsc Pisma Świętego.

„Śpiewajcie radośnie, niebiosa, i wesel się, ziemio, i wy, góry, rozbrzmiewajcie radością, gdyż Pan pocieszył swój lud i zmiłował się nad jego biedakami! A jednak Syjon mówi: Pan mnie opuścił i Wszechmocny zapomniał o mnie. Czy kobieta może zapomnieć o swoim niemowlęciu i nie zlitować się nad dziecięciem swojego łona? A choćby nawet one zapomniały, jednak Ja ciebie nie zapomnę. Oto na moich dłoniach wyrysowałem cię, twoje mury stoją mi zawsze przed oczyma” (Izaj. 49:13-16).

Bóg mówi, że jestem wygrawerowany na Jego dłoni! Hebrajskie słowo oznacza „wytatuowany” – to jest nieusuwalne. On nie może wyciągnąć Swojej ręki bez przypominania Sobie o mnie!

Kochani, chcę was zapewnić: Możecie przechodzić przez doświadczenia i cierpienia, możecie być daleko od tego, gdzie chcielibyście być w Panu, ale macie wiedzieć to jedno ponad wszystko: Jesteście dla Niego rozkoszą!

Piszę do was z pewnością i świadomością w moim sercu, że chociaż jeszcze nie dotarłem do końca, to On uczynił mnie częścią Jego resztki. Wierzę z całego serca, że jestem królewską koroną, diademem w Jego ręce i rozkoszą Jego duszy. On nie gniewa się na mnie – On cieszy się mną!

Słuchajcie tej wspaniałej obietnicy:

„Raduję się i weselę łaską twoją. Gdyż wejrzałeś na niedolę moją, Poznałeś utrapienie duszy mojej. Nie wydałeś mnie w ręce nieprzyjaciela, Postawiłeś nogi moje na miejscu szerokim. Jak wielka jest dobroć twoja, Którą zachowałeś dla tych, którzy się ciebie boją, Którą wobec ludzi okazałeś tym, którzy ufają tobie!” (Psalm 31:8-9, 20).

Bóg dał ci wszystko, czego potrzebujesz by być wolnym i zwyciężać. On widzi twój stan – i On się o ciebie troszczy. On przytuli cię, kiedy zawołasz do Niego. On jest gotów, by przyjść i pomóc ci w tym momencie.

PEŁNY DOSTĘP

2011-08-26T03:00:00.000+02:00

Co cztery lata, w styczniu Ameryka wprowadza w urząd prezydenta, który jest nazywany „najpotężniejszym urzędem na ziemi.” Jego podpis oznacza obowiązujące prawo. On jest zwierzchnikiem najpotężniejszej armii i może po prostu nacisnąć guzik i spowodować zniszczenie całych narodów. Ale władza, którą on ma, jest niczym w porównaniu z władzą, którą Jezus dał tobie i mnie!

Widzicie, my mamy pełny dostęp przed oblicze samego żywego Boga – a On może też przyjść do nas! „Mając więc, bracia, ufność, iż przez krew Jezusa mamy wstęp do świątyni drogą nową i żywą,.... wejdźmy na nią ze szczerym sercem, w pełni wiary” (Hebr. 10:19-22).

Ten dostęp nastąpił dopiero po tym, kiedy Jezus został ukrzyżowany, umarł i został wzbudzony martwych. Wtedy zasłona świątyni rozdarła się na dwoje. Kiedy to się stało, oznaczało to, że człowiek może wejść, a Bóg może też wyjść, by spotkać się z nami!

Słowo odwaga w tym wierszu oznacza „otwarcie i publicznie” Kochani, to „publicznie” jest ze względu na szatana! To oznacza, że możemy powiedzieć każdemu demonowi w piekle, „Mam prawo przez krew Jezusa Chrystusa wejść przed oblicze Boga i rozmawiać z Nim – a On ze mną!”

Czy wierzysz, że masz takie prawo – że Bóg chce przyjść i spotkać się z tobą? Przybliżmy się do Niego z sercem pełnym ufności i wiary! Nie przychodzimy przez krew ptaków, kozłów czy wołów, ale przez krew naszego Pana Jezusa. „Nie z krwią kozłów i cielców, ale z własną krwią swoją, dokonawszy wiecznego odkupienia. Bo jeśli krew kozłów i wołów oraz popiół z jałowicy przez pokropienie uświęcają skalanych i przywracają cielesną czystość, o ileż bardziej krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego ofiarował samego siebie bez skazy Bogu, oczyści sumienie nasze od martwych uczynków, abyśmy mogli służyć Bogu żywemu” (Hebr. 9:12-14).

Nic nie raduje serca Bożego bardziej, niż to, kiedy Jego dzieci przychodzą do Niego z odwagą, bez nieśmiałości! On chce, byśmy przychodzili, mówiąc, „Mam prawo tu być. Nawet jeżeli potępia mnie moje serce, Bóg jest większy, niż moje serce! (Patrz 1 Jan 3:20).